Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2011

ποτε δεν ειν αργα?



Αν ήμουν 20 χρονω θα έφευγα "με τα  χίλια" απ αυτή τη χώρα,
αλλά δεν είμαι πια 
και μπορεί να λένε στα μυθιστορήματα 
και στις opionion στήλες  free press ότι ποτέ δεν ειν αργά αλλά κάποιες φόρες είναι αργά.
 Η χώρα μας βυθίζεται σα τον Τιτανικό,
χωρίς τραγούδι για  φινάλε,
ο καπετάνιος είχε αποροφηθει στο i-pad 2 ,
έπαιζε το application : how smart I am   και δεν ειδε το παγοβουνο...
Ψαχνω μια λεξη για το παγοβουνο 
αλλα ειναι τοσα πολλα που μπορεις να πεις γιαυτο το παγοβουνο τα τελευταια 30 χρονια 
ε Μιμή? 
Εσυ τα ζησες απο κοντα και τα ξερεις καλυτερα
Ο  ερωτας του νεοελληνα με τον ξαφνικο πλουτο 
(λεγε-με-και-δανειο-τραπεζης) εληξε αδοξα .
Αραγε θα ξαναδουμε ελληνες κηπουρους, 
ελληνες γκαρσονια , ελληνιδες καθαριστριες στα σπιτια & ξενοδοχεια? 
ελληνιδα λατζερα? 
Οι Αλβανοι επιστρεφουν  στη χωρα , μια χαρα τα χουν κανονισει αυτοι και τους σεβομαι απολυτα.
Φυσικα σε 30 χρονια θα τους δω κι αυτους που θα εχουν ζησει το δικο τους  euro-dream  που θα τους εχουν πουλησει οι ηγετες τους.
Eντωμεταξυ δε τα παω καλα με τα πολιτικα σχολια 
όποτε άκου  τραγούδι και  βλέπουμε τι θα γινει 
χτες βρηκα ενα μπλογκ με rapidshare links
και κατεβασα απο πλατωνος μεχρι νανα μουσχουρη in new york
Ginger  στο χρωσταω σαν αφιερωση γιατι αγαπας Νανα