Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

βρεχει.

βρέχει  βροχή και εικόνες από τα παλιά..
ο παππούς η γιαγιά ο πατέρας ο εαυτός μου παιδί, όλοι ασπρόμαυροι με κοιτώνα..
Τι? Τι σκέπτεστε? Ποσα έχετε δει μέσα από την κορνίζα? Ποσα  ξέρετε
Μπαμπά συγγνώμη που δεν έγινα αυτό που ονειρευόσουν, μήπως κι εσύ έγινες αυτό που χρειαζόμουν?
Έφυγες νωρίς και σε κάθε άλλη απώλεια των άλλων είμαι αναίσθητος, 


Κωλοζωη...
Πάντα όταν επιστρέφω εδω βρέχει και τα δωμάτια μυρίζουν σπανακόπιτα της μάμας και φρεσκάδα από μαλακτικό ρούχων

2 σχόλια:

  1. το παθαίνω και εγώ συχνά..
    σαν τη διαφίμηση "μυρίζει μανούλα.."!

    αχ.. περνούν τα χρόνια.. περνούν τα χρόνια..

    υγ. δες το νέο μου ποστ! μάλλον σε αφορά! να είσαι πάντα καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή