Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012

δεν έχω τίποτα να πω-(στ!)** τα λέει όλα η σιωπή.

ακοκαμωμενη την πηρε ο ύπνος
στο άδειο λεωφορείο, ήταν κλειστο,  περασμένα μεσάνυχτα, την ξεχάσανε?

πίσω μπαλκονι



πανεπιστημιου λίγο πριν ...

σκοτώνουν τα αλογα όταν γεράσουν?




νεαρός χαρούμενος..


ψαλιδοχερης στα εξαρχεια,,,



Θησείο μια κυριακη που έβρεχε..
και όταν ξεπροβάλει 
η Ακρόπολη 
εκεί κοντα 
αγέρωχη στους αιώνες
λέω δε μπορεί
κάτι θα συμβεί 
δε μπορεί ρε γαμώτο
και μια αφίσα που βρήκα στο φατσοβιβλιο
μου άρεσε!

και μια τζούρα από νέο Κβητα που έρχεται

Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2012

"..Κι όπως θα 'πεφτε η βροχή, για φαντάσου, φορτωμένους όλους τους ερωτευμένους, σε μια τσίγγινη σκεπή.."





Πολλοί σνομπάρουν την γιορτή του Αγιου Βαλεντίνου, άλλοι την γουστάρουν και περνούν ένα ρομαντικό βραδάκι έτσι σαν ευκαιρία να γιορτάσουν τον ερωτα τους
Καταλαβαίνω και τις δυο περιπτώσεις
Ο ερωτας για να ζήσει δε χρειάζεται καμια γιορτή 
αλλα και μια ευκαιρία μεσα στο χρόνο να κανεις ένα σεξυ δωράκι η ένα λουλουδάκι δεν είναι και κακό
Είναι ωραίος ο έρωτα.
Έχω ερωτευτεί, έχω κλάψει έχω πονέσει, έχω απορρίψει, μ έχουν απορρίψει,εχω κάνει κατινιές, μου έχουν κάνει κατινιές,εχω γράψει ποιήματα, αναρτήσεις,εχω ξενύχτησει έξω από πορτα, έχω ..ζησει τον ερωτα, δε μετανιώνω.
Χρόνια πολλά σε όσους είναι μαζι, 
αλλα και όσοι είστε μονοι, μια χαρα είναι κι αυτό απολαυστετο, 
το πιο σημαντικό είναι να τα έχει κάποιος καλα με τον εαυτό του.
τα όμορφα πράγματα έρχονται εκεί που δε τα περιμένεις
Ολα είναι θέμα χημείας και σωστης στιγμής στη ζωη.
 Το τραγούδι αυτό    http://www.youtube.com/watch?v=CAe9SpOKQ6I θα εχει σιγουρα την τιμητική του στις 14 Φλεβάρη (αλλα εγώ θα βάλω να παίζει αυτό με τον Ερωτόκριτο, το βρήκα σε Καποιο αγαπημένο μπλογκ αλλα δε θυμάμαι για να κάνω αναφορά, είναι και το άσωτο-Αλτσχάιμερ που έχω , αν με διαβάσεις βοηθησε με γιατί δε μαρεσει να " κλέβω" χωρίς να λεω μια κουβέντα)





 να δες εδώ και μερικά λογια  για τον ερωτα ανά τους αιώνες
Στον έρωτα και τον πόλεμο επιτρέπονται όλα! 
Νίτσε
Στον έρωτα, στην δόξα και στο θάνατο μόνοι πορευόμαστε...! Γ. Ρίτσος
Όποιος δεν έχει συναντήσει τον έρωτα δεν έχει κανέναν συναντήσειΧιλιανή παροιμία
Μια ζωή χωρίς έρωτα είναι μια χρονιά χωρίς καλοκαίρι.Σουηδική παροιμία
H αγάπη δεν αφορά δύο ανθρώπους που κοιτούν ο ένας τον άλλο, αλλά δύο ανθρώπους που μαζί κοιτούν προς την ίδια κατεύθυνση. Antoine de Saint-Exupery 
Τα γεράματα δεν σε προστατεύουν από τον έρωτα. Όμως ο έρωτας σε προστατεύει από τα γεράματα. Ζαν Μορ 
Ο έρωτας μοιάζει με τον ατμό, όσο πιέζεται τόσο και πιο δυνατός γίνεται. Βίκτωρ Ουγκώ
Έρως ανίκατε μάχαν. Σοφοκλής
Ο έρωτας κι ο θάνατος, το ίδιο σπαθί κρατούνε. Ψαραντώνης


και θα τελιωσω  μαυτο 
Η μόνη ανωμαλία είναι η ανικανότητα να ερωτευθείς.
Anais Nin,1903-1977,Γαλλίδα συγγραφέας

Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012

οργη, θλιψη και σταχτες...

 
δανειστηκα την φωτογραφια απο http://www.facebook.com/pages/BL-PHOTO-STUDIO/2720025800   
Η φωτογραφία ειναι από τη χθεσινή συγκέντρωση 
Η Μέλινα κοιτά το κόσμο, ξέρει τι θα συμβεί σε λίγη ώρα αλλά δε μπορεί να μιλήσει
Η Μέλινα αγάπησε πολύ την Αθηνα
Ευτυχώς που δεν ζει ανάμεσα μας και πολλοί άλλοι, αυτοί έφυγαν  νωρίς..
Δεν ζήσαν την εποχή της χρεοκοπίας...."εντος" μας
Αλλά πάλι σκεφτομαι πως αν ζουσανε μερικοί από τους ανθρώπους αυτής της γενιάς, 
με αξίες ιδανικά και τσίπα να κυλαει στο αίμα τους,
   ισως να ταν αλλιως
Ισως να χαμε και πολιτικους με ηθος
Όχι σαν αυτούς που την ώρα που γινόταν τα επεισόδια,
παρακολουθούσαν το  χθεσινό ματς 
αλλά πάλι θα μου πεις εσύ τους ψήφισες ρε παιδί, μην παραπονιέσαι
καλά να πάθεις
να σου γίνει μάθημα.

Δεν έχω περάσει ακόμη από το κέντρο-κέντρο, ξερω δε θα μου αρέσει.
Δεν θέλω να δω τα καμένα, εχω  υπάρξει θεατής στο ίδιο έργο το δεκάμερο του 2008
Και θα εκνευριστώ πολύ αν παω απο κει τωρα.
Καταλαβαινεις τι ειναι για μας που αγαπαμε το κεντρο αυτο που συνεβη χτες? ετσι?
Ακόμη θυμάμαι ένα ωραίο μαγαζάκι στην αρχή της Μάρνης απέναντι από το Μουσείο, είχε αθλητικά, το είχε ενας εξαιρετικός κύριος με τη γυναίκα του και πάντα έκανε πολύ καλές τιμές
Αυτό το μαγαζάκι κάηκε μαζι με πολλά αλλά μικρά μαγαζιά τοτε με τα γεγονότα του δεκάμερο
Είχα πάει την επόμενη μέρα.
Ήταν αυτός ο κύριος έξω από το μαγαζί, μαγαζί φτιαγμένο από στάχτες πια, έκλαιγε σα παιδί
Από τοτε δεν τον ξαναείδα
Το μαγαζί δε ξαναφτιάχτηκε, όπως και πολλά αλλά , αν κάνεις μια βόλτα στη Στουρνάρη θα καταλάβεις,
Τι να γράψει κάνεις για το κωλο κρατος? 
σημερα καθως μιλαγα με τον κολητο
ειπα το μνημονιο ,μνημοσυνο
κατα λαθος, καθως μιλουσα γρηγορα
κατα λαθος?