Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015

να μαθεις να φευγεις


http://enallaktikidrasi.com/2015/04/na-matheis-na-feugeis

Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών
Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν
Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας.
Να φεύγεις – αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο
Να τρέχεις μακρυά από δήθεν καταφύγια κι ας έχει έξω και χαλάζι
Να μάθεις να κοιτάς βαθιά στα μάτια όταν λες αντίο κι όχι κάτω ή το άπειρο
Να εννοείς τις λέξεις σου, μην τις εξευτελίζεις, σε παρακαλώ
Να μάθεις να κοιτάς την κλεψύδρα, να βλέπεις πως ο χρόνος σου τελείωσε.
Όχι αγκαλιές, γράμματα, αφιερώσεις, κάποτε θα ξανασυναντηθούμε αγάπη μου
(Όλα τα βράδια και τα τραγούδια δεν θα είναι ποτέ δικά σας – αποδέξου το).
Να σταματήσεις να αγαπάς τον Μέλλοντα, όταν αυτό που έχεις είναι μόνο ο Ενεστώτας
Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι – από ‘κει που δεν ξέρουν γιατί σε κρατάνε
Να αποχωρίζεσαι τραγούδια που αγάπησες, μέρη που περπάτησες.
Δεν έχεις τόση περιορισμένη φαντασία όσο νομίζεις
Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη
Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι.
Από το δυσανάλογο, το μέτριο και το λίγο
Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω – δεν τους το χρωτάς
Να μάθεις να σέβεσαι την αγάπη σου, το χρόνο σου και την καρδιά σου
Μην πιστεύεις αυτά που λένε – η αγάπη δεν είναι ανεξάντλητη, τελειώνει
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει.
Να μην συγχωρείς όσους δεν σου έπλυναν τα πόδια σου με δάκρυα μετανοίας
Να καταλάβεις πως οι δεύτερες ευκαιρίες είναι για τους δειλούς, οι τρίτες για τους γελοίους
Μην τρέμεις την αντιστοιχία λέξεων-εννοιών, να ονομάζεις σχέση την σχέση την κοροϊδία κοροϊδία
Να μαλώνεις τον εαυτό σου καμιά φορά που κάθεται και κλαψουρίζει σαν μωρό
κι εσύ κάθεσαι και του δίνεις γλυφιτζούρι μη και σου στεναχωρηθεί το βυζανιάρικο.
Να μάθεις να ψάχνεις για αγάπες που θυμίζουν Καζαμπλάνκα, όχι συμβάσεις ορισμένου χρόνου
Και. Να μάθεις να φεύγεις. Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες
Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα
Να φεύγεις από όσα νόμισες γι’ αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ’ αυτά.



6 σχόλια:

  1. Να μάθεις να φεύγεις, ναι.
    Όχι να μένεις, και να μένεις, και να μένεις... Ή να φεύγεις και να ξαναγυρίζεις συνεχώς. Γιατί κάποια στιγμή θα κοιτάξεις πίσω και θα δεις, ότι, αν και νόμιζες ότι έκανες μεγάλη διαδρομή μένοντας, δεν είχες κάνει βήμα και τα χρόνια σου ήταν, στην πραγματικότητα, άδεια. Αλλά το να φεύγεις θέλει δύναμη και δεν είναι για όλους, δυστυχώς.
    (Μαθαίνεται το να φεύγεις;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας. Να φεύγεις"...τρέχοντας... Καλημερούδια και φιλιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πόσες αλήθειες!
    Να'σαι καλά Άσωτε. Δεν το είχα διαβάσει!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. " Και. Να μάθεις να φεύγεις. Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες "


    https://www.youtube.com/watch?v=ZGxTeSb1VCk

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. φοβαμαι παντα τις καρδιές που μενουν πίσω να περιμενουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Άσωτε το κείμενο αυτό γράφτηκε από μια γυναίκα η οποία παραδέχεται(αν ψάξεις θα το δείς) ότι το έγραψε σε μια πολύ δύσκολη περίοδο της ζωής της και όπως παραδέχεται η ίδια ίσως αυτό να αχνοφαίνεται.Διαβάζοντας το είχα την αίσθηση ότι γράφτηκε από άνθρωπο που πληγώθηκε και τελικά δεν είχα άδικο.
    Τα γράφω όλα αυτά γιατί απλούστατα δεν συμφωνώ με πολλά από αυτά.
    Έχουν κάτι το απόλυτο που δεν το δέχομαι όταν αφορά την ανθρώπινες σχέσεις.
    Οι κανόνες με τα "όχι" και τα "πρέπει" στις ανθρώπινες σχέσεις με τρομάζουν .
    Άνθρωποι είμαστε,λάθη θα κάνουμε και αυτή είναι η ομορφιά της ζωής.
    Τις φιλούρες μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή