ενω σκεφτομουν ποσο μαλακες πολιτικους έχουμε
εκλεισα τιβι και βαζω μουσική
Σαββάτο βράδυ...και σιγά μη μελαγχολήσω

χάος γύρω μου αλλα όχι εντός μου

Αγαπημένε μου μπλογκερ
αυτες οι μέρες που ζω τα έχουν όλα, 
-συναντήσεις με "άγνωστα παιδιά" από τον ίδιο πλανήτη, όπως η ζουζούνα με το υπέροχο δωρακι που κέρδισα τυχαία μια παρασκευη.
Παιδί χαρα γεμάτο , με γλυκό βλέμμα και ακόμη πιο γλυκό χαμόγελο που διψάει για επικοινωνία , έτοιμη να δώσει ότι μπορεί στον άλλον, τόσο σπάνιο αυτό για την εποχή μας, Γεμάτη από αυτοσαρκασμός και χιούμορ.
Τελικά ποτε δε χάνεις όταν ασχολείσαι με τα μπλογκς.
Nα το! βρήκε τη θεση του στο παληο δερμάτινο μπαούλο .

Απρόσμενη συνάντηση  με φίλο από το στρατο, με ότι σημαίνει αυτό.
Στον στρατο δένεσαι, ένας χρόνος στο Έβρο στην ιδια πυροβολαρχία , στα ιδια σκηνάκια,περασαμε πολλά, αγαπηθήκαμε , γελάσαμε , κλάψαμε, αγανακτισαμε, κουραστήκαμε αλλα δε το βάλαμε κάτω.
Όταν ήρθε η ώρα για μετάθεση σε μια καλύτερη μονάδα για τους λίγους τελευταίους μήνες, μας πόνεσε,δε θέλαμε, είχαμε γινει αδέρφια.
Βρεθήκαμε ξαφνικά σ ένα μπαράκι, πριν μέρες, αλλαγμένοι αλλα ίδιοι,με λίγες ρυτίδες παραπάνω, είπαμε να μην ξαναχαθουμε
 Εχει ανοίξει καφέ  και θα πηγαίνω συχνά να τον βλέπω.


Κι ένα όνειρο με μια παιδική μου φίλη, που έχει σημαδέψει όλη την εφηβεία μου,
 την είχα χάσει, δεν ήξερα που ζει, τηλεφωνα είχαν αλλάξει.


Να φανταστείς την είχα χάσει από την εποχή που δεν υπήρχαν κινητά, ναι αγαπητε μου μπλογκερ, υπήρξε εποχή σαυτη τη χωρα που δεν υπήρχαν κινητά και μη σου πω ότι σύντομα θα ξανά υπάρξει  
Ποτε δε ξέρεις τι έχει στο μυαλό του ο γαπ ( mind the gap, mind the gap)
Πίσω στο όνειρο, ξύπνησα με καλη διάθεση και λέω θα ψάξω στο facebook και την βρήκα.
Είχα ψάξει και παληοτερα χωρίς επιτυχία
Αυτή τη φορα δοκίμασα όλες τις πιθανές εκδοχές του επωνυμου της στα αγγλικά 
Και χάρηκα πολύ


Και κει που κάπως που το  είχαμε πάρει απόφαση, και ψάχναμε το δικό μας στασίδι, μεσα στο κόσμο που καταρρέει (*) , δε ξέρω τι παίρνει αυτό το παιδί ο Γιωργάκης και κάνει τους άπαντες ν ασχολούνται μαζί του ακόμη και την ήρεμη λιμπερασιον.
Γιωργάκη παιδι μου, πάρε μια απόφαση τι θέλεις σ αυτή τη χωρα, τους έχει μπερδέψει όλους,
ακόμη και την κυρια Ευτέρπη  από τον αη Παντελεήμονα  που είχε κρύψει  χρονων συντάξεις  στο σιφωνι της τουαλέτας , για να μην της τα κλεψουν,και έχει να χέσει εδώ και τρία χρονια σπίτι της , πετάγεται μέχρι τα γκουντις  στη πλατεια αλλα θα  κλείσουν κι αυτά σε λίγο, τα πακιστανα της γειτονιας δε τρώνε εκεί, τρώνε στα μπακάλικα τους μεσα.


Γιαγιάκα δεν είσαι η μονη που μπερδεύτηκες,
χαος γύρω μας 
αλλα ξέρεις κάτι
όχι εντός μου.
Ότι και να γινει, we will survive αλλα θα χρειαστεί να αλλάξουμε.

ένα τραγούδι σπο Κ ΒΗΤΑ

Κ. ΒήταTransformations Live Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2011 Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών Ιδρύματος Ωνάση - Κεντρική Σκηνή

(Λ. Συγγρού 107-109, απέναντι από το Πάντειο Πανεπιστήμιο)

καλο χειμώνα

Αγαπημένη μου πατριδα χρεωκοπησες, το ξέρεις..

Στα καφενεία και στα μπαρ  τα  παιδιά σου αναστενάζουν ,βαριεστημενα, πάντα.

Κλαίγονται και βρίζουν την ανίκανη κυβέρνηση, τον πρόεδρο της δημοκρατίας που έφυγε από την παρέλαση

Στην τηλεόραση και στα μπλογκς όπως πάντα ο κάθενας λέει το κοντο του και το μακρύ του ακόμη και στα μεσημεριανά μεταξύ ρεπορτάζ για το πότε έκλασε η μενεγακη συζητάνε για το ΟΧΙ της Σαλονίκης

Η επανάσταση ξεκίνησε από τη Σαλονίκη?

Ποια επανάσταση? Βλέπετε κάνα Έλληνα επαναστάτη?

ούτε επαναστάτες ούτε ηγέτες υπάρχουν..

εγώ όλο κάτι ομάδες που υποκινούν βλέπω, και κάνουν το κομμάτι τους χωρίς στην ουσία να προτείνουν λύσεις,

και χιλιάδες  like στο  facebook, η επανάσταση σ αυτη τη χώρα αρχίζει και τελειώνει στο facebook.

Και μη νομίσεις ότι εξαιρούμαι

Στην αρχή εκνευριστικα με τους ανθρώπους που πήγαν εκεί στην παρέλαση να διαμρτυρηθουν, μετά τους κατάλαβα , αλλα δεν ήταν αυθόρμητο όλο αυτό.

Μετά εκνευρίστηκα με τον πρόεδρο της δημοκρατίας που έφυγε, μετά τον κατάλαβα κι αυτόν

Με μια διαφορα , έπρεπε να μείνει να` φύγει τελευταίος,  ν ακούσει , να υπομείνει και να φύγει, κι ας έφευγε πικραμένος.

Όπως όλοι μας ,πικραμενοι και σαστισμένοι,χαος γύρω μας και εντός μας .

καθώς γραφω αυτά , κοίταξα τον γκρι ουρανο και ξεχάστηκα ...ξέρεις από κείνες τις στιγμές που παγώνουν όλα γύρω και εσύ κοιτας ένα σημείο μονο .

Ήπια λίγο καφέ , είναι πρωί μιας κυριακης με άρωμα από χειμώνα και γω κάθομαι και σκέφτομαι αυτά, μπα όχι..

Καλο χειμώνα αδέρφια,θα την βρούμε τη ακρη κι αυτή τη φορα αρκεί, ξέρεις τι?

Να κατανοήσουμε ο ένας τον άλλο και να προχωρήσουμε

μ αυτα που έχουμε

θα πέσουνε τηλεφωνα σε λίγο να σχεδιάσουμε τη κυριακη, 

καλο χειμώνα, αλλα μη ξεχνάς πάντα με τον χειμώνα έρχεται η ανοιξη (είπα να πω και γω ένα κοελικο τσιτάτο)

Θα το ζήσουμε κι αυτό , εμείς οι Έλληνες έχουμε πάντα το τρόπο μας 

καλο χειμώνα μ ένα τραγούδι.