1130 μερες μετά...

Πως περνά έτσι ο καιρός

Να σα ήταν χτες που έγραφα αυτήν εδώ την ανάρτηση για την απρόσμενη

Συγκατοίκηση μας, τι άγχος  τοτε ε?

Και να που σημερα πια, φεύγεις για το δικό σου δυαράκι, λίγο  πιο κάτω

Σε άλλη γειτονιά

Και τι δεν είχαν αυτά τα  δυο χρονια στο σπίτι μας

Καυγάδες, αγάπες, σεξ ατελείωτα, γλυκά , πολλά γλυκά

Παρά πολλά γλυκα,

ταινίες, ήσυχες βραδιές, 

πρωινά ξυπνήματα

βραδινες αυπνιες

Βαλίτσες και ταξίδια, 

κλανιτσες πρωινές, 

γρίπες, επεμβάσεις

Τα ταπερ της μάμας, 

βραδινές ξαφνικές  βόλτες όπου τα μαύρα μας χάλια, φώτιζαν τα  αστερία του αθηναϊκού ουρανού

Γέλια  & δάκρυα, 

ένα πιτογυρο κολλημένο στο ταβάνι μετά από καυγά

Και τι δεν είχαν..

Nιωθω περίεργα που φεύγεις

Κατάφερες να κάνεις αυτό το σπίτι να νιώσει 

ότι ανήκεις εδώ

Και  ανήκεις εδώ

Κατάφερες να διαγράψεις 

όλες τις ατυχες ιστορίες της ζωής μου

Και μας βρίσκει αυτή η ιστορία 3 χρονια μετά

 από κείνο το τυχερό απόγευμα στα Εξάρχεια

 πιο δυνατούς από ποτέ

Χίλιες εκατόν τριάντα μέρες μετά  ε

Απόψε το παληορτηγακι του μπαμπά, θα έρθει θα πάρει τα χαρτοκιβώτια

 Τις σακουλες  το γραφείο 

Θα τα πάρει όλα

Μαζι θα βάλω κρυφά κι μια ευχή, 

στο φορτηγάκι ,

 να πάνε όλα καλά.

Ε δε πας και στην άκρη του κόσμου

θέλω την ουσία...

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα.
Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.
... Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί. Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.
Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο. Mετά βίας για την επικεφαλίδα.
Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται. Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα.
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση. Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους. Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους. Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους. Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους. Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.
Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων. Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν. Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ' όσες έχω ήδη φάει.
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου …» - Mario de Andrade

με 2 μπαμπαδες ( part 2)

Χτες το βράδυ ήταν μια απ αυτές τι βραδιές 

όπου η παρέα συγκεντρώθηκε και ασχοληθήκαμε με χίλια δυο θέματα.

 Μια παρέα  απο straight  και γκέι  παιδιά around 35-45 

καταλήξαμε να συζητάμε με πάθος πάνω απο τυριά μπριζολιδια και κρασιά...

και μουσικές   απο  Πολυ Πάνου και Καζαντζίδη

 πως μπορεί ενας γκέι μόνος του να υιοθετήσει παιδί?

Δε ξερω βεβαια αν ποτέ  ο Καζαντζίδης , 
όταν ηχογραφούσε αυτά τα τραγουδια φανταζόταν

 ότι κάτω από τις νότες του θα γινόταν τέτοιες συζητήσεις έχε

Δες τώρα παρακάτω.

 Ενας γνωστός μας , εχει ήδη κάνει ανεργίες να κάνει  παιδί  στηνΑμερικη

 με αναδοχή  μητέρα

Ειναι γκέι , εχει  πληρώσει ανάδοχη μητέρα αμερικανίδα, έχουν υπογράψει κάποιο συμφωνητικό, θα στοιχίσει γύρω στα  50000 ευρώ όλη ιστορία.

Πήγε Αμερική έδωσε το σπέρμα του, κι αυτή τώρα το κυοφορεί.

Δυο μέρες μετά την γεννήσει θα υπογράψει ένα χαρτί

 όπου θα αποποιείται της μητρότητας της

Θα πάρει το παιδί στην Ελλάδα και μετά...

Μετά τι? 

Σκέφτηκε ο συντηρητικός αυστηρός εαυτός μου αμέσως...

Ομολογώ πως με εξέπληξε ο φίλος δεν εχω αποφασίσει μέσα μου

 ακόμη ευχαρίστα η δυσάρεστα..

Δηλαδή για να καταλάβω θέλω ένα παιδί, 
είμαι άντρας γκέι η στρεητ

 (που δυσκολότερο το βλέπω για ένα στρεητ μπορεί ευκολότερα να κάνει παιδί 

με μια γυναίκα) 
άρα είμαι άντρας γκέι και θέλω ένα παιδί και θα το παραγγειλλω?
(θα μου πεις στην  αμερικη το κανουν ανετα και οι γυναικες )

Το πρώτο που είπα ε, καλά τι ειναι το παιδί σκυλάκι?

Το παραγγελνουμε  και μετά τι του εξηγούμε?

όταν μεγαλώσει τι του λέμε? 

Ήθελα ένα παιδί και βρήκα μια γλυκεία αμερικανίδα 
με γαλάζια μάτια

και σε έκανα ?

Δε ξερω ...δε θα θελα να πω αυτό στο παιδί μου

 αν ποτέ με ρωτούσε ποια ειναι η μαμά...

Θα θελα  να του πω να αυτή η γυναίκα ειναι η μαμά σου, 

μια φίλη που υπεραγαπώ  και του δώσαμε  αγάπη πολλή,

μια γυναίκα που αγάπησα και αγάπησε 

η τέλος πάντων  αν υιοθετούσα ένα παιδί με τον υποτιθέμενο σύντροφο μου, 

να έλεγα

"..Ξέρεις κατι ήσουν μοναχούλης

στο ορφανοτροφείο και ήταν τυχερό να σου δώσουμε εμείς αγάπη.."

Όμως, κοινωνία η ελληνική ειναι έτοιμη ένα δεχτεί στο σχολειό

 και στον υπόλοιπο περίγυρο ένα παιδί ενός γονιού ανοιχτού  γκέι, 

γιατί αυτός ο γνωστός μας ειναι ανοιχτό γκέι και ακτιβιστής...

Το παιδί αυτό δηλαδή σε 10 χρονια που θα ειναι σχολειό

θα ειναι άνετο όταν τα υπόλοιπα παιδάκια
θα του λένε οτι ακούνε στο σπίτι  και απο τους στρεητ  γονείς του?

Και ξέρουμε οτι τα παιδάκια ειναι αδυσώπητα...

Και μπορεί ο Ben provis να έκανε μια σουπερ ανάρτηση , 
ίσως οτι πιο σημαντικό εχω διαβάσει το τελευταίο χρόνο 
και κάποιοι μπλογκερς που εκτιμώ πολύ 
να έκαναν επίσης ανάλογες αναρτήσεις και όλοι μαζι με συγκινητική σχεδόν αποδοχή να δηλώνουν πόσο δεν  έχουν πρόβλημα με το θεμα των γκεη κτλπ

Επίσης  εγώ δυο χρονια πριν είχα θίξει αυτό το θεμα των γκέι γονιών σ αυτήν εδω την ανάρτηση  και τα σχόλια μ έκαναν να σας θαυμάσω πραγματικά.

Αλλά ρε παιδιά να εδω το θεμα ξανά

 Παιδί μονο του σε ελληνικό σχολειό , με γκέι πατερά  μονο του,

γιατι με μονη μητερα ειναι πολυ διαφορετικο στα ματια της  κοινωνιας

κανεις δε θα ρωτησει πολλα.

Αυτό που  πριν περιέγραψα ήταν η αρχική μου σκέψη 

Μετά σκέφτηκα πως ο καθένας εχει δικαίωμα να κάνει οτι θέλει στη ζωή του 

και πως αυτός ο γνωστός μας ειναι έτσι κι αλλιώς ένα υπέροχο παιδί

με ήθος και αξιοπρέπεια και μια οικογένεια απο πίσω που θα τον βοηθήσει στην ανατροφή ενός παιδιού.

Ύστερα τέθηκε το θεμα υιοθεσίας απο γκέι γονείς κατι στο όποιο μπορώ να πω αναμφισβήτητα ναι

Οι γκέι  μπορούν να υιοθετήσουν  και να μεγαλώσουν παιδιά , 

Εκει ξερω υπάρχουν τόσα παιδια που έχουν ανάγκη απο αγάπη και στοργή 

γιατί εγκαταλείφτηκαν απο τους  γονείς τους βιολογικούς.

Επίσης ναι οι γκέι μπορούν να κάνουν παιδια   και να τα μεγαλώσουν

 αλλά πόσο έτοιμη ειναι η ελληνική κοινωνία να το δεχτεί αυτό, επαναλαμβάνω 

Δηλαδή σκέψου , πας στη συγκέντρωση γονέων και κηδεμόνων και λέει το παιδί

απο δω η μαμά μου και απο δω η αλλη μου μαμά  η αντιστοιχα μπαμπας

Ωραίο και έξυπνο για σενάριο αμερικανικής σειράς αλλά ζεις στο Παγκράτι

και στο περιστέρι και η κύρια Γωγώ δε ξερω πόσο ζεστά θα το πάρει.

Εδω ζούμε μέσα σε μια κοινωνία που ακόμη και οι γκεη  καλλιτέχνες

όλοι  ξέρουμε τη σεξουαλική τους ταυτότητα

 και βουλευτές ακόμη και βουλευτίνες

τηρούν σιγή ιχθύος και δε ξερω δεν απαντώ για ολα αυτά τα θέματα

Πολλές φόρες μάλιστα βλέπω στρεητ ζευγάρια που φέρονται στα παιδια τους ανώριμα

Βλέπω θειους που δεν εκτιμώ  για το τρόπο που φέρθηκαν στα παιδια τους

και ξαδέλφια που μεγάλωσαν με πόνο και λάθος παιδική ηλικία.

Αυτά και πολλά αλλά ειπώθηκαν χτες βραδυ

και ήθελα να τα μοιραστώ μαζι σας

Και ήθελα και εγώ απο τη μεριά μου 

να ευχαριστήσω τον  Ben για την καθαροτητα των σκεψεων του

Εγω αυτους τους μπλογκερς θαυμαζω