Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011

κυριακη του ασωτου...

Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης 
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη
....Εδώ στου δρόμου τα μισά έφτασε η ώρα να το πω 
άλλα είναι εκείνα που αγαπώ γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα. 
Στ' αληθινά στα ψεύτικα το λέω και τ' ομολογώ. 
Σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ μες στη ζωή πορεύτηκα.
Όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν το κυνηγά,
πάντα πάντα θα 'ναι αργά δεύτερη ζωή δεν έχει.

Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2011

unplugged...

Και ξαφνικά μόλις είχε σκοτεινιάσει και το χα πάρει απόφαση να μείνω  σπίτι 
αλλά λύσαγα  για βόλτα έξω,
κόπηκε το ρεύμα
(τελικα το συμπαν καμια φορα μας ακουει? )
Σκοταδι  όλο το τετράγωνο,
έβλεπα τα φωτα της απέναντι πολυκατοικίας
κάποιος κλείστηκε στο ασανσέρ...
φωνές
οι άνθρωποι των πoλεων δεν αντέχουν το σκοτάδι
Δέσμες φωτός από φακούς παίζων στους διάδρομους, ελληνικά αλβανικά πακιστανικά,  
multi ethnic αναστάτωση.
Τα αφήσαμε όλα όπως ήταν στο σπίτι και βγήκαμε έξω στης δρόμους της Αθηνας
Με τις φόρμες
περπατήσαμε  μακριά..
"...Μα που πας ?..."λέει η ξαδέρφη μου , μέσα στη νύχτα ,
"...μην  πατε απο ομονοια.,"
το πολύ να βρεθώ με κάνα μαχαίρι στη πλάτη 
λέω γελώντας, 
μην ανησυχείς θα βγω  μετά στα κανάλια να μίλαω για την εμπειρία μου  στο απροσπέλαστο γκέτο  της πολης
αλλά θα θέλω να τιμωρηθεί ο καθένας, όλοι να τιμωρηθούν , είμαι ανώριμος γω ... σαυτα!
Φτάσαμε μέχρι ακρόπολη, αλλη πολη , αλλη ενεργια αλλες εικονες, αλλες σκεψεις.
Ήταν μια ήσυχη βράδια με λίγα σύννεφα
ένα φεγγάρι γεμάτο που έπαιζε  μ αυτά, 
ο ήχος της πόλης, 
ποδηλάτες ,
μικρά παιδάκια που ζητιάνευαν, 
μια κανονική βράδια στο κέντρο της πόλης
αστεγοι ειχαν ηδη ξαπλωσει στα χαρτινα καταφυγια τους.
Ήταν μια όμορφη βόλτα για μας 
απ αυτές που οταν δεν τις προγραμματίζεις ειναι πιο όμορφη ακόμη...
γυρίσαμε κατάκοποι
Ξυπόλητος στο ξύλινο πάτωμα του σπιτιού, 
νιώθω τα πόδια μου πιασμένα αλλά γλυκά κουρασμένα


Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011

*•.¸❤ Για σένα,



*•.¸❤ Για σένα,
Έχω φυλάξει τις πιο κρυφές μου σκέψεις...
Της αυγής τη δροσοσταλίδα ..
Και του γλυκοχαράματος τους ψιθύρους....
Για σένα έχω κρατήσει
Τις λέξεις που έχω πιότερο αγαπήσει...Για σένα ..Για μάς.. *•.¸❤

Έχε τα μάτια σου κλειστά και εγώ θα σε κρατώ σφιχτά
Θα είμαι εγώ η βόλτα σου κι η κλειδωμένη πόρτα σου

Μη φοβηθείς ούτε στιγμή κι αν σε τρομάζουν οι καιροί
Θα είμαι εγώ το θάρρος σου στις θάλασσες ο φάρος σου

Ένα θέλω μόνο το πρόσωπό σου για καθρέφτη μου
μέσα του να πιάνω να σταματώ τον κλέφτη μου
Τον χαμένο χρόνο να φυλακίζω μες τα μάτια σου
έλα μη μου σπάσεις και ζω με τα κομμάτια σου

Εσύ κανέναν μην ακούς κι εγώ σε δρόμους μυστικούς
θα είμαι πάντα ο ήχος σου και ο πιο γλυκός ο στίχος σου

Έχε τα μάτια σου κλειστά και εγώ θα σε κρατώ σφιχτά
θα είμαι η κάθε σκέψη σου και η πιο ωραία λέξη σου



Στίχοι: Αλιφραγκή Κοραλία
Μουσική: Κουρουπάκης Νίκος
Ερμηνευτές: Κουρουπάκης Νίκος, Τρίφωνο

αφιερωμένο.