Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

street poetry

στις τουαλέτες του φλοραλ στα εξαρχεια
γράφονται πάντα τα ωραια
κάθε έξοδος είναι μια είσοδος για καπου αλλου?
πριν γινει μπαλαρίνα σε μια βιτρίνα είχε ζήσει αληθινά, είχε αγαπηθεί και είχε φωτιστεί από τα όνειρα τόσων κοριτσιών αλλα όπως πάντα συμβαίνει
όλα αυτά μια νύχτα  τελιωνουν 
και έτσι επέστρεψε στη βιτρίνα της 
κρατωντας στο χέρι της
τη κοκκινη καρδούλα της
δε το βλέπεις ε?  
όταν θα είσαι έτοιμος θα το δεις
ξανά περνα..
ο αη βασιλης φοβισμένος από την κρίση της πολης 
χώθηκε πίσω από το κιτς πανωφόρι 
τον πέτυχα αργά τα μεσάνυχτα να κοιτα  δειλά τους περαστικούς
δε καταλαβαίνει πια τη γλωσσα τους
κι αυτή η κρίση που ακούει συνεχεια...
όχι αη βασιλη δεν είναι οικονομική 
είναι πρωτίστως ηθική.
πάντα υπάρχει ένα κοκκινο παράθυρο
μεσα στη μοναξιά της πολης.
πάντα υπάρχει ένα κοκκινοπαραθυρο μεσα μας
monsieur minimal *  κι αν χαθείς