είδα τα σύννεφα να περνούν

σου χει τύχει να βάζεις ένα τραγούδι τέρμα , 

τόσο τερμα που νικάει κάθε άλλο ήχο εντός σου

 και να κοιτάζεις την θέα απέναντι και να παγώνει το βλέμμα 

να νικιέται από την ομορφιά της εικόνας, 

από τη θλίψη και τη χαρα της

από τη μοναξιά της

μου χε λείψει και ήθελα να το ακούσω 

http://youtu.be/YwEm4-HeWYQ

και το παιξα τερμα ξανά και ξανά 

(ο κβητα έχει  μετά-ποιησει τη μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων

έτοιμη για ταξίδι στο αχανές σύμπαν)

είμαστε τόσο μικροί μεσα  σαυτο

μικρές  μολυβένιες κουκκίδες αγαπης που σβήνονται

ξεχύνονται στο τετράδιο ορθογραφίας της  βητα δημοτικού

και γω μια με φωτογραφική μηχανή να προσπαθώ 

να αιχμαλωτίζω τις στιγμές που μ αιχμαλώτισαν

και ένα βιολί στο τέλος του τραγουδιού

να υπογραμμίζει την ματαιότητα

αλλα και ότι τίποτα δε κρατάει για πάντα

η μήπως η αγαπη?

σε περίπτωση που έκλαψες

είμαστε συγγενείς

αντίο καλοκαίρι

χελο μαι λαβ

ιζ γκετιν  κολντερ ον δις αηλαντ

αντίο καλοκαίρι

και συννεφα  χαρούμενα

που κάνατε παιχνίδια με τον ηλιο

και σύννεφα που φέρατε μπουρίνια

και ήρεμες νύχτες μοναξιάς 

 διπλα στο κύμα

αντίο θερινο σινεμά

κοκκινο κρασί 

έναστρος ουρανος 

 και δροσια της βοκαμβιλιας

και κουνουπι απτόητο

να κανεις βόλτες 

και συ φεγγάρι 

του Αυγούστου

αντίο 

που σκορπάς  υποσχέσεις 

καλοκαιρινων

ερώτων που ζουν ένα βραδυ μονο

αντίο 

και σεις περαστικοί

που αγαπησατε το νησι

μονο  για λίγο

και δε σκεφθήκατε 

πόση μοναξιά νιώθει το χειμώνα

αντίο..

το καλοκαίρι σας πηρε μαζι του

και ο Νικήτης τα πηρε  όλα

αντίο καλοκαίρι

δε μου κανες τη χαρη

αλλα σε κατανοώ.

γράφτηκε ακούγοντας https://www.youtube.com/watch?v=oiTa_t92E-k

ένα τζιτζικι ξεχάστηκε

Ο ηλιος το παλεύει στην άκρη της θαλασσας σε λίγο θα έχει κρυφτεί μεσα της 

 και εκατομμύρια αστερίες  θα χορεύουν στις φλόγες του δίχως να καίγονται

Έχει ήδη βραδιάσει ,
 αλλά το  τζιτζίκι  στο κορμό της γέρικης ελιάς 
 ξεχασμένο από φίλους κ αγάπες τραγουδάει

στον ίδιο πάντα ρυθμό, κάτι μονότονο.

Δεν έχει πάρει χαμπάρι ότι  νύχτωσε,
 τ αλλα τζιτζίκια έπαψαν, όλοι φύγαν

εκτος απ ένα ζευγάρι εφηβων 
που αγαπιέται με παθος και κάθε λεπτό για πάντα.

Ποσο το αγάπησα αυτό το τζιτζίκι 
που μοναχό  του τραγουδα το μονότονο 
- τζι -τζι - δυο τζι μαζι…τραγουδάκι 
και κει που τελιωνει, 

νομίζεις, πάλι από την αρχή.

Και μετά μια ξαφνική  μπορεί να το πνίξει

και κανείς να μη ξέρει τι απέγινε αυτό το τζιτζίκι

τούτο το καλοκαίρι δε θέλει να μου κάνει καμία χαρη

αλλα το καταλαβαίνω κι αυτό

επέστρεψα  γιατί ήθελα κάτι να γράψω

να σας πω την μαύρη μου αλήθεια

δεν έχω διαβάσει τίποτα εδώ και 2 μήνες
δεν είχα χρόνο, δεν ήθελα
τα ήσυχα μου βραδια 
δε τα μοιράστηκα μαζι σας

το μπλογκ αυτό συνέχισε μονο του

τη τροχιά του

και απόψε απλά χώθηκα μεσα στο πιλοτήριο

να γράψω  "και καλά" για το τζιτζίκι
και καθώς το έγραφα
άκουγα αυτό
https://www.youtube.com/watch?v=cnqtJNeCjxE
και σκέφθηκα
καλα ποτε πήγε Αύγουστος του 2014?