μεγάλος ντόρος έγινε σχετικά με τα "πειραγμένα
τραγουδια" της Μελίνας
μένα μου αρέσουν ,όχι ολα
αλλά μου αρέσει που επιτέλους νέα παιδια ακομπλεξαριστα
αγκαλιάζουν τους μύθους
και τους βλεπουν με τη δική τους ηλεκτρονική μάτια
γιατί όχι?
όπως έχουν κάνει ήδη οι ΜΙΚΡΟ, ΙΜΑΜ BAILDI
Ο κβητα με τον Χατζιδάκι και άλλοι που ίσως δεν θυμάμαι
απο την αλλη πλευρα του πλανητη η Μαγδα Γιαννικου
ζει και "πειραζει" τραγουδια στη Νεα Υορκη
γνωστη και ως Magda Banda
κλεινει το ματι στο αλικακι
και στηνουν το δικο τους χορo
βεβαια οι ΜΙΚΡΟ εχουν διασκευασει και γελαω πολυ μαυτη τη διασκευη
Εννοειται οτι τα αυθεντικα εχουν την αιωνια δυναμικη τους, την αστραφτερη αθωοτητα τους και στεκουν ακλονητα στη βουη του χρονου εσυ τι πιστευεις?
(και στο βαθος ν ακουγεται η φωνη της μελινας
αν νομιζεις οτι δε με ποναει αυτο που κανω... γελιεσαι!
κάθε χρόνο τέτοια μερα από τότε που άρχισα να "μπλογκαρω"
έρχεται και μου κάνει παρέα , ξυπολητη και ασπρόμαυρη η έγχρωμη με μαγιω και ένα πολύχρωμο τόπι, χωρίς τον πειρατή.
"...έλα γράψε κάτι πάλι για μένα ..."αφού με αγαπάς... το ξέρω "
και εγώ θα σου τραγουδήσω
το μουτράκι της μου σκάει
ένα υπέρλαμπρο χαμόγελο
Θερινο σινεμά,
10 χρονώ και απίστευτα γκρο πλαν
και ο κοσμος να γελάει,
να νιωθει ευτυχια
και λεμονίτα
και ο ουρανος απο πανω ξαστερος
και να μοσχοβολα καλοκαίρι.
Για μενα τα καλοκαιρια
εχουν πάντα κατι
απο αλικη και παληο σινεμά
και καθε χρονο τετοιες μερες
θα γραφω παντα κάτι
ετσι γιατι
ξερω οτι γουσταρει εκει που είναι
να την αγαπάμε
οπως προπερσυ που ειχα γράψει :
αλικη στο παραδεισοπληττει..και καπνιζει
να δεs... σαυτη την φωτογραφια ντοκουμεντο
ειναι μελαχρινη και καπνιζει
στον παραδεισο δεν εχει θεατρικη σκηνη και
κινηματογραφικα πλατω, καμερες και γκρο πλαν δεν εχει κοινο και μακιγιεζ, και δεν χαιρεται που ξεπερασε σε εισιτηρια κι αυτη τη βραδια τα αλλα θεατρα...
κι αυτη η τζενη, η μελινα ο δημητρης που εχουν παει?
η μαλβινα? ο μανος?
αναρωτιεται καθως κοιταζει το καθρεπτη φυσαει το τσουλουφι και ξαναλεει "ειμ αντρακι γω" η καποια αλλη γνωστη ατακα "αλλος για τη βαρκα μας αλλος ..?"
στην μικρη ζωη της τα χε κανει ολα
και κυριως εκανε τον κοσμο να γελαει,
να ονειρευεται και να πιστευει οτι τα νιατα ειναι παντοτινα
αλλαδεν ηταν
''...ηταν 23 του ιουλη
ημουν στο beach bar , υπηρχε μια τηλεοραση εδειχνε εικονες απο τις ταινιες της,
ολη μερα,
τα καναλια δεν ειχαν προγραμμα,
ειχαν συντονιστει
επαιζαν "το πιο λαμπρο αστερι..εσβησε"
Οι ξενοι τουριστες δεν ειχαν ιδεα γιατι οι ελληνες που περναγαν και κοιταγαν την οθονη , βουρκωναν.
Ολοι οι ελληνες βουρκωναν,
εκεινο το καλοκαιρι ειχαν πεθανει τα νιατα.
Αφου πεθανε το αλικακι,,,
Η αλικη περασε στο DNA ενος λαου, και εκλαψε μαζι της, γελασε , ταυτιστηκε και νιαουρησε για λιγο, γιατι τοχε αναγκη,
Την λατρεψαν και την μισησαν αλλα δεν αδιαφορησε κανεις για παρτη της
Η αλικη δεν ηταν η ηθοποιος
ηταν μια κατηγορια απο μονη της στο θεατρο.
Απιστευτα γκρο πλανπου τα επεβαλε στον παραγωγο, η πρωτη που τραγουδησε στο σινεμα
απιστευτα κιτς σκηνεςστη δεκαετια του 70, νοσταλγικα ενσταντανε απο τη δεκαετια του 60,και "αλικη αλικη.... " ενα τσουρμο απο μελαχρινες χωντροκωλες συμμαθητριες να φωναζουν την ξανθια απιθανη ατιθαση μαθητρια που τραγουδαγε και...
χορευε τουιστ
χορευε τρελλα,,,,
Ειχε εφευρει την "σινεμα" εικονα της , μαζι της γεννηθηκε τοσταρ συστεμ στην ελλαδα και μαζι της πεθανε.
Δε ξερω γιατι τα γραφω ολα αυτα
νιωθω να της το χρωσταω γιατι για πολλα χρονια την σνομπαρα ως "κουλτουριαρης"
οποτε βλεπω ταινια της , αυτες τις ωραιες αφελεις ασπρομαυρες ταινιες η τις αλλες τις εγχρωμες κιτς αλλαζει η διαθεση μου,
ναι οφειλω να το παραδεχτω δακρυσα και γω κεινη τη μερα Ειμαι σιγουρος οτι ειναι καπου κει πανω και κανει πλακα με μας,
μετα κοιταζεται στο καθρεπτη και τραγουδα " υπαρχει παντα ενα τραγούδι στη καταιγίδα.."
είμαι σίγουρος οτι αν ζούσε σημερα το Αλικακι , θα μας έγραφε μέσα απο το facebook & twitter τα δικα της, ξέρεις εσύ, και θα μας "έστελνε" κανονικά! αποψε το βραδυ που βλεπαμε για χιλιοστή φορά την ταινία "αρχόντισσα και αλητης" και γελάσαμε για χιλιοστή φορά με τις ίδιες ατάκες τα ιδία σκέρτσα σκεφτόμουνα με το διεστραμμένο γεμάτο άσωτες σκέψεις μυαλό μου οτι η σκηνή με τον Δημήτρη και τον Πιπη (δηλαδή αγοράκι που βρήκε στο δρόμο ο λεβέντης παπαμιχαηλ και κανανε παρέα και μετά χόρεψαν και το η αγάπη θέλει δυο , και κοίταζε γλυκά ο ενας τον άλλον πάντα- γιατί η άλικη εκεί ειναι πίπης - και λέει και ως ο πιπης "... ΩΠΑ να ζήσουν τα αγόρια .." ίσως ειναι και η πρώτη γκεη σκηνή του ελληνικου σινεμά χάχα το παρατραβηξα ε ?? !
( ΠΙΠΗΣ (ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ): Μόνο που εσύ είσαι
ομορφόπαιδο, ρε Λευτέρη, ΛΕΥΤΕΡΗΣ (ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ): Άστα αυτά. Δε θέλω
τέτοια. Εσύ είσαι κούκλος, ρε. Σωστό κορίτσι!
ΠΙΠΗΣ: Έ, όχι και κορίτσι, ρε Λευτέρη! Όχι
και κορίτσι!
ΛΕΥΤΕΡΗΣ: Στάσου ρε Πίπη. Μη παρεξηγιέσαι.
Που λέει ο λόγος να πούμε. Δηλαδή εγώ, αν ήμουν κορίτσι θα
σε ερωτευόμουνα.
ΠΙΠΗΣ: Θα μ' ερωτευόσουνα; Έτσι;
Μπατιράκι, φτωχό, φουκαραδάκι;
χωρις πλακα ομως αγαπαμε ελληνικο παληο σινεμα και οπως εγραψε και ο Σειριος
μπορει ξανα μεσα στην απιστευτα κακη τηλεοραση που εχουμε
με τις σιλικονατες αδιαφορες που κανουν εκπομπες
και τα στημενα δελτια ειδησεων , τα τουρκικα σηριαλ
κινηματογραφικα πλατω, καμερες και γκρο πλαν δεν εχει κοινο και μακιγιεζ, και δεν χαιρεται που ξεπερασε σε εισιτηρια κι αυτη τη βραδια τα αλλα θεατρα...
κι αυτη η τζενη, η μελινα ο δημητρης που εχουν παει?
η μαλβινα? ο μανος?
αναρωτιεται καθως κοιταζει το καθρεπτη φυσαει το τσουλουφι και ξαναλεει "ειμ αντρακι γω" η καποια αλλη γνωστη ατακα "αλλος για τη βαρκα μας αλλος ..?"
στην μικρη ζωη της τα χε κανει ολα
και κυριως εκανε τον κοσμο να γελαει,
να ονειρευεται και να πιστευει οτι τα νιατα ειναι παντοτινα
αλλαδεν ηταν
''...ηταν 23 του ιουλη
ημουν στο beach bar , υπηρχε μια τηλεοραση εδειχνε εικονες απο τις ταινιες της,
ολη μερα,
τα καναλια δεν ειχαν προγραμμα,
ειχαν συντονιστει
επαιζαν "το πιο λαμπρο αστερι..εσβησε"
Οι ξενοι τουριστες δεν ειχαν ιδεα γιατι οι ελληνες που περναγαν και κοιταγαν την οθονη , βουρκωναν.
Ολοι οι ελληνες βουρκωναν,
εκεινο το καλοκαιρι ειχαν πεθανει τα νιατα.
Αφου πεθανε το αλικακι,,,
Η αλικη περασε στο DNA ενος λαου, και εκλαψε μαζι της, γελασε , ταυτιστηκε και νιαουρησε για λιγο, γιατι τοχε αναγκη,
Την λατρεψαν και την μισησαν αλλα δεν αδιαφορησε κανεις για παρτη της
Η αλικη δεν ηταν η ηθοποιος
ηταν μια κατηγορια απο μονη της στο
θεατρο.
Απιστευτα γκρο πλανπου τα επεβαλε στον παραγωγο, η πρωτη που τραγουδησε στο σινεμα
απιστευτα κιτς σκηνεςστη δεκαετια του 70, νοσταλγικα ενσταντανε απο τη δεκαετια του 60,και "αλικη αλικη.... " ενα τσουρμο απο μελαχρινες χωντροκωλες συμμαθητριες να φωναζουν την ξανθια απιθανη ατιθαση μαθητρια που τραγουδαγε και...
χορευε τουιστ
χορευε τρελλα,,,,
Ειχε εφευρει την "σινεμα" εικονα της , μαζι της γεννηθηκε τοσταρ συστεμ στην ελλαδα και μαζι της πεθανε.
Δε ξερω γιατι τα γραφω ολα αυτα
νιωθω να της το χρωσταω γιατι για πολλα χρονια την σνομπαρα ως "κουλτουριαρης"
οποτε βλεπω ταινια της , αυτες τις ωραιες αφελεις ασπρομαυρες ταινιες η τις αλλες τις εγχρωμες κιτς αλλαζει η διαθεση μου,
ναι οφειλω να το παραδεχτω δακρυσα και γω κεινη τη μερα
Ειμαι σιγουρος οτι ειναι καπου κει πανω και κανει πλακα με μας,
μετα
κοιταζεται στο καθρεπτη και τραγουδα " εχω ενα μυστικοο..."
αφιερωνω αυτο τραγουδι
υγ1.
το ποστ γραφτηκε περυσι τετοιο καιρο
αλλα αποφασισε μονο του να ξαναμπει
υγ2.
foto:athens voice
οι black &white φωτογραφιες ειναι απο το περιοδικο
ΠΡΟΣΩΠΑ του Α.Δαβαρακη
ενα εξαιρετικα προχωρημενο
για την εποχη του εντυπο
κι αυτο αφιερωμενο στην Αλέξια ( ξερει αυτη,,,) στον Τελλο Φιλη, την Μαγια και την Χριστινα , αλλα και στον "ανηψιο "ρικαρντο γιατι ολοι εχουμε ζησει μια περιπετεια σε καποια "νοτια καρολινα " ε?
κάθε χρόνο τέτοια μερα από τότε που άρχισα να "μπλογκαρω"
έρχεται και μου κάνει παρέα , ξυπολητη και ασπρόμαυρη η έγχρωμη με μαγιω και ένα πολύχρωμο τόπι, χωρίς τον πειρατή.
"...έλα γράψε κάτι πάλι για μένα ..."αφού με αγαπάς... το ξέρω "
και εγώ θα σου τραγουδήσω
το μουτράκι της μου σκάει
ένα υπέρλαμπρο χαμόγελο
Θερινο σινεμά,
10 χρονώ και απίστευτα γκρο πλαν
και ο κοσμος να γελάει,
να νιωθει ευτυχια
και λεμονίτα
και ο ουρανος απο πανω ξαστερος
και να μοσχοβολα καλοκαίρι.
Για μενα τα καλοκαιρια
εχουν πάντα κατι
απο αλικη και παληο σινεμά
και καθε χρονο τετοιες μερες
θα γραφω παντα κάτι
ετσι γιατι
ξερω οτι γουσταρει εκει που είναι
να την αγαπάμε
οπως προπερσυ που ειχα γράψει :
αλικη στο παραδεισοπληττει..και καπνιζει
να δεs... σαυτη την φωτογραφια ντοκουμεντο
ειναι μελαχρινη και καπνιζει
στον παραδεισο δεν εχει θεατρικη σκηνη και
κινηματογραφικα πλατω, καμερες και γκρο πλαν δεν εχει κοινο και μακιγιεζ, και δεν χαιρεται που ξεπερασε σε εισιτηρια κι αυτη τη βραδια τα αλλα θεατρα...
κι αυτη η τζενη, η μελινα ο δημητρης που εχουν παει?
η μαλβινα? ο μανος?
αναρωτιεται καθως κοιταζει το καθρεπτη φυσαει το τσουλουφι και ξαναλεει "ειμ αντρακι γω" η καποια αλλη γνωστη ατακα "αλλος για τη βαρκα μας αλλος ..?"
στην μικρη ζωη της τα χε κανει ολα
και κυριως εκανε τον κοσμο να γελαει,
να ονειρευεται και να πιστευει οτι τα νιατα ειναι παντοτινα
αλλαδεν ηταν
''...ηταν 23 του ιουλη
ημουν στο beach bar , υπηρχε μια τηλεοραση εδειχνε εικονες απο τις ταινιες της,
ολη μερα,
τα καναλια δεν ειχαν προγραμμα,
ειχαν συντονιστει
επαιζαν "το πιο λαμπρο αστερι..εσβησε"
Οι ξενοι τουριστες δεν ειχαν ιδεα γιατι οι ελληνες που περναγαν και κοιταγαν την οθονη , βουρκωναν.
Ολοι οι ελληνες βουρκωναν,
εκεινο το καλοκαιρι ειχαν πεθανει τα νιατα.
Αφου πεθανε το αλικακι,,,
Η αλικη περασε στο DNA ενος λαου, και εκλαψε μαζι της, γελασε , ταυτιστηκε και νιαουρησε για λιγο, γιατι τοχε αναγκη,
Την λατρεψαν και την μισησαν αλλα δεν αδιαφορησε κανεις για παρτη της
Η αλικη δεν ηταν η ηθοποιος
ηταν μια κατηγορια απο μονη της στο
θεατρο.
Απιστευτα γκρο πλανπου τα επεβαλε στον παραγωγο, η πρωτη που τραγουδησε στο σινεμα
απιστευτα κιτς σκηνεςστη δεκαετια του 70, νοσταλγικα ενσταντανε απο τη δεκαετια του 60,και "αλικη αλικη.... " ενα τσουρμο απο μελαχρινες χωντροκωλες συμμαθητριες να φωναζουν την ξανθια απιθανη ατιθαση μαθητρια που τραγουδαγε και...
χορευε τουιστ
χορευε τρελλα,,,,
Ειχε εφευρει την "σινεμα" εικονα της , μαζι της γεννηθηκε τοσταρ συστεμ στην ελλαδα και μαζι της πεθανε.
Δε ξερω γιατι τα γραφω ολα αυτα
νιωθω να της το χρωσταω γιατι για πολλα χρονια την σνομπαρα ως "κουλτουριαρης"
οποτε βλεπω ταινια της , αυτες τις ωραιες αφελεις ασπρομαυρες ταινιες η τις αλλες τις εγχρωμες κιτς αλλαζει η διαθεση μου,
ναι οφειλω να το παραδεχτω δακρυσα και γω κεινη τη μερα Ειμαι σιγουρος οτι ειναι καπου κει πανω και κανει πλακα με μας,
μετα
κοιταζεται στο καθρεπτη και τραγουδα " υπαρχει παντα ενα τραγούδι στη καταιγίδα.."