Σάββατο, 1 Μαΐου 2010

πιασε το μαη part II



κοιτa να δεις ο κανονικός κόσμος πιάνει τον Μάη στην έξοχη σε σπίτια οικογενειακά, σε βουνά σε πεδιάδες και αυλές της γιαγιάς , σε πορείες με οργή και ιδρώτα η δουλεύοντας απλά
και γη σε αεροδρόμια με καθυστερήσεις όταν μετράς τον χρόνο σε δευτερόλεπτα ,όταν αργείς
και σε μη καθυστερήσεις όταν δε θες να γυρίσεις πίσω, καμία ακύρωση καμία καθυστέρηση
κανένα λεπτό παραπάνω..
μαύρα γυαλιά μην φάνει η φόρτιση , δεν έχει και αγέρα να μπει ένα σκουπίδι να δικαιολογηθείς.
τα αεροδρόμια έχουν κάτι σινεμά μέσα τους ,στο μυαλό ,και πάντα σκάφτομαι εκείνη τη σκηνή από τα φιλαράκια  με την  Rachel  και τον Ross έχει κλάμα μέσα  και σήμερα ήθελα να την ζήσω να γυρίσω πίσω  να μη μπω στην πτήση και να μείνω άλλο ένα βραδύ έτσι γιατί είναι ένα απ αυτά που θέλω να κάνω  και δεν έχω κάνει ποτέ..
πάντως ένα κομμάτι μου γύρισε πίσω... έμεινε εκεί,,,



3 σχόλια:

  1. Α΄...εχεις δίκιο γιά τά αεροδρόμια

    είναι οντως σάν νά βλέπεις σινεμά.

    Τό ασσχημο είναι οτι ακόμα δέν εχω πετάξει.

    εκτός απ`τά σύννεφα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Were you on a break...lol? Για να σπάσω και λίγο τη φόρτιση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή