Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2012

happy-clean-monday (κι αν ρίχνει καταιγίδες εμείς ξέρουμε να πεταμε ψηλά τους αετούς



Χαρταετός


Στίχοι
Μουσική
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Φάμελλος





Έσβησαν τα όνειρα, έσβησαν
έγινε πρωί
άνοιξε την πόρτα, άνοιξε
ήλιος να με δει

ήρθες και στο δρόμο μου
φώτισε ο ουρανός
να η καρδιά μου πέταξε
κόκκινος χαρταετός

σ' έχω ανάγκη σαν παιδί
μη μ' αφήσεις να γυρίσω εκεί
στον εαυτό μου στη σιωπή
κρύα θάλασσα έρημο νησί

άψυχα κορμιά στα χέρια μου
άχρηστα κλειδιά
δε μου μένει τίποτα
τίποτα δε μου φτάνει πια

έλα ας περπατήσουμε
μακριά απ' το θόρυβο
τις πληγές να κλείσουμε
έχουμε όλο τον καιρό


σ' έχω ανάγκη σαν παιδi

Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2012

μυρίζει-ζουμπούλια-ποστ

Τα αγόρασα από ένα μικρομαγαζο που πουλάει ανθη, με το που πέρασα απέξω, η μυρουδιά τους μ αιχμαλωτησε, πωπω!
Ωπ λέω ανοιξη!
Τα αγαπάω τα ζουμπούλια
  μου θυμίζουν το νησι μου,
τους αγρούς, 
τ ατελιωτα απογεύματα με λασπες στα γόνατα του εφηβικού μου τζιν.
Δειλες βόλτες  και καρδιοχτύπια με την πρωτη αγαπη μου ,
μερικά ζουμπούλια στο χέρι της από μένα 

φωτό από τραπέζι ασωτου όπως ακριβώς ήταν μέχρι και το τσαλακωμένο χαρτί στην ακρη δαινεται
Μου θυμίζουν την γιαγιά μου την Ουρανία -τι ωραιο όνομα- 
που τα φέρνε από το χωράφι μαζι με χόρτα που μάζευε και εφταχνε χορτόπιτα, 
και ξέρεις τι σημαίνει χορτόπιτα της γιαγιάς ε...
 βάλσαμο.

Να τα!
 πάνω στο τραπέζι μου διπλα στο καναπέ, μυρίζει όλο το δωμάτιο τώρα
μυρίζουν ανοιξη, έρχεται αδίστακτη και θαραλλεα, σαν έτοιμη από καιρο.

Πριν απ όλα όμως  έρχεται και ένα τριήμερο 
Οποτε γλεντήσε το, ποτε δε ξέρεις τι μπορεί να συμβεί σε μια τρελλη βραδια  αποκριας.
Κι αν έχουμε κρίση και μιζέρια εμείς  ρε ξέρουμε να γελάμε και να ξεμυαλίζουμε τις δυσκολίες

περιπαθώς και ρουφηχτά
by the way
η νέα μου  μουσική αγαπη 
άκουσε τη
είναι σημερινός ήχος, είναι έχει τη γλυκάδα των νιατων της και τα λέει μια χαρα

Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2012

ξένοι ξανά

Η κύρια Αθηνά ειναι από την Αλβανία, 
μάλλον όχι ήταν βορειοηπειρώτισσα κι αυτή κι ο άντρας της,
 απλά στην Ελλάδα όταν πρώτο - ήρθε την φώναζαν αλβανίδα,
 στην Αλβανία τη βλέπαμε με μισό μάτι που έφυγε.
Ξε-φύγανε 20 χρόνια πριν από την χώρα τους   και ήρθαν στην Ελλάδα.
Για να μια νέα αρχή.
Και τα κατάφεραν μια χαρα, μεγάλωσαν τις δυο κόρες τους με δυσκολίες σ αυτή τη χωρα .
Ξέρεις καλά τι ειναι να είσαι βορειοηπειρώτης στην Ελλάδα,
 σε ένα κράτος που δε σέβεται καν τον Έλληνα πολίτη που να σεβαστεί τον βορειοηπειρώτη,
Όμως η κύρια Αθηνά και ο άντρας της ο Οδυσσέας είχαν στήσει μια ωραία ζωή εδω, 
σ ένα νησί κάπου στο αιγαίο, κατάφεραν ν αγοράσουν και ένα σπιτάκι,
με τις οικονομιες τους.
Δούλευαν ασταμάτητα  αλλά ..ζούσαν μια χαρα, ώσπου τα κορίτσια μεγάλωσαν
 και έφυγαν μετανάστριες κι αυτές , για να βρουν μια καλύτερη ευκαιρία.
 Γιατί  σ αυτή τη φάση αυτή η χώρα δε μπορεί να βοηθήσει κανένα.
Ο σωζων  εαυτο σωθητο
Όλοι όσοι  μπορούν φεύγουν.
Κι έτσι η κύρια Αθηνά ξεριζώνεται ξανά  από τη δεύτερη πατρίδα της , θα  πάει Καναδά.
Δεν θέλει να πάει, θα της λείψει η Ελλάδα , θα της λείψει  κι η Αλβανία.
Δεν θέλει αν αρχίσει από την αρχή ξανά ειναι 55 και ο άντρα της 60, αλλα δε γινεται αλλιως.
Και οι δυο με πρόσωπα κουρασμένα , μα βαθειες ρυτίδες στο πρόσωπο
 και  αγάπη στα μάτια.
Τι να ευχηθώ?


καλή τύχη
καλή αρχή σε όσους φεύγουν για μια καλύτερη ζωή

 



Με αφορμή τους στίχους του τραγουδιού "Αστόρια" (Βασίλης Νικολαΐδης) που ερμηνεύτηκαν από την Έλλη Πασπαλά για πρώτη φορα, αναπτύσσονται κάποιες σκέψεις περί μετανάστευσης. Το βίντεο ξεκινά με μια σύντομη αναφορά σε αληθινό περιστατικό που προβλήθηκε στην εκπομπή του Στέλιου Κούλογλου "Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα", 
(με μουσική του Gustavo Santaolalla από το soundtrack της ταινίας Babel). Ακολουθούν έπειτα εικόνες, επίσημα στατιστικά στοιχεία και δημοσιευμένες απόψεις περί μετανάστευσης. Μουσική από τον Στάμο Σέμση - Ερμηνεία από τη Μαρίνα Σκιαδαρέση.