Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012

πολυτιμα αντικειμενα


Ενας αρκουδος  μέσα σε γυάλινη μπάλα χριστουγεννιάτικη,
 την ταράζεις και χιονίζει, χιονίζει τον αρκούδακο.
Θυμάσαι?
 Την πηρες δώρο από τα  Goodies μαζι με γεύμα…

Στην πραγματικότητα δε πεινούσες  ποτε  αλλά σ άρεσε πάντα να αγοράζεις
αυτά τα γεύματα που την εποχή των Χριστουγέννων εδιναν έξτρα δωράκια με θεμα τον αρκουδο, και επιπλεον καποιο αντιτιμο χρηματικο που πηγαινε στα χωρια ΣΟΣ
Κι είχες μαζέψει πολλά αρκουδάκια, κορνιζα με αρκούδα, αρκουδινα με φούστα, αρκούδι μαξιλάρι, αρκούδι παιδική κουβέρτα…
Μα τι θα τα κάνεις όλα αυτά, παιδια δεν θα κάνεις? Σου λεγα με υφος
Κάνε ένα καλό και ριχτο  στο γιαλό μου λεγες
 και αχαχούχα μ εκείνο το τρανταχτό γέλιο.
Σαράντα μέρες μετά τη κηδεία σου, ο αδελφός σου μας κάλεσε όλη τη παρέα σπίτι  , να μας μοιράσει πράγματα δικα σου.
Μάζευα  όλα τα αρκουδοπραγματα και εκλαιγα , τα κρατούσα  σφιχτα και τα εφερα σπίτι μου.
Τριανταπεντε χρονων αντρας να περπατα στη διαδρομη από το σπιτι σου στο δικο μου με ένα μικρο σακ βουαγιαζ γεματο αρκουδακια.
Δεν ήθελα να τα βλέπω κάθε μέρα αλλά ήθελα να τα εχω.
Τα εκρυψα μέσα στο δερματινο μαυρο μπαούλο στο χολ,
ξέρεις εκείνο που είχαμε βρει στα σκουπίδια στα Εξάρχεια ένα βραδυ και το καβαλάγαμε σα τρελλά παιδιά τα ξημερώματα.
Είναι κει  ακόμη μέσα  στο μπαούλο , μια  παραξενη  κλειστη παιδική χαρα για αρκουδοπαιχνιδια.
Μονο την γυάλινη μπάλα εχω έξω απο το μπαούλο,
 να παίζει με το φως του σαλονιου
 και όποτε μου λείπεις την κουναω γερά και με δύναμη
 και χιονίζει τον αρκούδακο.
Ανοιξη καλοκαίρι φθινόπωρο χειμώνας...
 χιονίζει στο αρκουδακι  που με κοιτά σα να μου λέει  :
Ε ψιτ!! η ζωή συνεχίζεται εκεί έξω ,
μην πατας ποτε pause 
 σπάσε τη δική σου γυάλα και ζήσε όλες τις εποχές σου 
η ζωη ειναι μονο αυτη που ξερουμε...

  το κειμενο γραφτηκε με αφορμη τα λογοτεχνικα σαββατα που ειναι εμπνευση της Βερονικας  και αυτη τη φορα ειχε τιτλο πολυτιμα αντικειμενα
σαυτο το μπλογκ ειμαι σιγουρος οτι θα βρειτε ενα σωρο πολυτιμα κειμενα