In a very unusual way one time I needed you. In a very unusual way you were my friend. Maybe it lasted a day, maybe it lasted an hour. But, somehow it will never end.
In a very unusual way I think I'm in love with you. In a very unusual way I want to cry. Something inside me goes weak, Something inside me surrenders. And you're the reason why, You're the reason why
You don't know what you do to me, You don't have a clue. You can't tell what its like to be me looking at you. It scares me so, that I can hardly speak.
In a very unusual way, I owe what I am to you. Though at times it appears I won't stay, I never go. Special to me in my life, Since the first day that I met you. How could I ever forget you, Once you had touched my soul? In a very unusual way, You've made me whole.
με αφορμη την αλλαγη στο status ενος φιλου απο το Φατσοβιβλιο (facebook) και στα σχολια που επακολουθησαν
Ολοι γραφανε μπραβοοο, ευγε, συγχαρητηρια, να σαι καλα , μπραβοοοοοοοοοο, naiii!!!
γιουπιιιιι!!!
Μια χαρα ολοι , μια ευτυχια που αυτος εκανε σχεση
Μπραβο
Δηλαδη ρε παιδια αν δεν εχεις σχεση δεν αξιζεις μπραβο?
ωραια δε λεω το παιδι ο μητσακος βρηκε αυτο που εψαχνε και να ναι και καλα
αλλα ολη αυτη η επιβραβευση μου κανει λιγο : ---Τιιιιι? μονος εισαι? ανα χαθεις προβληματικε!!---
Δηλαδη ολοι εμεις οι singles δεν εχουμε ψυχη???
ε?
Εμεις που τα κρυα βραδια του χειμωνα πινουμε τη βοτκιτσα μονοι μας στο σπιτι? δεν αξιζουμε ενα μπραβο?
Εμεις που βγαινουμε blind dates απο τα sites της κολασης και ερχομαστε αντιμετωποι με next door εφιαλτη???
Εμεις που τα σαβατοβραδα παιρνουμε τον επισης single (θενξ γκοντ) κολητο και παμε στα μπαρ να πνιξουμε τη μοναξια με μπομπες ποτα που την επομενη μερα εχουμε μια ζαλαδα -δεν ξερω-ποιος-ειμαι-που-παταω?
εμεις που κανουμε μοναχικες βολτες στην βρεγμενη αθηνα? ε?
Μην σχολιασω τον φασισμο της 14 φλεβαρη που τα ερωτευμενα ζευγαρακια νιωθουν οι απολυτοι κρατουντες του κοσμου τουτου και μεις οι παρεισακτοι
Παλι μονος βρε παιδι μου, μα τι φταιει? σου λεει με "λυπη" με τροπο ο φιλος "αρπακτικο" ξερεις απ αυτους που σου σκαβουνε το λακο απο πισω
Ειμαι single και τα χω καλα με τον εαυτο μου
οκ τωρα παω να φαω και την υπολοιπη μερεντα
Την Lifo την βρίσκεις πάντα νωρίς στο Μαγκαζε (που εδω και καιρό μου λένε ότι δεν τρελαίνεται και πολύ για την πελατεία που το ανέδειξε
Αthens voice και Down town παντα στην Ομονοια , εβερεστ!
Πρεζάκια και μπάτσοι (χεστηκανε οι μπάτσοι απλά τρώνε στο Έβερεστ) γέροι μόνοι , κάποιοι κοιμούνται σε χαρτόνια στην είσοδο της πολυκατοικίας κάπου κει και μια τρανς μεσηλικη χαμογελά στους περαστικούς
Ρε ξέρεις ποια ήμουν εγώ ??
Το Down town είναι και το μόνο life style που έμεινε εβδομαδιαίο, πως ήταν παλιά ο Ταχυδρόμος ( oopss! πρόδωσα την γενιά μου των 35 αρίδων) όποτε το αγοράζω τιμής ένεκεν αν και δεν έχει και πολύ υλη έχει όμως κριτική τιμογιαννακη και καμια φορά γελάς με κάνα θέμα.
Απόγευμα Σαββάτου πάντα κυριακάτικες εφημερίδες από την ομόνοια έτσι? γελάς μπόλικο ε?
Φωκίωνος καθημερινές , έχει ωραία καφέ καγκουριστικα και κοσμο που θυμιζει την οικογενεια σου, ξαδερφια θειοι, η γιαγια , η κυρια καλουτα με το σκυλακι, κατι πανελιστες με βαμμένο Μαλί πρώην αποτυχημένοι ηθοποιοί
Άδω να προσθέσω την κινεζική (?) παροιμία
όταν μπορείς κάνεις όταν δε μπορείς κρίνεις
Άσχετο
μαρεσει εμένα η Φωκίωνος, και το περίεργο είναι ότι μαρεσε και στα 20 , όταν είχα νοικιάσει μια γκαρσονιέρα από κει
στην Άνδρου
είχαμε " δανειστεί" ένα τραπέζι από τη Φωκίωνος άφραγκοι φοιτητές να τρώμε τα μεσημέρια έχε και βεβαία ήταν μαρμάρινο κήπου
Α το επιστρέψαμε όταν μετακόμισα στα Εξάρχεια
Τα Εξάρχεια είναι ο άλλος μεγάλος έρωτας
Ακόμη και τώρα που είναι πληγωμένα από την βρώμια τις βόμβες τα άστεγα πρεζόνια
ακόμη και τώρα έχουν μια γοητεία
στα καφέ βλέπεις φρέσκα παΐδια με βλήματα ζωντανά και μεγαλύτερους που έχουν άποψη.
Το βοή , η μπλε πολυκατοικία, οι πεζόδρομοι,,,
Από την άλλη το Γκάζι δε αρέσει πια
too much
Μαγαζιά που πήραν πολύ αέρα γιατί τα κονόμησαν
Το γκαζάκι είναι σταθερή άξια βεβαία από παλιά αν και γίνεται πάντα το αδιαχώρητο
Έχει και τα καλύτερα wc ever
Η Βικτώρια, μια πληγωμένη πλατεία κι αυτή, με αίγλη από τα παλιά ωραίες παλιές πολυκατοικίες, με μαγαζιά που ανακαινίζονται τωρα προσφατα
αλλά πολλούς μετανάστες!
Πολλούς όμως και άλλους τόσους νιγηριανούς με πλαστά cd dvds τσανες βρακάκια "CAVLIN" κτλπ.
Multi ethnic area για δυνατους λυτες.. Νικος γιωργος μανωλης, floca domenico, goodiess σουβλακι στο χερι
Μ αρεσει η πλατεια κατι πρωινα που βρεχει και ειναι αδεια
Εχει ενα φοβερο βιβλιοπωλειο το ΕΛΛΗ οπου οι ανθρωποι πραγματικα αγαπουν και γουσταρουν αυτο που κανουν.
Εχει Το ΠΕΤΕΚ, ζαχαροπλαστειο απο τα sixties με γλυκά που σε κανουν να στεναζεις και να ξεχνας ολα τα αποτυχημενα blind dates.
Πλατεια Μαβιλη, ωραια μπαρακια με cool τυπους και καταπληκτικο " βρωμικο" σαντουιτς
Φυσικά το μοναστηράκι είναι alltimeclassic για βόλτα με Γιαννακη Κυριακή πρωί ν ακούμε live μουσική στο GALLERY και με την Μαγιαα σαβατο μεσημερακι
Άντε ραντεβού στο σημείο μας ! εκεί στην Αίολου με τους φύλακες που κοιτανε απορημένοι μήπως είμαστε τρομοκράτες
