το χάπι το πηρα?

το χάπι το πήρα?
Ναι μάνα το πήρες.

 Είναι τόσο θλιβερό   να βλέπεις μια δραστήρια γυναίκα
που σε όλη τη ζωή της πάλευε να μεγαλώσει με αξιοπρέπεια τα παιδιά της
κόντρα σε φουρτούνες και καταιγίδες …να έχει χαμένο βλέμμα
και να επαναλαμβάνει ερωτήσεις που σε ένα λεπτό σχεδόν μετά
να μη θυμάται τις απαντήσεις.
Στο βλέμμα μέσα φόβος και ανασφάλεια, υγρό σχεδόν πάντα
όχι από δάκρυα αλλα από τα γηρατειά
Αν δεις τους ηλικιωμένους στα μάτια, αν προσέξεις
είναι πάντα υγρά και κουρασμένα
Είναι σα να έχουν κουραστεί στη ζωή
Πόσοι είχαν εύκολη ζωή?
Δεν υπάρχουν εύκολες ζωές τώρα 
εδώ στου δρόμου τα μισά το ξέρω πια καλά
"…Φαντασίες κι αναμνήσεις και η ψυχή 
που επιμένει να πονά…" 
κάθε λίγο και λιγάκι
επιστρέφει στο κόσμο της τον καταδικο της
Και καπου καπου θυμάται ότι ξεχνα 
"…ναι γέρασα ξεχνάω ε?.."
"….καλά είμαι.. αλλά χάλια!…" (klasik  ατάκα)

Είναι δύσκολα τα γηρατειά αγαπημένε μου μπλογκερ

Το χάπι το πηρα?
ναι μανα το πήρες
α και μάνα
μη φοβάσαι
εγώ είμαι εδώ
θα σου κρατώ το χεράκι 
όπως τότε που ήμουνα 3 χρονώ.

μες στη καταιγιδα μια σχεδια

οι μέρες κυλούν αδιάφορα αλλά μέσα στη αδιαφορία  

 δεν εγκαταλείπουμε 

τις αγαπημένες συνήθειες, τσαγάκι σε καφέμπαρ 

παληα 

η αλλα νεα

που μας αρέσει να ανακαλύπτουμε

κινέζικο τη Κυριακή στη νέα Φιλαδέλφεια

βόλτες στη πόλη ,

 ξέρεις τα χουμε ξανά πει αυτές τις χωρίς σκοπό 

προχθές το βραδυ

 μετά τις μεγάλες ξαφνικές καταιγίδες 

συνέβη κατι που με ανατριχιασε

πέρναω πάντα απο τους ιδίους δρόμους

πάντα κοιτώ ένα ετοιμόρροπο σπίτι 

ανάμεσα σε δυο αλλά παλιά επισης

στο ισόγειο του Παληου σπιτιού ξεπηδούσαν πάντα γατάκια

μικρά κ μεγάλα

                                                 τα ταιζαν κατι γειτονες

Η μεγάλη βροχή έδωσε τη χαριστική βολή

στο παλιό σπίτι

κατέρρευσε 

όπως μπορείς να δεις στην κακή φωτογραφία που τράβηξα

το βραδάκι περασμένα μεσάνυχτα

ήταν εκεί μια απο τις γάτες στα χαλάσματα

και νιαούριζε με αγωνια

έψαχνε η τα μικρά της πιθανώς

μέσα στις πέτρες 

η συντρόφισσες γάτες

Την αλλη μέρα το απόγευμα  σούρουπο

την ξαναβρήκα εκεί

ήταν ήρεμη

το χε παρει αποφαση

το αδικο της ζωης

 ήταν κει

μέσα στις καταιγίδες των ήμερων που πέρασαν

βρήκα μια σχεδία

ένα περιοδικό δρόμου

κάνει 3 ευρώ και κάνει πολύ καλό

δες  εδω τι ειναι η ΣΧΕΔΙΑ

Γιατί αγαπημένε μου

οι καταιγίδες χτυπούν ξαφνικά

σε κάνουν μούσκεμα

και μερικές φόρες αργείς να στεγνώσεις

και μπορεί να μην φταις εσύ

που βγηκες εξω  κι εγινες μουσκεμα

μπορει απλα παντα να σε ακολουθει ενα συννεφο

και να ριχνει βροχες

μονο σε σενα 

και σε μενα

γιατι ετσι ειναι η ζωη

Η "Σχεδία", εντάσσεται στα 122 πλέον Περιοδικά Δρόμου, που κυκλοφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο. "121 (μέχρι το λανσάρισμα του ελληνικού περιοδικού) εφημερίδες δρόμου, 40 χώρες, 6 ήπειροι, 1 φωνή ενωμένη ενάντια στη φτώχεια" είναι το σύνθημα του Διεθνούς Δικτύου Εφημερίδων του Δρόμου (International Network of Street Papers – INSP, www.street-papers.org).

Πωλητές από ευπαθείς ομάδες

Οι πωλητές της "Σχεδίας" προέρχονται από ευπαθείς ομάδες συμπολιτών μας:

Άστεγοι, άνεργοι και άνθρωποι που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Είναι άνθρωποι που βιώνουν με τον πιο σκληρό τρόπο τις συνέπειες της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που μαστίζει την ελληνική γη.

Το ίδιο συμβαίνει σε όλα τα Περιοδικά Δρόμου που εκδίδονται αυτή τη στιγμή στον κόσμο. Η λογική της κυκλοφορίας τους, είναι υπέρ του πωλητή τον οποίο και προσπαθούν να ενισχύσουν.

Από την τιμή πώλησης του περιοδικού (3,00 ευρώ), το 50% (δηλαδή το 1,50€) πηγαίνει απευθείας στον ίδιο τον πωλητή.

Συγκεκριμένα. Ο πωλητής αγοράζει αντίτυπα της εφημερίδας/περιοδικού, καταβάλλοντας το 50% σε σχέση με την αναγραφόμενη στο εξώφυλλο τιμή πώλησης της εφημερίδας/περιοδικού και στη συνέχεια τα πουλάει, κρατώντας το σύνολο των εσόδων για τον εαυτό του.

Πρόκειται για μια βασική βοήθεια έτσι ώστε οι ευπαθείς συμπολίτες μας να μπορέσουν να εξασφαλίσουν ένα μίνιμουμ έστω έσοδο την ημέρα, για τις πιο βασικές τους ανάγκες.

Ένα ανεξάρτητο, συνεπές, δημοσιογραφικό περιοδικό με έντονα τα κοινωνικά χαρακτηριστικά

Το περιοδικό δρόμου "Σχεδία" εκδίδεται από την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία "ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΜΚΟ", η οποία ιδρύθηκε το 2010 με στόχο την παροχή υποστηρικτικών υπηρεσιών στους αστέγους και σε άλλους κοινωνικά και οικονομικά ευάλωτους πληθυσμούς, και την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.

Το περιεχόμενο του περιοδικού, θα εστιάζει σε θέματα κοινωνικά. 

δεν ειναι ωραιο?

εύγε δεσποινακι!

σε μια εποχή που οι καλλιτέχνες πχιοτικοι και μη 

έχουν πάθει την απόλυτη μουγγαμάρα, 

ενώ θα έπρεπε να διαμορφώνουν γνώμες με τη στάση τους

και τη τέχνη τους, 

μονο δηλαδή  ο κραουνακης έμεινε να λέει την άποψη του

στο ραδιόφωνο και στις επικές αναρτήσεις του στo facebook

μου έκανε ιδιατερα καλη εντύπωση η δεσποινα βανδη και η δήλωση της

 Νότη τον συνάντησα για πρώτη φορά πριν 16 χρόνια. Από τότε κατάλαβα πως ήταν ένας άνθρωπος ιδιαίτερος, όπως και αν ακούγεται και μεταφράζεται αυτό, ξεχωριστός ως καλλιτέχνης και με συνέπεια ωστόσο ως προς και τα δύο, όλον αυτό τον καιρό. 

Ακραίος και ανατρεπτικός σε αξίες και πιστεύω. Δικαίωμα του κάθε ελεύθερου ανθρώπου σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα, να λέει τη γνώμη του και να την υποστηρίζει. 

Διαφωνούσα κατά καιρούς σε πολλά από αυτά που έλεγε, άλλοτε συμφωνούσα, όσο εξτρεμιστικά και αν εκφραζόταν (Νότης είναι αυτός). Παρά την διαφορετική άποψη που έχουμε γενικότερα στις σχέσεις, στην ζωή και τη δημοκρατία, θεωρούσα ότι καλλιτεχνικά θα μπορούσαμε να συνυπάρξουμε σε μια μουσική σκηνή. 

Αυτή τη στιγμή αισθάνομαι ότι τα πράγματα που μας χωρίζουν είναι περισσότερα από αυτά που μας ενώνουν. 

Αποχωρώ με λύπη. 

Και κάτι τελευταίο... 

Εμένα οι γονείς μου ήταν μετανάστες... 

Αυτό.” 

Δέσποινα Βανδή.

μπράβο δεσποινακι , 

το ξέρω ότι ήταν πολλά τα φραγκα αλλα ευτυχώς την   έκανες νωρίς!

Κάτι άλλες πχιοτικιες  το μονο που ξέρουν είναι να μαζεύουν από μικρομεσαίες επιχειρήσεις

 φραγκα για πμευματικα δικαιώματα  σε εταιρείες

 η και να φτιάχνουν νέες εταιρείες τυπου Ερατώ ΑΕΠΙ κτλπ

Δε λέω καλο και το πνευματικό δικαίωμα καλη μου και χίλια δικια έχεις

 αλλα τώρα που ζούμε την απολυτη 

μετά δικτατορία και ανεβαίνει ο φασισμός

που είσαι ? 

να πεις κάτι?

να στηρίξεις τους μετανάστες και τους γκεη που διώκονται?

θα μου πεις ειδικά τους γκεη δε τους στήριξες ούτε με τη στάση ζωης σου 

αφού μια ζωη κρυβόσουνα και εσύ

ειδικά οι γκεη έχουν στηρίξει πολύ κάποιες απ αυτές τις τραγουδίστριες

αυτά είχα να γράψω

 και πάω να φτιάξω πλεηλιστ με όλα τα σουξέ της βανδη

απόψε θα το κάψουμε