στροφη στην πχιοτητα (στιχοι που με σημαδεψαν ασκαρδαμυκτι)

πχιοτικο η εμπορικό τραγούδι?

ενας πόλεμος που είχε ξεσπάσει παλιότερα γιατί πια αγαπημένε μου  μπλόκε δεν υπάρχει ούτε δισκογραφία ούτε τραγούδι ,δε ξερω αν το κατάλαβες σε λίγο δε θα υπάρχει ούτε περιοδικό  ( ο Κωστόπουλος λένε τα μπλογκς μπαίνει στο άρθρο 99-ε μας είχε κουράσει με τόσο 69 στα περιοδικά του) στο δρόμο να  τα πουλά ως προσφορά , ούτε περίπτερο θα υπάρχει..
πολύ το τράβηξα ε? το ξερω χω μια τάση άμα  αφήσεις να το παρά...τράβα  (οτι και να κανω ομως δε θα φτασω ποτε τον Καντακουζινο χαχαχα ουτε την σουπερ coula)
Σου παραθέτω λοιπόν τραγουδια και καλά πχιοτικα  η αλλά εναλλακτικά αλλά και στίχους που με σημάδεψαν
να γελάσει κι ο καθε πικραμένος ( αγαπημένε Αpos μην διαβάσεις αυτό το ποτ θα με μισήσεις ξερω γη τι λέω)
Στο γυαλί δροσιά ξεπροβάλλει
φυσικός χυμός πορτοκάλι
Αχ, πορτοκάλι γυρεύω ενέργεια
κι είμαι μεγάλη για να σωθώ
οτι γουστάρω, ζάλη και παρενέργεια
η ζωή, το σεξ, το τσιγάρο
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
 http://www.youtube.com/watch?v=cAyYR_XBfmk

αν αυτό το τραγούδι το έλεγε ας πούμε κάποιος ποπ Αλεξία δαντης η μαντω θα έτρωγε πολύ κράξιμο το ειπε η Άλκηστις όμως και δεν είπαμε κουβέντα, κρατήσαμε μυστικά και ντοκουμέντα
σου εχω πρόχειρο στίχο-σουξέ
φακές μπείτε στο πιάτο
και δώστε μου το σίδηρο
με πηρέ από κάτω
και είμαι ον ανίσχυρο
μένουμε στην ιδία αγαπημένη καλλιτέχνης  (είμαι και αγράμματος!!)

http://www.youtube.com/watch?v=DZkSS_7IpQo
 "..Σταματώ και στην τράπεζα να δω αν έχει λεφτά μα
ξέχασα το pin!
Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει.
Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη,
τότε πάρε λεφτά απ' το σπίτι.
και γη βρω κούκλα μου ξέχνα το pin αλλά δε καταστρέφω κλασικ ρεγκε τραγουδια να τα κάνω σουξέ στα ελληνικά έτσι από άχτι!
http://www.youtube.com/watch?v=hhefAsfjMB4

σου εχω και εναλλακτικό ελληνικό ρεγγε-(σαρδέλες και λοιπά)
Locomondo: Απ'το σπίτι δε θα βγω/ πίνω μπάφους και παίζω Προ
και καλά κάνεις μείνε σπίτι, πίνε τους μπάλους σου αλλά μην παίζεις προ ρε παιδί μου κρίμα τα λεφτά, παίξε κατι άλλο να ξεδώσεις)

http://www.youtube.com/watch?v=mZv5p2dxtNI
Πέγκυ Ζήνα: Άμα πας με άλλη/θα σου σπάσω το κεφάλι
(κλασσικο στίχος  εβερ, λατρεύω Peggy zina  αλλά θέλω διακαώς να το ακούσω να το ερμηνευει η Άλκηστις , εχω και εγώ της εμμονές μου, μάλιστα θελω να το δω σε παράσταση με σκηνοθεσία Κωνσταντίνος Ρηγος ω?! τι ριγος)

http://www.youtube.com/watch?v=qxns8Apo1ro
Lady Gaga: I wanna take a ride on your disco stick
(Να κορίτσι, να μαλαμα, πεστα βρε καλη μου γιατι θα τα πει η μαντονα)

http://www.youtube.com/watch?v=J5SNFown0fg
Γιώργος Ξανθιώτης: Αιντεμάλε/τσικουλάτα τσικιντά, τσίκι τσίκι τσίκι ντα/ αιντεμάλε/τσικουλάτα τσικιντά, τσίκι τσίκι τσίκι ντα
(εδω ο ποιητης εχει πιει ηδη τους μπάλους και προβαίνει σε διονυσιακούς σχεδόν στίχους με μυστικιστικά μηνύματα  για δηχθούμε το ΔΝΤ του μέλλοντος, γιατί άλλωστε και είμαστε απαθείς σε οτι νέο μετρό , δε  μας ψεκάζουν αδέρφισα κ ξαδέρφες μου
ακούμε τέτοιους στίχους)

http://www.youtube.com/watch?v=Zi_XLOBDo_Y&ob=av2n
Michael Jackson: Billie Jean is not my lover/ she just a girl who claims that I am the one/ but the kid is not my son
(ήταν τυχαίο λάθος μιχαλακη μας? τυχαίο λάθος? ε να κάνετε παρέα με τον Πασχάλη, έχετε πολλά κοινά)
http://www.youtube.com/watch?v=4m48GqaOz90&ob=av2n
The Black Eyed Peas: Boom boom pow (gotta get get) (x4)/ boom boom pow (yeah) (x4)
(η επαναληψη μητηρ  μαθησεως ,το γνωστο (!!?) γκρουπ Black eyed Peas δια της τετραπλης επαναληψης προσπαθούν να περάσουν ένα σημαντικό μήνυμα στην Ανθρωπότητα. 

εγω βεβαια προτιμω το δικο μας εγχωριο απο την  απολυτη μπιμπι-μπο Σαμπρινα
http://www.youtube.com/watch?v=FzQA9wiEQYk
κι αμα θελεις μπουμ μπουμ ,( το λεει ξαστερα το κοριτσι )
σα τρελλος να μπου μπουμ
κι αν μαρεσει μπουμ μπουμ
ισως και  μπουμ μπουμ
(γαμωτι προσθετω εγω)

και γκραν φιναλε με την απολυτη γιαγια της  εγχωριας ποπ
http://www.youtube.com/watch?v=FNLzm0aYkPw&feature=related
Άννα Βίσση: Μπορείς απόψε να βγεις/ μ'όλες τις τσούλες της γης/βγες μπροστά δυνατά για νέους έρωτες/να βρεις κορίτσια σωστά/ για να χαρεί η μαμά/ στην πυρά, στην πυρά με τις ξενέρωτες
(εδω η απολυτη κανει σαφεστατη στροφη στην πχιοτητα μετα τον καρβελα ετσι?)
αυτο το θελω τραγουδισμενο απο Μονικα σε υφος δικο της, 
οπως ειπε το τυχερο αστερι του κβητα οπου και το δολοφονησε
δες εδω http://www.youtube.com/watch?v=FNLzm0aYkPw&feature=related
μικρη μου δενμπορουν ολοι να πουν ολα τα τραγουδια 
οκ τα γραψα κι ησυχασα 
γραψτε τωρα τα δικα σου

το δικο μου αγαπημενο ειναι της αλεξιας 
ενα -δυο-τρια-
4-5-6
7 -7
και εγω στην ιδια ταξη ξανα ξανα
δεν ειμαι καλη στα μαθηματικα (χ2)
αλγεβρα και χημεια
( βαρεθηκα να μετρα τα γκομενακια στο σχολειο και εμεινε στην ιδια ταξη ,

το ομολογει η στιχουργος και τον ερμηνευει απολυτα και αληπυτα η αλεξια πριν την πχιοτικη στροφη 

πχιοτικο η εμπορικο
εμεις αγαπαμε ακομπλεξαριστα
οτι μας εχει συγκινησει
γιατι αυτο ειναι τεχνη , οτι μπορει να μας "μιλησει"

".... τα κοριτσια ξενυχτανε μ ενα μυστικοοοοο οοου ου 
ετσι κανω και γωωω οουυυοο...'

10 χρονια μετα (bang bang ..)

(Η φωτογραφία μας στην κιτς     χαριτωμενη κορνίζα ειναι πάντα κει στη βιβλιοθήκη,

δεν την εχω μετακινήσει, και συχνά την κοιτώ, αλλά όχι με λύπη πια.

Εγώ σου τα λέω και συ με κοιτάς

νόμιζα οτι είχα   τελειωσει με τις νεκρολογιες

με είχα βαρεθεί κι εγώ ο ίδιος ..δηλαδή κι εσύ.

Αλλά μου βγαίνει σα νερό  απόψε πάλι 

και στα γράφω

δε φταίω γω

με ξέρεις ήμουν πάντα ο ανελέητος αυθόρμητος.

Δεν είχα σκοπό να σου ξαναγράψω από δω ,

αλλά σημερα καθώς το utube  με πήγε από άσμα σε άσμα,

στον Ρακιτζή( we  love rakitzakos)  συνειδητοποίησα)

οτι

πέρασαν 10 χρόνια

Μια δεκαετία έτσι? 

Ήταν η μέρα που γίνονταν το show και βγήκε ο Ρακιτζής να πάει στην γιουροβιζιον
Το θυμάμαι καθαρά,
δεν ήθελα με τίποτα να μείνω μόνος ,
κείνο το βραδυ
μετά τη κηδεία  και πήγαμε στο σπίτι της Ευτυχίας 
Η τηλεόραση έπαιζε χωρίς ηχο και μείς κοιτάζαμε τη θεa ,
τον χιονισμένο Υμηττό
καλή ώρα σα σημερα που κάνει κρύο πάλι. 

Αυτή η δεκαετία του φόβου Γιάννη μου,

τελικά ήταν τόσο γεμάτη και σημαντική

δεσμοί ,χωρισμοί,

της ζωης πειρασμοί

σεξ με αισθήματα

σεξ αναίσθητα,

απομυθοποιήσεις,

φιλοι που χαθήκαμε

και ξαναβρεθήκαμε,

ταξίδια ,

και πολλά ξύδια.

(Η μια φιλη παντρευτηκε και χωρισε

οι αλλες δυο στο ραφι- ετων- 30-για παντα 

ο τεταρτος στο κοσμο του ανεκαθεν.

Τους πρωην σου του βλεπω καμια φορα

αλλα δεν ανταλασσουμε κουβεντα

βαριεμαι τα  τυπικα

δε με γουσταρουν

δε τους γουσταρω.)

Κατι ρυτίδες 

κατι ασημένιες τρίχες με θράσος

άστα-διαλα-βραδιάτικο.

Πια δεν εχω θλίψη που έφυγες ξαφνικά .

κάποια βράδια όμως με  νικανε οι μνήμες 

και παραδίνομαι

ε άνθρωπος είμαι και γω

Εχω ηρεμήσει μέσα σου όμως

και εχω συμφιλιωθεί με όλες τις " ελληνικές μου τραγωδίες".

Ξερω πως κάποιες ζωές ειναι απλές και φιλήσυχες ,

εγώ δεν ζω μια απ αυτές

bang bang ... γιαννη μπανγκ μπανγκ.

 http://www.youtube.com/watch?v=T5Xl0Qry-hA
 

η θαλασσα εντός μου

Όποτε δεν είμαι καλά ,

και  οι δαίμονες του μυαλού μου 

ραπαρουν διάφορα στιχακια

εντος του,

όποτε μου φταίνε όλοι και εγώ   πιο πολύ απ όλους ,

βάζω τα ακουστικά i -pod  στ αυτιά μου 

  και ψάχνω θάλασσα να δω.

ασωτος *  καλοκαιρι 2009

 Τα κύματα ειναι γραμμένα μέσα στο dna  μου

αγρια και ήμερα

  και εχω αδυναμία στ αγρια,

όταν χαλάει ο καιρός και αυτά αφηνιάζουν και βγάζουν αφρούς

 

αυτα τα κυματα με ξερουν πιο καλα 

Τοτε ειναι η καλύτερη συνέδρια που μπορώ να μου κάνω,

καλύτερη ψυχοθεραπεία δεν υπάρχει.

Και ειναι κάποια θάλασσα που  μ  έχει σημαδεψει βαθειά μέσα .

Αυτή που ξέρει από  μικρό παιδί, 

ξυπόλητο και αγρίμι, αλήτακι και ανυπάκουο

με γρατσουνιές στα γόνατα 

και παντα να χανω τα παπουτσια μου,

-καημο το χε η μανα μου μ αυτα τα παπουτσια-

Αυτή η θάλασσα  μου λείπει, όταν τριγυρνώ στη πόλη.

Αυτή η θάλασσα που με ξέρει πιο καλά

Τα μακροβούτια στο άηχο βυθό ...

ξέρεις το καλλίτερο κλάμα μπορείς να το ρίξεις στη θάλασσα,

κάνεις δε θα το προσέξει γύρω σου αν έχει κόσμο

Θα χεις δάκρυα στο  βρεγμενο πρόσωπο και κόκκινα τα μάτια 

και κανείς δε θα καταλάβει τίποτα..

Μονό τα ψάρια που σε ξέρουν , όταν περνάς από τα μέρη τους, 

και πονανε  μονό 3 δευτερόλεπτα,

μετά όχι,

Μην μπερδευτείς δεν θυμούνται μονό 3 δεύτερα όπως λένε, 

όχι!

Εχει αποδειχτεί τα ψάρια εχουν μνημη

αλλα πονανε μονο 3 δευτερολεπτα

κατά τη στιγμή του τραυματισμού τους

Τι ωραία θα ηταν να ισχύει και για τους ανθρώπους αυτό, 

να σε πληγώνει ο άλλος μονό 3 δευτερόλεπτα,

με τη στάση του  με τις λέξεις , με τις πράξεις του.

Αυτή η θάλασσα μου λείπει, κι όταν πάω σε άλλες θάλασσες καμία δεν ειναι τόσο όμορφη σα την θάλασσα μου.

Αυτή που ειναι εντος μου.


το παρακατω ποιημα 
ειναι για μια αλλη θαλασσα  ομως
του πρωιου
αφιερωμενο

Ποίηση: Κωνσταντίνος Καβάφης
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης