Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

αγαπημενη μου αρλετα

Αγαπημενη μου Αρλετα
γεμισε το facebook απο αναρτησεις 
και ποστιες 
με τραγουδια σου
καταλαβα οτι δεν ηταν καλα τα νεα
εφυγες λεει απο εγκεφαλικο
δεν ησουν καλα και τα λοιπα
και θα σε θυμομαστε 
και νεο κυμα και ολα αυτα....

γω αποψε μου Αρλετα μου σε λιγο 
θα παω στο κηπο με θεα 
το κοκκινο φεγγαρι και 
τη θαλασσα , με τον κολητο τον ηλια

θα φτιαξουμε αυτο το ωραιο κοκτεηλ
με pimms sprite πολυ παγο και μεντα απο το κηπο
και θα ακουσουμε 

στα γνωστα και στ αγνωστα τραγουδια σου
 και ισως στο τελος της βραδιας 
ρθεις και συ 
κι ας ειναι καλοκαιρι
με το παλτο σου και το σκυλακι που το εβγαζες
βολτα στα εξαρχεια την ωρα που σουρουπωνε
οταν ημουν φοιτητης
θα ανοιξεις την εξωπορτα και θα σε κερασουμε
Pimms & sprite και πολυ παγο
και μεντα απο το κηπο

που να τρεχουμε τωρα στα μπαρ τα ναυαγια
θα φτιαξουμε το δικο μας...

ποιο αντιο? καθε βραδυ στις playlist  μου
μου παιζεις τραγουδια




Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Ανοιξη και ανάσταση




Όσο μεγαλώνω
 τα  μεγάλα μου φαίνονται μικρά
αλλά είναι και κάτι μικρά
 που μεγαλώνουν  εντος μου
και με πνίγουν για ένα λεπτό μονό
ευτυχώς έχω αναπτύξει αντοχές 
αναπνοές μεγάλες δυνατές
και κει που βρίσκομαι στο βυθό 
και αυτά τα μικρά έχουν γίνει
μια μεγάλη επιθετική παλάμη
και μου κάνουν πατητή (*)(
σηκώνω το κεφάλι με δύναμη
με όση δύναμη έχω και  αναπνέω ξανά 
τον θαλασσινό αέρα
τα ψαράκια έχουν σαστίσει για λίγο 
αλλά με ξέρουν και συνεχίζουν 
το τρελό χορό τους
κολυμπώ  αρχικαμε  ταχυκαρδία σχετική
μετά αφήνομαι ανάσκελα
και ηρεμώ
κάπως έτσι κυλά η ζωή
σταυρώσεις μικρές η μεγάλες
αναστάσεις
                 μικρές επαναστάσεις
νίκες
         ήττες
               λύπες 
χαρες

ξέρεις εσύ








(*)Στην θάλασσα καθώς παίζουμε και γελάμε... πιάνουμε κάποιον φίλο μας από το κεφάλι και τον βουτάμε μέσα, καθώς αυτός βουλιάζει έχουμε την ευκαιρία να πατήσουμε και με τα πόδια μας πάνω του ώστε να τον κρατήσουμε πιο πολύ ώρα μέσα στο νερό μπας και πιει λίγο

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

ο ελβις θα γινει πενηντα


Αγαπημένε μου ελβις
Αν υπήρχαν κασέτες θα σου έφτιαχνα μια
σαν εκείνη όταν  πήγαινες φαντάρος
και σου  εκανα κολαζ
εξώφυλλο τον όλβος
στα μάτια μου ήσουν σαν τον Ελβις
λαμπερός
και πάντα ροκ
ροκαρες και ρολαρες  τη ζωη σου
μ ενα τροπο που θα κατακτησω στα 80 μου

Εικοσι επτα χρονια μετα κεινη η πρωτη στιγμη
ειναι   σαν ομιχλη
 που με διαπερνα ακομη
οχι σαν  υγρασια
αλλα σαν  τρυφεραδα


Ενα φεγγαρι στην αλεξανδρας
δυο παιδια  αγνωστα  μεταξυ τους
 με  τη μοναξια της επαρχιας τους
στους ωμους τους
και τη λαχταρα να βρουν
ενα δρομο που να τους αγαπα
να περπατησουν ξυπολητα
οπως τοτε τα καλοκαιρια στην αμμουδια τους
40 κυματα μακρια   τα νησια τους


στο περιστέρι η γκαρσονιέρα
με την μικροσκοπική τουαλέτα
πλαφ !
όταν έκανες ντους το νερό έτρεχε
να ξεφύγει
 και έφτανε
 στη κουζίνα διπλά ακριβώς
το ότι ήταν κουζίνα διπλά ακριβώς
το καταλάβαινες από τα εκατοντάδες
άπλυτα πιάτα

κι η γκαρσονιέρα μου στη κυψέλη
ένα κρεβάτι
ένα καφάσι για κομοδίνα
ισόγειο,
νεραντζιά απέξω
και απομεσα  αρκετη τρελλα

και πολλά μεθύσια
πάνω στο παπί το μπλε
τ αλμυρά τα δάκρυα
εκαναν  βόλτα
 από τα δικά σου μαγούλα
στα δικά μου
και μετά ήρθε η νύχτα στην Αθηνα
μεγάλη ατελείωτη

η νύχτες μας  ένα ατέλειωτο beat
η κάρδια μας έψαχνε τις αλήθειες της
στερεο νοβα
φιλια
σώματα
αγάπες μικρές
μεγάλες

στρατός
αποχαιρετισμοί
κτελ
σακ βουαγιαζ
σημειώματα
τηλεφωνα
τηλεκάρτες

μετά μεγαλώσαμε
μπήκαμε σε δυάρι
σε τριάρι
σε τεσσάρι
αλλά η τι σημασία έχουν
 τα δωμάτια και
οι όροφοι

μείς μεγαλώσαμε  όμορφα

αλλάξαμε
 πονέσαμε
αγαπήσαμε
πληγωθήκαμε
φοβηθήκαμε
κάποιες φόρες
δεν αντέξαμε 
ο ένας τον άλλον
το ξέρω
αλλά τον έχει
τον έχει όντος του
ότι και να γίνει μικρέ μου ελβις
εγώ  εχω σκοπο ναι μαι εδω
 το  χεις παρει πρεφα ετσι?

φλύαρος και υπερβολικός
με το καθρεφτάκι στο χέρι
χαμομηλακι και βολτες στη πλατεια με το Πι

και θα σου κρατώ το χέρι σφιχτά
τα βράδια που  το έχεις ανάγκη
τώρα που έχω ζήσει 
και εγώ σχεδόν μισό αιώνα
τώρα ξέρω πως δε θέλω να σε χάσω με τίποτα
τώρα πια δεν είσαι φίλος 
αλλά αδελφός
ότι και να γίνει μας ενώνει
ένα αίμα  μεταφυσικο
αυτό που κυλαει εντος μας
όχι κόκκινο
είναι αόρατο...
κάτι σα  συνδεση γουαί φα
να σου δώσω να καταλάβεις
συνδεόμαστε  έτσι χωρίς κωδικό
μη σου πω και χωρις δικτυο
γιατι μεις μεγαλωσαμε χωρις τα δικτυα τους
και φτιαξαμε τα δικα μας 
που  ειναι αητητα

δεν υπάρχουν κασέτες  Ελβις  μου πια
μονο σε κάτι κουτιά μου παλιά 
γιοματα αναμνησεις
και το στύλο δε γράφει σε χαρτί όπως παλιά
αρνείται δε ξέρω γιατί,
μισεί τα δάχτυλα που κατέχουν το πληκτρολόγιο
είναι ένας εγωιστής αυτό το παλιό μπικ στύλο

και μια βραδια σαν κι αυτή
με τη αγερωχη πασχαλια  
της διπλανής αυλής
να μου χαιδευει τον σβερκο
θα θελα να ακουγαμε μια κασετα ακομη
χωρις να σκεφτομαστε τιποτα
 βαλε τωρα λιγο δυνατα αυτο το τραγουδι

https://www.youtube.com/watch?v=RYgxxU1wKTc

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

αθηνα αντίο


Η Αθηνα
 είναι οι άνθρωποι μου
Φίλοι και αγάπες
δρόμοι
αγαπημένα στέκια
βόλτες
το ολόγιομο φεγγάρι της Ηπείρου
σοκακια της πλακας  την άνοιξη 
κρύα βράδια του χειμώνα στην Αίολου
ζεστό καφέ πρωί Κυριακής στο Κουκάκι
πρωινά στη Βικτώρια για  ένα γρήγορο καφέ
περαστικοί
βιβλία στο μικρό βιβλιοπωλείο
εκείνο που με πληγώνει 
είναι το κέντρο της πολης 
 που το πυροβολούν κάθε μέρα
αυτές οι μικρές ομάδες των ακρών

με δυσκολία μπορώ να πιστέψω 
ότι δεν μπορεί να μπει τάξη στα Εξάρχεια και παραπλεύρως
τόσα μαγαζάκια κλείσαμε από καταστροφές των ακραίων στοιχείων
Τόσα αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες καμένες 
έτσι για ένα τσαμπουκά εναντια στην εξουσια
μονο που εξουσια δεν ιδρωνει και πολυ
το μονο που πετυχαινουν ειναι 
η καταστροφες  στις γειτονιες των απλων κατοικων
Καποτε τα εξαρχεια μυριζαν ποιηση
πασχαλιες, ιδεες και ερωτα και φιλιες
Τωρα μυριζουν ποδαριλα, καμενα ξυλα στη πλατεια
μπαφο και αγενεια
Περνας απο τη πλατεια και εισαι  εχθρος αν δε ζεχνεις

Ο Αλέξης και το παρεακι ζουν σε ένα παράπλευρο συμπάν
όπου η πόλη δεν έχει τόση εγκληματικότητα όσο πριν
όπου στα νοσοκομεία γίνονται θαύματα
-φυσικά και γίνονται αλλά 
από τους απλούς ανθρώπους εργαζόμενους
που είναι ακόμα άνθρωποι-

δε ξέρω τι θα γίνει
δε βλέπω ένα φως
Ίσως  αλλάξω γειτονια
ίσως
αφού αλλάξαμε δρόμους
και συνήθειες λογω των επεισοδίων
ίσως βρω σπίτι αλλού
προς το παρόν φεύγω  
για δουλεια σε νησι
και δε θα  μου λείψεις Αθηνα
όπως είσαι τώρα όχι 
δε θα μου λείψεις
ουτε γω θα σου λειω 
γιατι εισαι σε κωμα στην εντατικη
δε θα καταλαβεις και πολλα

μονό οι φίλοι μου θα μου λείπουν
αλλά κι αυτοί καταλαβαίνουν
η ζωή δυσκόλεψε
αντίο Αθηνα




Προσθήκη λεζάντας


ραντεβού με τη πρώτη βροχούλα του Σεπτεμβρη

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

ανοιξη του δεκαεπτα





και έσκασαν κάτι μηνύματα στο facebook
τι έγινε
 που είσαι
πως είσαι
γιατι δε γράφεις
μου έλειψες

και χάρηκα
ειναι ωραίο να σ αγαπουν 
να σε θυμουνται

 δε γράφω ναι
δεν εχω διαθεση πια
δεν εχω αναγκη
δε ξερω τι να πω

παλιότερα  ειχα αναγκη να μοιραστώ μαζι σας
ειχα ανάγκη να επιβεβαιωθώ

να γίνω μέρος αυτου του πλανητη 

με τα καλα και τα κακα του
ισως ν άλλαξε η εποχη 

η δικη μου εποχή? 

δε ξερω
ολα κάνουν ενα κύκλο 
μια φάση ειναι ?
δε μπορω να σου πω με σαφήνεια
αυτο που ξερω ειναι
οτι  ειμαι  καλα
γραφω αλλα δεν εκτοξεύονται
στο διαδίκτυο
το μονο που σιγουρα ξερω 

ειναι οτι εχω παθει ανοιξη
και χάνομαι οταν ρεμβάζω
ουρανους
και θάλασσες
και λουλούδια
και αγρους
και παιδια χαρούμενα
στους δρομους 
με βερμούδα
και
χαρούμενα κοκαλάκια
στα μαλλιά των κοριτσιών
και φρεντο με κανελα
και ενα παιδί απο αλλη χωρα
να σε κοιτά κατάματα
και να χαίρεται
ανοιξη 




Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

αρλετα γινε καλα

διάβασα  οτι η αρλέτα το παλεύει 
διασωληνωμένη στην εντατική
  ενος νοσοκομειου,
ξανα.....
καποτε ειχα φτιαξει αυτο το βιντεακι 
για ενα σχετικα  αγνωστο τραγουδι της
την αγαπαω την Αρλετα
και θελω να γινει καλα 
ετσι Αρλετα?
 γινε καλα
https://www.youtube.com/watch?v=fMVU2QjtB5M

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

του αγιου βαλεντινου ραντεβου με μενα


  

έχω ένα φίλο τον τζερυ
ο τζερυ  είναι κάτι σαν φύλακας άγγελος 
αλλά δεν είναι φύλακας 
μηδέ  άγγελος
είναι  απλά  ένας άνθρωπος...
ενας ανθρωπος που μπορεί να τσακίσει 
μια σπανακόπιτα σε μισή ώρα
και να πιει 13 ουσκια σ ενα βράδυ 
μέχρι τις 6 το πρωί
και την άλλη μέρα
να είναι πιο σοφός
όσο πιο πολλή σπανακόπιτα και ουίσκι
τόσο πιο πολλή σοφία

Φυσικά και δε θα πάρει ποτέ τηλέφωνο 
θα την φάει όλη μόνος του

Σε αυτό του βγάζω το καπέλο
έτσι πρέπει

Κάθε μέρα έχω και ένα σοφό καλό λόγο 
απο το γεματο σπανακοπιτα 
σπιτικη σπανακοπιτα,
στομα του,
 το αφιλητο ( και καλα)

Σήμερα καθώς ήμουν χωμένος σ αυτό που καναπέ 
που έχει υποφέρει φέτος  πιο πολυ απο καθε αλλη χρονια
ξερει αυτος
(οχι ο τζερυ
ο καναπες βρε)μου είπε το εξής
(οχι βρε ο καναπες
ο τζερυ)
σταματα να ψάχνεις την αγάπη
η αγάπη έρχεται όταν δεν τη ψάχνεις
εχει σου λεει navigator
και παει εκει που δεν την ψαχνουν
τώρα αυτό είναι καλό?
ειναι νορμαλ αυτο για την αγαπη?
ε?
καλό η κακό
ένα ξέρω
όταν την ψάχνεις όντως δεν έρχεται
εξακριβωμενο

η μπορεί να συμβαίνει και το άλλο
μπορεί η αγάπη να σου έρχεται στη ζωή, σε ποσότητα
και γω να τη ξόδεψα
να τη σπαταλησα
μεσα στα χρονια 
στα  καινουργια τα σεντονια 
και  τα λοιπα
να ξεπέρασα  που λες
 το όριο των απεριορίστων διαδρομών αγάπης

αγάπη μου
 σου λεει η αγαπη
έλεος πια
όσο αγάπησες
20 χρόνια τώρα αγάπες
δεσμοί χωρισμοί 
της ζωής πειρασμοί
ε  νισάφι
κουλαρε
σατ νταουν δε απλικεησον
ειναι ολες μεσα στη τρελλα

κοιτά και λίγο τον εαυτό σου
αγάπησε τον
φτιαξε μια σπανακοπιτα 
με σπανακι απο τη λαικη
και φατην ολη μονος σου

σταματα αυτήν την ανελέητη αναζήτηση

Και δε ξέρεις τι είναι να ψάχνεις
αχ αγαπημένε μου αναγνώστη  
το ομολογώ 
έχω κάνει πολύ κακό στον εαυτό μου
καιρό να αγαπήσω ξανά εμένα
σαν έτοιμος από καιρό
πάω για σπανακόπιτα 

τζερυ χελπ
πως τη φτιαχνεις???

 α σου χω και τραγουδι'
 σαυτη την εκτελεση
μ αρεσει

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2017

τι ναι αυτο που μας χωριζει?


διχασμός
        ξενοφοβία
                             διακρίσεις
     ρατσισμός
ενας πλανηταρχης  απο-φασιζει 
και διατάσσει διάφορα...

μήπως ήρθε η ώρα να σκεφτούμε πιο σοβαρά
τι λεμε και σκεφτόμαστε κι μεις οι ιδιοι

για το μαύρο διπλα μας
τη χοντρουλα στο καφε
που σχολιαζουμε  κρυφα γελωντας?

την "αδερφή"
 του χωριου
το σπασικλακι του σχολειου

το μεταναστη που δε χωραει
στη χωρα μας
αλλα μηπως νομιζεις κι αυτος 
θελει να χωρεσει εδω?

γι αλλου ξεκινησε

γελαω στη τιβι με  
τα  σεμιναρια στα σχολεια
  με θέμα «Σώμα και ταυτότητα» 
ελεος ρε παιδια
κανεις δεν κολλαει ομοφυλοφυλια
και "τρανσεξουαλισμο"
κουλαρε τε
δεν ειναι κακο τα παιδακια 
να μαθουν τη διαφορετικοτητα
 πρωτη και καλυτερη η εκκλησια
στο σπιτι του κρεμασμενου αγαπημενη
μου ελληνικη εκκλησια δεν ομιλουν
θε μου σχωρα με τον ασωτο

 ξέρεις  τι εννοώ
 αλλα δες  εδω το   δανεζικο βίντεο
για να καταλαβεις ποσο μα ποσο
πισω ειμαστε 

και είμαι σιγουρος 
οτι θα νιώσεις 
οτι μας ενώνουν πολλά
πιο πολλά
απ οτι υπέθετες οτι μας χωρίζουν