Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010

η αθηνα ειν ωραια αρκει να μπορεις να το δεις (Νο1)





Τέταρτη βράδυ Αίολου, μοναστηράκι, γκάζι
Athens voice και  Lifo
Την Lifo την βρίσκεις πάντα νωρίς στο Μαγκαζε (που εδω και καιρό μου λένε ότι δεν τρελαίνεται και πολύ για την πελατεία που το ανέδειξε 
Αthens voice και  Down town  παντα στην Ομονοια , εβερεστ!
Πρεζάκια και μπάτσοι (χεστηκανε οι μπάτσοι απλά τρώνε στο Έβερεστ) γέροι μόνοι , κάποιοι κοιμούνται σε χαρτόνια στην είσοδο της πολυκατοικίας κάπου κει  και μια τρανς μεσηλικη χαμογελά στους περαστικούς
Ρε ξέρεις ποια ήμουν εγώ ??
Το Down  town είναι και το μόνο  life style  που έμεινε εβδομαδιαίο, πως ήταν παλιά ο Ταχυδρόμος ( oopss! πρόδωσα την γενιά μου  των 35 αρίδων) όποτε το αγοράζω τιμής ένεκεν αν και δεν έχει και πολύ υλη έχει όμως κριτική τιμογιαννακη και καμια φορά γελάς με κάνα θέμα.
Απόγευμα  Σαββάτου πάντα κυριακάτικες  εφημερίδες  από την ομόνοια έτσι? γελάς μπόλικο ε?
Φωκίωνος καθημερινές , έχει ωραία καφέ καγκουριστικα και κοσμο που θυμιζει την οικογενεια σου, ξαδερφια θειοι, η γιαγια , η κυρια καλουτα με το σκυλακι, κατι πανελιστες με βαμμένο Μαλί πρώην αποτυχημένοι ηθοποιοί
Άδω να προσθέσω την κινεζική (?) παροιμία
όταν μπορείς κάνεις όταν δε μπορείς κρίνεις
Άσχετο
μαρεσει εμένα η Φωκίωνος, και το περίεργο είναι ότι μαρεσε και στα 20 , όταν είχα νοικιάσει μια γκαρσονιέρα από κει
στην Άνδρου
είχαμε " δανειστεί"  ένα τραπέζι από τη Φωκίωνος άφραγκοι φοιτητές να τρώμε τα μεσημέρια έχε και βεβαία ήταν μαρμάρινο κήπου 
Α το επιστρέψαμε όταν μετακόμισα στα Εξάρχεια
Τα Εξάρχεια είναι ο άλλος μεγάλος έρωτας
Ακόμη και τώρα που είναι πληγωμένα από την βρώμια τις βόμβες τα άστεγα  πρεζόνια
ακόμη και τώρα έχουν μια γοητεία
στα καφέ βλέπεις φρέσκα παΐδια με βλήματα ζωντανά και μεγαλύτερους που έχουν άποψη.
Το βοή , η μπλε πολυκατοικία, οι πεζόδρομοι,,,
Από την άλλη το Γκάζι δε αρέσει πια
too much
Μαγαζιά που πήραν πολύ αέρα γιατί τα κονόμησαν
Το γκαζάκι είναι σταθερή άξια βεβαία από παλιά αν και γίνεται πάντα το αδιαχώρητο
Έχει και τα καλύτερα wc  ever
Η Βικτώρια, μια πληγωμένη πλατεία κι αυτή, με αίγλη από τα παλιά ωραίες παλιές πολυκατοικίες, με μαγαζιά που ανακαινίζονται τωρα προσφατα

αλλά πολλούς μετανάστες!

Πολλούς όμως και άλλους τόσους  νιγηριανούς με πλαστά  cd dvds τσανες βρακάκια  "CAVLIN" κτλπ.
Multi ethnic area  για δυνατους λυτες..
Νικος γιωργος μανωλης, floca domenico, goodiess σουβλακι στο χερι



Μ αρεσει η πλατεια κατι πρωινα που βρεχει και ειναι αδεια
Εχει ενα φοβερο βιβλιοπωλειο το ΕΛΛΗ οπου οι ανθρωποι πραγματικα αγαπουν και γουσταρουν αυτο που κανουν.
Εχει Το ΠΕΤΕΚ, ζαχαροπλαστειο απο τα  sixties  με γλυκά που σε κανουν να στεναζεις και να ξεχνας ολα τα αποτυχημενα  blind dates.
Πλατεια Μαβιλη,  ωραια μπαρακια με  cool  τυπους και  καταπληκτικο   " βρωμικο" σαντουιτς
Φυσικά το μοναστηράκι είναι all time classic  για βόλτα με Γιαννακη Κυριακή πρωί ν ακούμε  live  μουσική στο GALLERY και με την Μαγιαα  σαβατο  μεσημερακι
Άντε ραντεβού στο σημείο μας ! εκεί στην Αίολου με τους  φύλακες που κοιτανε απορημένοι μήπως είμαστε τρομοκράτες
Χάχα είμαστε αλλά δε ξέρετε σε ποιο τομέα


οχι σα να το διαλεξα

  Δυο  κορμια απεγνωσμενα ν αποφυγουν μοναξια

οταν  κουλουριαζονται  το ενα στην αγκαλια του αλλου, μοιαζουν σα κοματια παζλ που βρηκαν το σωστο τους ταιρι...
αυτα τα σωματα ξερουν καλυτερα απο τις λεξεις,
τα λογια ειναι περιττα
η αληθεια τους ειναι το αντιδοτο  στην  μοναξια

 με soundtrack  τις ανασες...



Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010

οταν εχω εσενα

ημουν ετοιμος να γραψω κατι αλλο οταν διαβασα αυτο απο τον απολυτο  blogger :esthimatikiilikia.blogspot.com και μου ρθε κεραυνος με τσακισε 
δεν ηξερα οτι υπηρχε τετοιο τραγουδι 

όταν έχω εσένα μπορώ να ονειρεύομαι ξανά, 
να ανοίγω μες στις θάλασσες πανιά, να πιάνω με τα χέρια μου τον κόσμο να τον φτιάξω.
.. όταν έχω εσένα μπορώ να μη βυθίζομαι αργά τα βράδια που πληγώνεται η καρδιά και πιάνω το μαχαίρι το σκοτάδι να χαράξω.
.. κάνε ένα βήμα, να κάνω εγώ το επόμενο... αίμα μου και σχήμα, λόγος και ψυχή στο συμφραζόμενο! 
όταν έχω εσένα, κοιμάμαι σαν παιδί, έχω έναν άνθρωπο
... δεν φοβού κανένα
. εγώ και εσύ στον κόσμο τον απάνθρωπο... εσύ και εγώ...
όταν έχω εσένα μπορώ να βάψω με ασήμι τη σκουριά, μπορώ να κοιμηθώ με σιγουριά, να πιάσω με τα χέρια μου τους δράκους να σκοτώσω..
. όταν έχω εσένα αντέχω πάω δίπλα στον γκρεμό! 
ξέρω έχω ένα χέρι να πιαστώ, κοντά μου έναν άνθρωπο τα χρόνια μου να ενώσω..
. κάνε ένα βήμα, να κάνω εγώ το επόμενο...
αίμα μου και σχήμα, λόγος και ψυχή στο συμφραζόμενο! 
όταν έχω εσένα, κοιμάμαι σαν παιδί, έχω έναν άνθρωπο... 
δεν φοβού κανένα.
εγώ και εσύ στον κόσμο τον απάνθρωπο...
εσύ και εγώ..
. όταν έχω εσένα.

Το τραγούδι ηχογραφήθηκε με μια κιθάρα
και σε δεύτερη εκτέλεση με ερμηνευτή,
ένα νέο παιδί

Το όνομα του :
Ιωάννης Λάκης

και γω απαντησα 

we're just two lost souls swimming in a fish bowl, year after year. Running over the same old ground. What have we found? the same old fears. Wish you were here