στην σχισμη των ονειρων , απροσδοκητα

και κει που εκανα βολτες στo blogoχωριο

και "ανοιγα" παραλληλα και αλλες σελιδες με facebook  τους κολητους μου που  "το χουν καψει" το farmville που ποτε δε καταλαβα γιατι το παιζουν καπου πετυχα αυτο το τραγουδι και "στανιαρα"

ενα μαγικο τραγουδι που οποτε και να το ακους σε ταξιδευει

μια φωνη εντιμη στις επιλογες της χωρις εκπτωσεις  

Στίχοι: Γιώργος Ζήκας
Μουσική: Γιώργος Ζήκας
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Ελαφρώνει το σώμα
ο ύπνος ο αμέριμνος
Και κοχύλια γεμίζει
τώρα η έρημος

Απροσδόκητα μπήκες
στη σχισμή των ονείρων μου
Και του αγγέλου το σώμα
κουλουριάζεται γύρω μου

Κύμα το κύμα
η πέτρα λιώνει
του ονείρου η αύρα
μας ενώνει

Τρεμοπαίζει η σιωπή
πριν χαθεί η σελήνη
Και του αγγέλου τα δάκρυα
ανεμώνες και κρίνοι

Το παράδοξο θαύμα
την ψυχή δυναμώνει
ένα όνειρο απλά
πως μπορεί και μας σώνει

 

καθε λεξη ενα μικρο διαμαντι, μια εικονα για ταξιδι στο δικο σου ονειρο

40 κυματα πιο περα.

η καλύτερη στιγμή της διαδρομής είναι αυτή η ώρα που μέχρι να χαθεί ο ήλιος πίσω από το βουνό σε τυφλώνει, σε τυφλώνει και συ το δέχεσαι ηδονικά και χωρίς αντίσταση, 

πάντα σταματαω  τη μηχανή όταν την πετυχαινω αυτή τη στιγμή και κλείνω τα μάτια.

και το σκοτάδι μέσα από τα κλειστά βλέφαρα Ξανοίγει, έχει χρώματα, γραμμές με διάφορα σχήματα σαν περνάς σ άλλη διάσταση  για δευτερόλεπτα , και νιώθεις αυτή τη  γλυκεία ζεστή του ήλιου λίγο πριν δύσει

κι ύστερα ,, μα δεν υπάρχει ύστερα....

υπάρχουν  μονό 40 κύματα    και καμία  κατοστάρια μέρες πιο μακριά ένας πλανήτης που με περιμένει...

(συνεχιζεται.)

ειναι κατι υγρασιες

Είναι κάτι "υγρασίες" που όσο και να τις  ξύνεις καλά, όσο και να τις στοκάρεις και να τις περνάς φρέσκια μπόγια, πάλι ξανακάνε  γιατί η υγρασία ο καιρός, οι βροχές μέσα δε σταματάμε, οι συννεφιές δε βοηθάνε και ο ήλιος ζεσταίνει δυνατά μονό το καλοκαίρι που κρατά πάντα λίγο

Μια απ αυτές βγήκε σήμερα ξανά, κι όσα χρόνια κι αν περάσουν θα βγαίνει, το πιστεύω αυτό

Πατερα είναι το υλικό τέτοιο, και όσο πλησιάζουμε στην ηλικία που έφυγες έτσι ξαφνικά   και νωρίς και ούτε που προλάβαμε να αρχίσουμε, τόσο νιώθω μέσα μου ότι και γη και ο αδελφός μου  κάνουμε μαθηματικά τα ιδία λάθη, λες και έχουμε προγραμματιστεί έτσι

Δε ξέρω τι γιους ονειρευόσουν να χεις αλλά κάναμε ότι μπορούσαμε , και γη αν με ρωτούσες θα θελα να χα παντρευτεί να χα κάνα παιδάκι και να μην ήμουν άσωτος, αλλά είπαμε είναι το ύφασμα τέτοιο , μετατροπές δεν επιτρέπονται.

Οι φίλοι μου ζουν τις ήσυχες σωστά προγραμματισμένες ζωές τους και μείς" μονοι και ερημοι " καουμποηδες παλέψαμε να κρατήσουμε αυτά που  αφησες και που οι άλλοι είχαν δεδομένα  και τα καταφέραμε αλλά κουραστήκαμε νωρίς.

Σήμερα νιώθω πολύ κουρασμένος , επιτρέπεται που κ που να νιώθω κουρασμένος έτσι ε? 

παντως να ξερεις κανω οτι μπορω ε..