μπισκοτακι μου... ( ετσι για να μπει γλυκα η εβδομαδα)

"...δυσκολα τα χρονια παιδι μου..."

μαρεσε πολυ το τραγουδακι αυτο 

εχει μυρουδια απο το σαλονι της γιαγιας μου,

το τσιγγινο κουτι με τα ΜΙΡΑΝΤΑ μπισκοτακια, της τα εκλεβα..

 η γιαγια μου ηταν τυφλη τα τελευταια χρονια

εμπαινα εγω κρυφα και τσουπ της τα κλεβα

 αυτη ηξερε οτι μου αρεσανε και τ αφηνε στο τραπεζακι της 

εκανε την αδιαφορη...

 εκανε οτι δεν καταλαβαινε..

α ρε γιαγια ...!

και καλο μηνα απριλη 

ασχετο1:
 o Σταματης Κραουνακης ειναι αγαπημενος συνθετης και επειδη τον παρακολουθω συχνα στο φατσοβιβλιο , ειναι και ο μονος που εχει αποψη για την εποχη που ζουμε 

και αποψη αιχμηρη, τον ευχαριστω, μερικες φορες λεει σε μια ατακα

οσα  δεκα δελτια ειδησεων

spring rolls part two (Γκρικ beauty νοτ ιν κραησις)

 

κι ενώ η άνοιξη μολάρει με θράσος μέσα στα κύτταρα μου ,

ανήμπορος να γράψω οτιδήποτε, να εκφράσω λύπη και χαρα

απλά βγάζω φωτογραφίες, στιγμές δίκες μου , συννεφιές και λιακάδες

και λουλούδια που φυτρώνουν σε πέτρες ελληνικές

και θήλασες και βάρκες και ψαράδες.

και συμφωνώ απόλυτα με την αφίσα που λέει

η ελληνική ομορφιά δε βρίσκεται σε κρίση ρε. φιλe!

η δίκια σας κρίση προωθείται,

τι να μας πει κι εσύ από τη ζωή σου γερμανέ 

και ολλανδέ και λοιποί ευρωπαιοι

κοιμάστε κι ονειρεύεστε τον ήλιο μας  και τις θάλασσες μας

 

χρυσαλλιδα (ανοιξιατικο ποστ)

χρυσαλλίδα < αρχαία ελληνική χρυσαλλίς

το δεύτερο στάδιο

 μεταμόρφωσης εντόμων, νύμφη

  

εδω στο νησί  καταλαβαίνεις την άνοιξη αλλιώς, 

μακριά από σκυθρωπούς έλληνες και ξένους 

μακριά από την βρώμικη σκόνη της πόλης

τα κατουρα στις γωνίες του κέντρου, τις σύριγγες

την αγενια , τον βρώμικο ιδρώτα τους

στην πόλη όταν και αν  χαμογελάσεις

στην καλύτερη περίπτωση σκεφτονται 

οτι έχεις "πιει" κατι η δεν είσαι νορμάλ

εδω ειναι τόσο κανονικό  να χαμογελάς

η θάλασσα ο ήλιος, το πράσινο, οι γλαροι..

τα ήσυχα βράδια

ακούω νέο Κωνσταντίνο βήτα και  ταιριάζει

τόσο  σ αυτή την άνοιξη μου

ειδικά τα απογεύματα που φοραω τα ακουστικά

και περπάταω στην αμμουδιά,

ο ήλιος κρύβεται πίσω από το βουνό

κάθε μέρα σχεδόν την ιδία ώρα

είμαι πάντα πιστός στο ραντεβού μας

τον βλέπω να κρύβεται και συνεχίζω τη γνωστή διαδρομή

αυτή η άνοιξη νομίζω βρήκε το φετινό soundtrack της

ειναι η ωρα που λεω ευχαριστω 

δεν ειμαι αχαριστος

εχω κατι καραφερει κατι  και γω. 

ασχετο ενα

ακουω τις ειδησεις 

γελαω πια τοσο. 

"...μαμα δεν υπαρχει δεξια κι αριστερα πια.."

ποτε δεν υπηρξε σαυτο το τοπο εξαλλου

μη φοβασαι δε θα σου κοψουν τη συνταξη 

παιρνεις μονο 300

και να στα κοψουν θα στα δινω εγω... 

ασχετο δυο

σας ευχαριστω τοσο για τα σχολια σας,

μερικες φορες ειναι πιο σημαντικα απο τα ποστ

μερικες φορες γραφετε και ανατριχιαζω τοσο

αφιρωμενο το τραγουδι αρχικα στην kovovoltes

που με προλαβε και το εκανε ποστ

 και στη συνεχεια σε ολους σας, τους γνωστους

αγνωστους 

σας θαυμαζω ολους