Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010
Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010
εργοταξιο ξαιρετικων αισθηματων
Πέρασα χτες από το βιβλιοπωλείο της "οδού Πανος".
Μ αρεσει πολύ αυτό το βιβλιοπωλείο .
Ήταν εκεί και ο εξαιρετικός κύριος Χρόνος, τόσο σεμνός και ευγενικός.
29 χρόνια εκεί.
Ωραίες εκδόσεις με αισθήματα.
Η πιο προσφατη συλλεκτικη εκδοση ειν αυτη με το αφιερωμα στον Καβαφη
Στο τεύχος (τ.147) του περοδικού Οδός Πανός υπάρχει ένα υπέροχο (από κάθε πλευρά) αφιέρωμα στον Κ.Π Καβάφη. Εκτός των κειμένων αναλύσεων κλπ το περιοδικό μας προσφέρει ένα συλλεκτικο cd με απαγγελίες (Ντίνος Χριστιανόπουλος, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη,ο εκδότης Γιώργος Χρονάς, Θάνος Σαμαράς) και μελοποιήσεις (Lolek, Μιχάλης Τρανουδάκης, Μάιρα Λιούγκου, Τάσος Καπίρης) ποιημάτων του Αλεξανδρινού μας ποιητή!! Εμείς δεν θα μπορούσαμε να μην σταθούμε στο "Τα Κεριά", μελοποιημένο απο τον Lolek και μεταφρασμένο στα Αγγλικά απο τους E.Keeley & P.Sherrard!! Απλά συγκλονιστική ερμηνεία!
{bosko-hippydippy.blogspot.com και esthimatikiilikia.blogspot.com τα χουν γραψει καλυτερα απο μενα σχετικα μ αυτο την εκδοση}
Η Οδός Πανος είναι ένας φάρος για μένα
Επαρχιωτοπουλο ,ήρθα στην Αθήνα και έκανα τις δικες μου "ανακαλυψεις"
Μια απ αυτες ηταν και το βιβλιοπωλειο αυτο.
Ενα σημείο αναφοράς για μενα και πολύ συγκινούμαι κάθε φορά που πέρναω από την Διδότου και είναι εκεί ίδιο, μαυτη την υπέροχη μυρουδιά από βιβλία και ήρωες που έχουν φιλοξενηθεί σ αυτά
Μπαίνεις μέσα και οι "δικοί μας άγιοι" είναι κει
Μέλινα Μερκούρη παπαδιαμαντης,ριτσος καβάφης Χορν, βιβιαν λη, Ντίνος Χριστιανόπουλος, και τόσοι άλλοι ,
Νιώθω ότι τα βράδια είναι τόσο "εκεί" που πιάνουν κουβέντα ο Ηλιόπουλος με τον Τζεημς Ντην
Ήθελα να σας μιλήσω κύριε Χρονα πιο πολύ, αλλά μ έπιασε ένας κόμπος
Εννοείται ότι θα πάω να δω την παράσταση Γυναίκα της Πάτρας στο Αμήχανης θέατρο
Μ αρεσει πολύ αυτό το βιβλιοπωλείο .
Ήταν εκεί και ο εξαιρετικός κύριος Χρόνος, τόσο σεμνός και ευγενικός.
29 χρόνια εκεί.
Ωραίες εκδόσεις με αισθήματα.
Η πιο προσφατη συλλεκτικη εκδοση ειν αυτη με το αφιερωμα στον Καβαφη
Στο τεύχος (τ.147) του περοδικού Οδός Πανός υπάρχει ένα υπέροχο (από κάθε πλευρά) αφιέρωμα στον Κ.Π Καβάφη. Εκτός των κειμένων αναλύσεων κλπ το περιοδικό μας προσφέρει ένα συλλεκτικο cd με απαγγελίες (Ντίνος Χριστιανόπουλος, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη,ο εκδότης Γιώργος Χρονάς, Θάνος Σαμαράς) και μελοποιήσεις (Lolek, Μιχάλης Τρανουδάκης, Μάιρα Λιούγκου, Τάσος Καπίρης) ποιημάτων του Αλεξανδρινού μας ποιητή!! Εμείς δεν θα μπορούσαμε να μην σταθούμε στο "Τα Κεριά", μελοποιημένο απο τον Lolek και μεταφρασμένο στα Αγγλικά απο τους E.Keeley & P.Sherrard!! Απλά συγκλονιστική ερμηνεία!
{bosko-hippydippy.blogspot.com και esthimatikiilikia.blogspot.com τα χουν γραψει καλυτερα απο μενα σχετικα μ αυτο την εκδοση}
Η Οδός Πανος είναι ένας φάρος για μένα
Επαρχιωτοπουλο ,ήρθα στην Αθήνα και έκανα τις δικες μου "ανακαλυψεις"
Μια απ αυτες ηταν και το βιβλιοπωλειο αυτο.
Ενα σημείο αναφοράς για μενα και πολύ συγκινούμαι κάθε φορά που πέρναω από την Διδότου και είναι εκεί ίδιο, μαυτη την υπέροχη μυρουδιά από βιβλία και ήρωες που έχουν φιλοξενηθεί σ αυτά
Μπαίνεις μέσα και οι "δικοί μας άγιοι" είναι κει
Μέλινα Μερκούρη παπαδιαμαντης,ριτσος καβάφης Χορν, βιβιαν λη, Ντίνος Χριστιανόπουλος, και τόσοι άλλοι ,
Νιώθω ότι τα βράδια είναι τόσο "εκεί" που πιάνουν κουβέντα ο Ηλιόπουλος με τον Τζεημς Ντην
Ήθελα να σας μιλήσω κύριε Χρονα πιο πολύ, αλλά μ έπιασε ένας κόμπος
Εννοείται ότι θα πάω να δω την παράσταση Γυναίκα της Πάτρας στο Αμήχανης θέατρο
{Η γυναίκα της Πάτρας
του Γιώργου Χρονά
σκηνοθεσία: Λένα Κιτσοπούλου
Πρόκειται για έναν μονόλογο που προέκυψε από την αληθινή ιστορία της πόρνης Πανωραίας, όπως την κατέγραψε ο σημαντικός ποιητής, συγγραφέας και δημοσιογράφος Γιώργος Χρονάς μέσα από συνεντεύξεις της στον ίδιο. Η ιστορία της δημοσιευόταν σε συνέχειες στο περιοδικό «Οδός Πανός» από το καλοκαίρι του 1987.
Ο Γιώργος Χρονάς, ο ποιητής των μικρών στιγμών των ανθρώπων και των εξαιρετικών αισθημάτων, όπως έχει χαρακτηριστεί, στο βιβλίο του Η γυναίκα της Πάτρας διατήρησε αναλλοίωτο τον τολμηρό λόγο και το αναρχικό ύφος τής «αξιοσέβαστης πόρνης»Πανωραίας, καθιστώντας τον έτσι ιδανικό για τη θεατρική σκηνή.
του Γιώργου Χρονά
σκηνοθεσία: Λένα Κιτσοπούλου
Πρόκειται για έναν μονόλογο που προέκυψε από την αληθινή ιστορία της πόρνης Πανωραίας, όπως την κατέγραψε ο σημαντικός ποιητής, συγγραφέας και δημοσιογράφος Γιώργος Χρονάς μέσα από συνεντεύξεις της στον ίδιο. Η ιστορία της δημοσιευόταν σε συνέχειες στο περιοδικό «Οδός Πανός» από το καλοκαίρι του 1987.
Ο Γιώργος Χρονάς, ο ποιητής των μικρών στιγμών των ανθρώπων και των εξαιρετικών αισθημάτων, όπως έχει χαρακτηριστεί, στο βιβλίο του Η γυναίκα της Πάτρας διατήρησε αναλλοίωτο τον τολμηρό λόγο και το αναρχικό ύφος τής «αξιοσέβαστης πόρνης»Πανωραίας, καθιστώντας τον έτσι ιδανικό για τη θεατρική σκηνή.
Σκηνοθεσία: Λένα Κιτσοπούλου
Σκηνικά–Κοστούμια: Τατιάνα Σουχορούκωφ
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Ερμηνεύει η Ελένη Κοκκίδου}
Σκηνικά–Κοστούμια: Τατιάνα Σουχορούκωφ
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Ερμηνεύει η Ελένη Κοκκίδου}
Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010
μ ενα ασυνηθιστο τροπο
In a very unusual way one time I needed you.
In a very unusual way you were my friend.
Maybe it lasted a day, maybe it lasted an hour.
But, somehow it will never end.
In a very unusual way I think I'm in love with you.
In a very unusual way I want to cry.
Something inside me goes weak,
Something inside me surrenders.
And you're the reason why,
You're the reason why
You don't know what you do to me,
You don't have a clue.
You can't tell what its like to be me looking at you.
It scares me so, that I can hardly speak.
In a very unusual way, I owe what I am to you.
Though at times it appears I won't stay, I never go.
Special to me in my life,
Since the first day that I met you.
How could I ever forget you,
Once you had touched my soul?
In a very unusual way,
You've made me whole.
In a very unusual way you were my friend.
Maybe it lasted a day, maybe it lasted an hour.
But, somehow it will never end.
In a very unusual way I think I'm in love with you.
In a very unusual way I want to cry.
Something inside me goes weak,
Something inside me surrenders.
And you're the reason why,
You're the reason why
You don't know what you do to me,
You don't have a clue.
You can't tell what its like to be me looking at you.
It scares me so, that I can hardly speak.
In a very unusual way, I owe what I am to you.
Though at times it appears I won't stay, I never go.
Special to me in my life,
Since the first day that I met you.
How could I ever forget you,
Once you had touched my soul?
In a very unusual way,
You've made me whole.
μ ενα ασυνηθιστο τροπο,..
ισως κρατησει μια μερα η μια ωρα
αγγιξες την ψυχη μου
μ ενα ασυνηθιστο τροπο....
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
