Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012

κι ανοιχτήκανε οι ομπρέλες...



 δέν έχω τίποτα να πω-στ
βρέχει
μελαγχολικό σαββατόβραδο
ο ήχος της βροχής...
ανοιχτήκανε ομπρέλες
 και πεθαναν τα καλοκαιρινά φιλιά που δεν είχαν αγάπη
σε λίγο επιστρέφω
με ανάμικτα συναισθήματα
η Αθήνα δε μου έλειψε
οι δικοί μου ανθρώποι μου λείψαν.
επιστρέφω
Σαββάτο πρωί καφέ όλοι
καθημερινές ξαφνικές συναντήσεις στο μπαράκι το "ναυάγιο"
βόλτες τις νύχτες
εξαρχεια
αιολου
Μοναστηράκι
γκαζι
αυτές οι βόλτες χωρίς Σκοπό
που έγραψε και ένας ανώνυμος σχολιαστής
επιστρέφω
λίγο πιο μεγάλος
κουρασμένος
επιστρέφω και έχουμε ακόμη ευρω
δε χρεωκοπησαμε (??!!)
επιστρεφω
και τώρα ξέρω τι είναι μάταιο
επιστρέφω και εύχομαι
να γινει κάτι που το θέλω πολύ
και που αυτό το μπλογκ
(να-το-κάνει-ο-θεος)
μου άνοιξε το δρόμο κατά κάποιο τρόπο.
επisτρεφω.