κι ανοιχτήκανε οι ομπρέλες...

 δέν έχω τίποτα να πω-στ
βρέχει
μελαγχολικό σαββατόβραδο
ο ήχος της βροχής...
ανοιχτήκανε ομπρέλες
 και πεθαναν τα καλοκαιρινά φιλιά που δεν είχαν αγάπη
σε λίγο επιστρέφω
με ανάμικτα συναισθήματα
η Αθήνα δε μου έλειψε
οι δικοί μου ανθρώποι μου λείψαν.
επιστρέφω
Σαββάτο πρωί καφέ όλοι
καθημερινές ξαφνικές συναντήσεις στο μπαράκι το "ναυάγιο"
βόλτες τις νύχτες
εξαρχεια
αιολου
Μοναστηράκι
γκαζι
αυτές οι βόλτες χωρίς Σκοπό
που έγραψε και ένας ανώνυμος σχολιαστής
επιστρέφω
λίγο πιο μεγάλος
κουρασμένος
επιστρέφω και έχουμε ακόμη ευρω
δε χρεωκοπησαμε (??!!)
επιστρεφω
και τώρα ξέρω τι είναι μάταιο
επιστρέφω και εύχομαι
να γινει κάτι που το θέλω πολύ
και που αυτό το μπλογκ
(να-το-κάνει-ο-θεος)
μου άνοιξε το δρόμο κατά κάποιο τρόπο.
επisτρεφω.

ξέρεις κάτι σκουπίδι?

"ξέρεις κάτι σκουπίδι ..?", έγραψε η Τανια Τσανακλιδου στον Κάψη

έγραψε κάτι ωραίο βεβαια

και συμφωνώ 

αλλα δε μου αρέσει η Τανια , η Τανια

,με τα μαύρα τα φουστάνια να γράφει έτσι..

τελικά η κρίση θα μας κάνει να φάμε ο ένας τον άλλον?

τον Κάψη τον ξέρουμε, 

τι συμβαίνει με τους καλλιτέχνες το ξέρουμε

Πόσα λεφτά βγάζουν ποιοι τα βγάζουν , κι αυτό το ξέρουμε...

Στην Ελλαδίτσα ζούμε όλοι μας
με τον ένα η άλλο τρόπο έχουμε "κλέψει",

 ε σε βλέπω που τα "παίρνεις", έλα μεταξύ μας είμαστε

δε μας ακούει κανείς, ξέρεις ότι έχω δίκιο.

Γιατί και το να αγοράζει από το Νιγηριανό μετανάστη

 - α όχι δε χρησιμοποιώ τη λέξη λαθρομετανάστη θα με πούνε  φασίστα, δεν είναι σικ να λέμε λαθρομετανάστης τη σήμερον ημεραν-

το φτηνό  βρακί η το φορτιστή

κλεψιά είναι

Γιατί το να μην παίρνεις απόδειξη συμφωνώντας χαμηλότερη τιμή , το ίδιο είναι.

Η Μαριζα κωχ που δηλώνει  πιο πολλά από την Αννουλα τη Βισση ,

 αυτό ήταν το αστείο

δηλαδή εκεί γέλασα πολύ.

Όλα αυτά που έγραψε η εφημερίδα τα  ΝΕΑ και ο Κάψης 

είναι  επίσης για μένα αστεία  και κατευθυνόμενα .

Αλλα μη μου πεις ότι και οι καλλιτέχνες
είναι τέρατα εντιμότητας σ αυτη τη χωρα.

Από αλλου ξεκίνησα και αλλου κατέληξα

Δε μου αρέσει μια Τανια Τσανακλιδου
 η  Χάρις Αλεξιου ν ασχολούνται 

μεσα από τα τουητερ με το Κάψη
και να πέφτουν στο επίπεδο μεσημεριανής εκπομπής

Δε μου αρέσει

την προτιμώ έτσι 

μελαγχολία του Σεπτέμβρη

Τώρα εσύ νομίζεις θα βάλω στη διαπασών να ακούγεται 

αυτό εδώ το τραγούδι και θα πίνω κρασάκι 

καθώς η θάλασσα ξεσπά  βουβά(!!!)-

πως ξεσπα βουβα μια θαλασσα? 

εμ αυτό είναι κάτι που δε μπορώ να στο περιγράψω με λογια -.

Εξάλλου μικρέ πικρέ μου μπλογκερ 

τα πιο σημαντικά ξεσπάσματα είναι τα βουβά

Αμ!  όχι δεν θα το βάλω

εκτος κι αν κάποιος του βάλει μια "ηλεκτρονική απογείωση"

 που λέει και ο προσωπικός μου "ψυχοθεραπευτής" φίλος..

Φίλος από τα παληα και από μακριά

 που στη κατάλληλη στιγμή σου λέει αυτο που έχεις ανάγκη

σου κτυπά τον ωμο απαλά και λες  άντε τώρα πήγαινε...Μπορείς!

Τις τελευταίες μέρες διαβάζω  μπλογκερς  

διαφωνούν σχολιάζουν  ειρωνικά, απαξιώνουν και ασχολούνται με τρίχες.

Ρε αδέρφια μη κάνουμε το πλανήτη μας 

σα τη βουλή εντός εκτος κι επί τα αυτά, ας μείνουνε εμείς αλλιώς

ας γραφουμε τις αγάπες μας, τα γέλια μας, 

τις μελαγχολίες μας τις φοβίες και τα θάρρητα μας

-τώρα υπάρχει αυτή η λέξη η θα με επιπλήξει καμια δασκάλα πάλι,

 καλα υπάρχει δεν υπάρχει εγώ την αφήνω) -

Σήμερα σε μια κυριακάτικη εφημερίδα βρήκα  

δώρο  θήκη με μολυβια και ξύστρα

Πολύ χάρηκα, είχα καιρο να γράψω με μολυβι

Τα δάχτυλα μου ξεσυνηθισαν , 

έχουν μάθει να επιτίθενται στα πλήκτρα έτσι με ρυθμό 

απαλά όμως και να γράφονται οι λέξεις.

Και αφού ζητήσω συγνώμη απ όλα τα μολυβια 

που τα έχω ξεχάσει αχρησιμοποίητα 

βάζω το αγαπημένο μου τραγούδι αυτές τις μέρες

ναι αυτό θα βάλω στη διαπασών

τι με νοιζει που δε ξέρω τι λέει

με νοιάζει που μου φτιάχνει τη διάθεση

τσε  καλη βδομάδα