Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

η αθηνα με μισει.,, και μενα



πέμπτη βράδυ γύρω στις 8 , η Αθήνα με μισεί κι εμένα ( διάβασα ένα υπέροχο άρθρο του τσαγκαρουσιανου στην  Lifo   ( http://www.lifo.gr/mag/columns/2734)
 Ακούω  indiegroundradio και αρέσει...
γιαυτο λατρεύω το blogging  ανακαλύπτω συνεχεια ...
και καυλωνω ν ανακαλύπτω νέα πράγματα σε μια εποχή (μου) που νόμιζα τα χω δει όλα
ε όχι δε τα χω δει όλα ακόμη
με κούρασε αυτή η πόλη, σήμερα ειδικά, ο θόρυβος η σκόνη, οι οργισμένοι στους δρόμους, η ανόητη ακρίβεια στον καφέ σε μετρία καφέ τύπου φλόκα, άκου κει 4μισι ευρώ ο καπουτσίνο στην πλατεία Βικτώριας
έλεος κύρια, σύνερθε τε
τίποτα δε θ αλλάξει αν δεν αλλάξουμε εμείς
ήθελα να μαι σ ένα νησί σήμερα μαζί.
σ ένα σπίτι και να  κοιτάμε την θάλασσα
να ναι ψηλά σ ένα βράχο όπως στις αμερικανικές ταινίες και να έχει μια μεγάλη ξύλινη σκάλα να κατεβαίνεις στην άμμο και να παίζαμε με το σκύλο, την ήρα μου, που δεν ζει πια αλλά οκ, 13 χρόνια  με μεγάλωσε από τα 17 μέχρι τα 30... και είναι τόσο βαθειά μέσα μου
καμία φορά κει που ξεχνιέμαι νιώθω να με χαϊδεύει η τεράστια ουρά της στη γάμπα καθώς περνούσε διπλα
Μίλησα μ ένα φίλο μου σήμερα που ζει στο νησί
Και σα να ζήλεψα λίγο
ζει εκεί με τον την  φίλη του
"...έλα ρε μου λέει δε το άκουσα πριν το κινητό
μαζεύαμε ξύλα για το τζάκι
κάνει κρύο ακόμη..."






13 σχόλια:

  1. Και εγώ ήθελα να μαι σ ένα τέτοιο σπίτι! Πες μου τώρα που έχασες το σκυλί που το έιχες τόσα χρόνια μπορείς να πάρεις άλλο??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν είσαι από νησί, τι κάνεις εδώ, Υιέ μου... Φύγε, παιδί μου, να βρεις τον αέρα σου, τις μυρωδιές σου, την αλμύρα στο δέρμα...
    Αν είσαι από νησί... ζηλεύω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η αίσθηση της θάλασσας είναι μαγεία.
    Όπως και η αίσθηση του να μεγαλώνεις και να σε μεγαλώνει ένα τεράποδο,δεκατέσσερα χρόνια παιδί και έφηβος μαζί!
    Την Καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλησπέρα και καλώς σας ήρθα(με). Ήμανε σερβιτόρα. Θα πιαστώ σε αυτό. Μιλάς υιέ για 4,5 ευρώ καφέ. Στην Αθήνα όμως. Εμείς εδώ στη Σαλλλονίκη τι πρέπει να πούμε με 5 και 6 ευρώ; Αχχχ πίκρα.. Εμάς δε μας μίσει η πόλη μας, μας κοροιδεύει κατάμουτρα και μεις..πιστά σκυλάκια!
    Καλό βράδυ..
    Μη με δίνεις σημασία.. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δέν εκανα εκπομπή ,το κατάλαβες νομίζω ετσι? Την αλλη βδομάδα πού θα κάνω λεω να διαβάσω κι ενα κομμάτι δικό σου..

    οσο για τόν καφέ,ε ναι δεν λέει τόσα λεφτά,να πάνε να πνιγούν.

    Το σπίτι στην παραλία ξέχνα το.Εμείς είμαστε παιδιά τής πόλης.σε 30 χρόνια που θα μαστε γέροι και ωραίοι,και θα μπορούμε να γράφουμε τα βιβλία μας θα είναι ισως μια καλή ιδέα.Αλλά ως τότε ας το ονειρευόμαστε.Μήν νομίζεις πάντως,μαζί σου είμαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η αθήνα μισεί πρώτα από όλα τον εαυτό της φίλε μου Άσωτε.Οι Μπλόγκερς (sic) όμως σε αγαπάμε.
    Και κάθε φορά που γράφεις τόσο άναρχα,εμένα μου αρέσουν ακόμα πιο πολύ τα πόστ σου, γιατί τα κειμενά τους μου βγάζουν μιαένταση ανακατεμένη με μια ειλικρίνια αφοπλιστική.Καλό βράδυ

    ΥΓ όταν σταμάτησα να βλέπω το σκύλο μου,για λόγους που δεν μπορώ να σου δηλώσω δημόσια, νόμιζα ότι η χαρά είχε φύγει από την Γη, ακόμα και σήμερα μετά από 8 χρόνια όταν τον σκέφτομαι συνεφιάζω επικίνδυνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. μη φανταστειτε οτι ειμαι τσιγγουνης, ισα ισα ξοδευω σε τοσες βλακειες τα λεφτα απλα πιστευω οτι πολλα μετρια μαζικα μαγαζια εχουν ξεφυγει... την σημερον ημερα
    @τακιςΧ υπεθεσα οτι παιζετε μονο μουσικη ανυπομονονω να ακουσω την εκπομπη αν και η πρωτη εντυπωση απο το indiegroundradio ειναι θετικη, για την ακριβεια μαρεσε πολυ
    @δραπετη οχι δε μπορω να παρω αλλο, κι ενα χαζ μικρο που πηρα στη μανα μου , το βλεπω γελαω και παντα ερχεται η ηρα στο μυαλο μου, ηταν βλεπεις husky μ ενα γαλαζιο ματι κι ενα μελί , πως να μη το λατρεψεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ asteroid απο νησι ειμαι ναι... τρελος

    @αυτος&αυτη κοιτα με τετοιο νομαρχη που εχετε, ε σορρυ αλλα θα παθετε και χειροτερα, γιατι δε του δινετε απλα μια εκπομπη να ησυχασετε??χεχε
    @ wrong man
    φχαριστω για αυτα που λες
    δε με νοιαζει να γραφω σωστα , μονο να γραφω οτι νιωθω, γλυτωνω και τη ψυχοθεραπεια... το πιασες?
    καλο βραδυ και γω αγαπαω τους bloggers, ειναι οι ποιητες που θαυμαζω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. a kai TAKISX εγω θα ειμαι παντα ενα παιδι της επαρχιας ,ενα αλητακι απο νησι ξυπολητο τα καλοκαιρια να τρωω ροδακινα απο το κηπο μας , δε θα γινω ποτε παιδι της πολης,,,

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Με προβλημάτισε πολύ το εντιτόριαλ του Τσαγκαρουσιάνου, όπως και του Γεωργελέ στην Άθενς Βόις της προηγούμενης βδομάδας. Διαβάζω και τις δικές σου ανταποκρίσεις κατά καιρούς και το συμπέρασμα είναι ένα: δε θυμάμαι ποτέ το κέντρο πιο υποβαθμισμένο και παρατημένο. Και το λέω εγώ ένας άνθρωπος που το λατρεύει και ζει σε αυτό. Να φύγω πάντως δεν μπορώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κι εμένα... Αλλά είμαι μαζόχα και την αγαπάω ότι κι αν μου κάνει...
    Καλά... μπορεί να φταίει και που δεν έχω ένα νησί να την κάνω προς τα 'κει...

    Με συγκίνησε η Ήρα σου που σε χαϊδεύει ακόμα...

    Χάρηκα που σε ανακάλυψα... Στο είπα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μαρκο καλημερα, ειν αληθεια, ζω στο κεντρο 20 χρονια , τα τελευταια 7-8 ειναι αργοπεθεθαινει, ο κοσμος φευγει, χτες συναντησα μια ηλικιωμενη κυρια,που ξερω χρονα , εδω γειτονια, και της λεω ισως το πουλησω και φυγω, και λεει, εσυ μπορεις παιδακι μου , εμεις δεν μπορουμε,, και δακρυσε, ξερεις τι σημαινει αυτο? σα να με μαχαιρωσε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Παρ ολο οτι γεννηθηκα Αθηνα και εζησα εκει περιπου 30 χρονια, αν αποφασιζα να γυριζα Ελλαδα, δεν νομιζω να εμενα στην Αθηνα...
    Καποια επαρχια ή καποιο νησακι θα ηταν πολυ καλυτερη εκλογη...
    Οσο μεγαλωνω τοσο περισσοτερο θελω καποια ποιοτητα, και μια ησυχια, μακρια απο τη βαβουρα και τα ατελειωτα πηγαινε-ελα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή