Τρίτη 2 Σεπτεμβρίου 2014

αντίο καλοκαίρι

χελο μαι λαβ
ιζ γκετιν  κολντερ ον δις αηλαντ

αντίο καλοκαίρι
και συννεφα  χαρούμενα
που κάνατε παιχνίδια με τον ηλιο
και σύννεφα που φέρατε μπουρίνια
και ήρεμες νύχτες μοναξιάς 
 διπλα στο κύμα

αντίο θερινο σινεμά
κοκκινο κρασί 
έναστρος ουρανος 
 και δροσια της βοκαμβιλιας
και κουνουπι απτόητο
να κανεις βόλτες 


και συ φεγγάρι 
του Αυγούστου
αντίο 
που σκορπάς  υποσχέσεις 
καλοκαιρινων
ερώτων που ζουν ένα βραδυ μονο
αντίο 
και σεις περαστικοί
που αγαπησατε το νησι
μονο  για λίγο
και δε σκεφθήκατε 
πόση μοναξιά νιώθει το χειμώνα

αντίο..

το καλοκαίρι σας πηρε μαζι του

και ο Νικήτης τα πηρε  όλα

αντίο καλοκαίρι
δε μου κανες τη χαρη
αλλα σε κατανοώ.









γράφτηκε ακούγοντας https://www.youtube.com/watch?v=oiTa_t92E-k

Δευτέρα 4 Αυγούστου 2014

ένα τζιτζικι ξεχάστηκε

Ο ηλιος το παλεύει στην άκρη της θαλασσας σε λίγο θα έχει κρυφτεί μεσα της 
 και εκατομμύρια αστερίες  θα χορεύουν στις φλόγες του δίχως να καίγονται
Έχει ήδη βραδιάσει ,
 αλλά το  τζιτζίκι  στο κορμό της γέρικης ελιάς 
 ξεχασμένο από φίλους κ αγάπες τραγουδάει
στον ίδιο πάντα ρυθμό, κάτι μονότονο.
Δεν έχει πάρει χαμπάρι ότι  νύχτωσε,
 τ αλλα τζιτζίκια έπαψαν, όλοι φύγαν
εκτος απ ένα ζευγάρι εφηβων 
που αγαπιέται με παθος και κάθε λεπτό για πάντα.
Ποσο το αγάπησα αυτό το τζιτζίκι 
που μοναχό  του τραγουδα το μονότονο 
- τζι -τζι - δυο τζι μαζι…τραγουδάκι 
και κει που τελιωνει, 
νομίζεις, πάλι από την αρχή.
Και μετά μια ξαφνική  μπορεί να το πνίξει
και κανείς να μη ξέρει τι απέγινε αυτό το τζιτζίκι

τούτο το καλοκαίρι δε θέλει να μου κάνει καμία χαρη
αλλα το καταλαβαίνω κι αυτό

επέστρεψα  γιατί ήθελα κάτι να γράψω
να σας πω την μαύρη μου αλήθεια
δεν έχω διαβάσει τίποτα εδώ και 2 μήνες
δεν είχα χρόνο, δεν ήθελα
τα ήσυχα μου βραδια 
δε τα μοιράστηκα μαζι σας

το μπλογκ αυτό συνέχισε μονο του
τη τροχιά του
και απόψε απλά χώθηκα μεσα στο πιλοτήριο
να γράψω  "και καλά" για το τζιτζίκι
και καθώς το έγραφα
άκουγα αυτό
https://www.youtube.com/watch?v=cnqtJNeCjxE
και σκέφθηκα
καλα ποτε πήγε Αύγουστος του 2014?



Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014

Ωχ! έχω γενέθλια πάλι!

οδηγώντας τη μηχανή πέρασα από το δρομάκι που βγάζει στο περιφερειακο
και με μέθυσε η μυρουδιά  από τις τηγανίτες πατάτες με αυγά
πάτησα φρένο,
και   αφησα να κύλησε η μηχανή αργα
να μυρίσω  κι άλλο..

Ιούνης 
ένα μικρο σπίτι νησιτωτικο με αυλη, 
φτωχικό και νοικοκυρεμένο
ένας μικρός γύρω στα 16  τρώει  , διπλα στο κουζινάκι 
η μανα τηγανίζει κι άλλες πατάτες
και από το βάθος ακούγεται  η τηλεόραση

16 χρονω, και διαβάζει για τις εξετάσεις
16 χρονώ και έχει μια αμφιβολία αν είναι καλο παιδι
16 χρονώ  κρυφή μαλακια αγχωμένη 
16 χρονώ το πρώτο άγγιγμα ερωτικό

16 χρονών και γράφει ιστορίες τα βράδια
16 χρονώ καλοκαίρι σε κάτι βράχια  δύσβατα οι βουτιές

είσαι μονο 16 και σε θαυμάζω  για το θάρρος
σου ψιθυρίζω  στ αυτί
καθώς το βλεμα είναι καρφωμένο στις 
χρυσοκίτρινες τηγανητες πατάτες

είσαι γενναίο παιδι
θα αντεξεις
να δεις που κάτι δεκαετίες μετά
θα χεις ζήσει πολλά και καλα και άσχημα
θα χεις πάει εδώ κι εκεί και παραπέρα
για ένα ερωτα θα χεις κλάψει
και για  άλλον θα χεις πετάξει στα αστερια
θα χάσεις φίλο και γονιό
μα δε θα γονατίσεις μονο για λίγο
και αυτό που  θα σε πονάει μόνο
θα είναι η μοναξιά
αλλά θα την έχεις μελετήσει κι αυτή
θα σ έχουν νιώσει 
στο φως και στο σκοτάδι το βαθυ
μη μασάς
μια χαρα θα τα πας
πίστευε στον εαυτό σου
χρόνια πολλά 

είσαι 16 κι έχεις γενέθλια

και κάθε χρόνο τέτοια μερα θα μελαγχολείς
αλλα κάτι δεκαετίες μετά
θα χαίρεσαι γιατί τελικά η ζωη
είναι και ωραια
και όπως είπε η θεια Kristina 
σήμερα στο κινητό
υπάρχουν πάντα πολυ
χειρότερα
να λεμε φχαριστώ
άντε έχεις γενέθλια
ζηστο άλλη μια μερα