που πανε οι φιλιες οταν πεθαινουν?

Δεν ξέρω για σενα ,αλλά εγώ ποτέ δε κάθομαι στο lap top ,

και λεω ,τώρα θα γράψω μια ανάρτηση

εμένα έρχονται ξαφνικά και σχηματίζονται όταν δεν  τις περιμένω

συνήθως στο δρόμο, 

όταν οδηγώ τη μηχανή, 

στο γυμναστήριο,

στο καναπέ όταν είμαι ανάσκελα με το βρακι
και κοιτώ το ταβανι
αποβλακωμένος...

χτες

περπατούσα στη Ζαΐμη,

μόλις είχα πάρει τις αγαπημένες μου  free press από την άσχημη πια πλατεία Εξαρχείων, και πήγαινα στο πεδίο του Άρεως ν ανάψω ένα κεράκι στο εκκλησάκι,

Ειναι μια συνηθεία

καθε 5 οκτωβρη πάω και ανάβω ένα κεράκι, εις μνήμην...

και εκεί ανάμεσα στη Ζαΐμη και τον άλλο δρόμο που δε θυμάμαι,

κοντά στο πρώτο φοιτητικό μου σπίτι μου 
θυμηθηκα τη φράση σου

"...ωχ μωρέ άσε μας κι εσύ με τα ψυχολογικά σου..."

και  ήρθε και με έκοψε στα  δυο...και πάλι αλλά για λίγο όμως

σα κάτι εφιάλτες των δευτερόλεπτων και ξυπνάς αμέσως.

τι παθαίνουν οι φίλοι?
τι γινεται με τις φιλιες χρονων &  χρονων 
γιατι ακουω συχνα το τελευταιο καιρο 
οτι συμβαινει και σε αλλους

ειναι κάποια αρρώστια μεταδοτική από φιλία σε φιλία?

ίσως τελικά οι φιλίες να χουν χρόνο  λήξης...

ίσως απλά να χρειάζονται τη χειμερία νάρκη τους..
κι αν ισως πεθαινουν , που πανε οι φιλιες οταν πεθαινουν?

δεν ξερω 

δεν απαντω

βαριεμαι  να  ψαχνω απαντησεις

ασε να ρθουν 

το τραγουδι ασχετο
αλλα  μαρεσει σαυτην την εκδοχη του



ΦΕΓΓΑΡΙ ΜΑΓΙΑ ΜΟΥ 'ΚΑΝΕΣ (ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ)
- ΤΡΙΦΩΝΟ-
ΑΠΟ ΤΟ CD "ΚΑΡΑΒΙΑ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΟΙ ΨΥΧΕΣ" (2003)
Στίχοι: Ερρίκος Θαλασσινός
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
 Άλλες ερμηνείες: Δημήτρης Μητροπάνος || Δημήτρης Μπάσης

θελω τη παληα μου γειτονια... (βολτα στο κεντρο της πολης)

Η Αθηνα ειναι όμορφη, 

έχει κάτι δρόμους ,κάτι γειτονιές πολύ ξεχωριστές, 

μ αρέσει το φως του φθινόπωρου,

ο ήλιος, τα σύννεφα, η δροσιά τα βράδια.

 

Ίσως να με θεωρείς τρελό αλλά ναι βρίσκω την Αθηνα ακόμη όμορφη.

Κι ας ειναι οι άνθρωποι της κατσούφηδες με αγέλαστα κουρασμένα πρόσωπα.

Τα δέντρα στους δρόμους των Εξαρχείων και  στους δρόμους γύρω από  την πλατειας Βικτωρίας  και την Κυψέλη ειναι τόσο πράσινα,  

εχουν δει αυτη τη πολη να αλλαζει τοσες εποχες

 και περιμενουν τη πρωτη βροχη του χειμωνα.

Τα μαγαζιά κλείνουν το ένα μετά το άλλο δυστυχως

Σημερα  ανακάλυψα ένα τυροπιτάδικο στη στουρνάρη  (σλουρπ!)

που θα προτιμώ από δω και περα ,

Σιχαίνομαι  τις μεγάλες αλυσίδες με τα τυποποιημένα προϊόντα 

και έπειτα γουστάρω να στηρίζω τα μικρά μαγαζιά.

Σ αυτή τη φάση , πρέπει να στηρίξουμε τα μικρά μαγαζιά με τις καλές τιμές.

Στην παλιά μου γειτονία ο κυρ Ηλίας ο μπακάλης δεν άντεξε άλλο έκλεισε κι αυτός, δίνοντας το μαγαζί σ ένα πακιστανό

Διπλά άνοιξε ένα ακόμη ιντερνέτ καφέ, με μια τεράστια ελληνική σημαία  κιτς και αυτοκόλλητη στα τζάμια του και ελληνικό όνομα  Ο ΘΩΜΑΣ( βαζω αυτο το ονομα τυχαια), έριξα μια ματια μέσα , 

ρώτησα τον περιπτερά διπλά που με ξέρει,

ποιος ειναι αυτός ο Θωμάς η ψωνάρα που έβαλε τη ελληνική σημαία απέξω?

μου λέει μπαααα! πακιστανακι  ειναι, καλό παιδί , 

αλλά φοβάται για επιθέσεις από ακροδεξιούς  μάλλον και έβαλε τη σημαία...!

Τα ελληνικά έχουν κλείσει από καιρό. 

το παρκινγκ της  γειτονιας εχουν τα γκραφιτι που τους αξιζουν

στο δικο μας ενας τυπος με πιστολι, τιμης ενεκεν 

στα πιστολιδια που ακουγονται απο τις συμμοριες τα βραδια

εχουν και οι ρουμανοι τα χομπι τους βρε αδερφε

Τα κινέζικα μαγαζιά κλείνουν κι αυτά,

γι αυτο έχω  δυο  εκδοχές

α .οι κινέζοι μυρίστηκαν την επερχόμενη χρεοκοπία  και "την κάνουν"

η

β.  είχε παραγίνει το "κακό" με τα κινέζικα σε καθε τετράγωνο και δεν έβγαζαν φράγκο.

κάνω τον κινέζο και προχωρω

Βρήκα τους  γείτονες  μου λυπημένους

"...να δούμε τι θα γίνει, μ αύτη τη κατάσταση..."

Ο κόσμος μετρα τις πληγές του

ακουει τα βραδια τις ειδησεις και φασκελωνει

(ελπιζω να φασελωνει τους παντες ...)

  αλλά όταν βλέπει ήλιο όπως χτες κυριακάτικα βγαίνει στο θησείο 

και στο μοναστηράκι να πιει το καφέ του..

Ειμή σίγουρος οτι αν οι κακογαμημενοι γερμανοι

μας έβλεπαν Κυριακή μεσημέρι στο θησείο θα σκεφτοταν

μα αυτοί έχουν κρίση?  έχουν περικοπές στους  μισθούς?

Εμείς ρε γερμανέ την μοναξιά μας σα λαός την ξεμυαλίζουμε

που λέει και ο στίχος.

Το  βραδάκι βρήκαμε είχαμε εισιτήριο για την παράσταση  ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ,

που ειναι μια από τις παράγωγες που θα θυμάμαι

γιααυτο παίζεται ξανά και ειναι γεμάτη  απο κοσμο

σε ένα από τα όμορφα θέατρα της πόλης αυτής 

που οταν το επισκεπτεσαι ξεχνας για λιγο την μιζερια της εποχης

και νομιζεις οτι εισαι εξωτερικο.

φθινοπωριασε

οι ξαπλωστες στην αμμουδια νιωθουν τοσο μονες πια...

καλο φθινοπωρο 

 Στίχοι: Χαρούλα Αλεξίου
Μουσική: Νίκος Αντύπας
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου


Όταν του φθινοπώρου η πόρτα ανοίξει
όταν θ' αποδημούνε τα πουλιά
θα φτάνει ένα αεράκι ν' αποδείξει
τι είναι μιά αγκαλιά

Θα 'ναι Σεπτέμβρης μήνας μπορεί κι Οκτώβρης
θα 'σαι στην πόλη εσύ κι εγώ στο νησί
και όποιος θυμάται πιο πολύ θα το βρεις
όταν θα παίρνεις το γράμμα μου το θαλασσί

Δεν υπάρχουν σύνορα μου λες
τα καράβια κάνουν κύκλο στις καρδιές
τα δελφίνια όμως θα μου πουν
όποιος μένει πίσω δεν τον αγαπούν

Καθώς κοιτώ να παίζεις με το κύμα
να μου φοράς κοχύλια στα μαλλιά
νιώθω πως δεν αργεί το πρώτο βήμα
που σε πάει μακριά - σ' άλλη αγκαλιά

Αύγουστος μήνας θα λέει η φωτογραφία
μα ο Δεκέμβρης θα 'ναι στην ψυχή
και μένα που με λένε απλώς Μαρία
θα φτιάχνω μιά ιστορία από την αρχή

Δεν υπάρχουν σύνορα μην πεις

Το δελφίνι το 'πε στις ακτές
κράτα την καρδιά σου από τους πειρατές
το 'πε και στο κύμα χάθηκε
όποιος μένει πίσω – πάει, ξεχάστηκε

Δεν υπάρχουν σύνορα μου λες
τα καράβια κάνουν κύκλο στις καρδιές
τα δελφίνια όμως θα μου πουν
όποιος μένει πίσω δεν τον αγαπούν