απολαμβάνω

απολαμβάνω, παρατ.: απολάμβανα, στιγμ. μέλλ.: θα απολαύσω, αόρ.: απόλαυσα

1. αντλώ ιδιαίτερη ευχαρίστηση - απόλαυση από κάτι

   απολαμβάνω τον καφέ μου / την ανοιξιάτικη λιακάδα / τη ζωή μου

   πηγη Wikiλεξικο.

   
   

   χειμωνιάζει.

   το βλέπεις 

   το νιώθεις

   στα συννεφα και στις ψιχάλες

   στο  ζεστό καπουτσίνο

    στο χέρι του βιαστικού περαστικού το πρωί

   
   

   κι εσύ οφείλεις να κάνεις ένα δώρο στον εαυτό σου

   να μάθεις να απολαμβάνεις χωρίς ένοχη

   γιατί το αξίζεις ρε φιλέ...

   
   

   να το μάθεις καλά

   να χαραχτεί στο δέρμα σα tatoo

   για να στο θυμίζει.. 

   καθε λεπτό

   
   

   απολαμβάνω μια βόλτα

   με θέα τα πιο όμορφα συννεφα του κόσμου

   
   

   
   

   
   

   το ζεστό δέρμα

   τη φροντίδα

   τη τρυφεράδα που εκπέμπει το βλέμμα

   τα αεροπλάνα  και τα ταξίδια

   τις σιωπές και τις λέξεις

   και που ξέρεις

   μπορεί 

   τα σπασμενα κομματια γυαλιά

   να γινουν καρδια αγαπη και ...μηλοπιτα

   
   

   
   

   
   

   
   

   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   

   
   

   

   
   

   

   
   

   
   

   
   

   καλό καινούργιο χειμώνα να χουμε

   κι ο χειμώνας δεν ειναι πάντα κρύος και ατέλειωτος

   ειναι και ζεστός

   σαν ένα φιλί παθιασμένο στο τραίνο μέσα έτσι ξαφνικά

   
   

αγαπατε καταλληλους

Εδω στου δρόμου τα μισά

που περίμενες όλο το καλοκαίρι

 στο    προσωπικό σου ATM  λήψης ημερησίας δόσης αγάπης και τρυφεράδας

καλά έκανες και τα παράτησες ολα

δεν υπάρχουν  "heart controls"

Η αγάπη όταν υπάρχει

διαχέεται σε καθε πόρο αυτόματα

απο τον έναν στον άλλον

δεν τη γυρεύεις..

δε τη ζητας

δεν τη ψάχνεις

 σαν ψίχουλα στα πλακάκια του

καλοκαθαρισμενου πατώματος

που σφουγγαρίστηκε σχολαστικά

μετά απο ένα γρήγορο ανώνυμο σεξ

με  ενα περαστικό ...

οι περαστικοι , φευγουν 

στιγμες μονο

εσυ ηθελες να μεινεις

ειχες πιστεψει 

σε μια σφιχτη αγκαλια

και ενα παιδικο γέλιο

δεν αρκουν αυτα...

 η αγάπη κα το νοιαξιμο

δίνεται αβίαστα

δεν θέλουν  κανένα χρόνο

δεν θέλουν λογική

ειναι περα απο συνήθειες και εμμονές

μακριά τώρα απο κατά συνθήκη   ψευδη μας

και  τα μυστικά 

θα γίνεις πάλι αυτός που ήσουν

μη φοβάσαι τίποτα...

καθε τέλος μια νέα αρχή

καλό αποκαλόκαιρο.

Στο μυαλο  διαφορα καλωδια
 εχουν βραχυκυκλωσει απο σκεψεις
ενος καλοκαιριου που δε θελω να ρθει ξανα 

πρεπει να σβηνω σιγα σιγα το παρελθον
 οσο το μελλον μικραινει

 τραγουδια και ποιητες
 εχουν πει ηδη για οσα ενιωσα 

και απομεινα  να κοιταζω τις μπλε αποχρωσεις του δειλινου του αυγουστου

Το καλοκαιρι φευγει,
οπου να ναι

δε το πηρε καμια βροχη 

ουτε πηρε μαζι του τις αγαπες τις καλοκαιρινες

το ξερεις οτι δε τα εχω καλα με τους απολογισμους

τους διαλογισμους και τους υπολογισμους

Οποτε αφηνω πισω αυτο το καλοκαιρι

οτι εγινε καλως εγινε 

μαθημα και παθημα

λεξεις, 
και σκέψεις

τυχαιες συναντήσεις
η τίποτα δεν ειναι τυχαίο?

αφίξεις κι αναχωρήσεις
συγγενεις
και φιλοι
σαραντα κυματα και εξήντα συννεφα πιο περα
ο σεπτέμβρης επίτελους

αντίο καλοκαίρι  μου του 2015
βιαζομαι να  σ αποχαιρετισω 

θα πάρω το πρώτο αεροπλάνο της γραμμής

και θα πετάξω

κι απο τα παράθυρο θα αγναντεύω

θα ειναι ολα τόσο μικρά

τόσο μικρά όμως...

σπιτια δρομοι ακτογραμμες

και  ξερεις  κατι?

δε θα κρατήσω τίποτα 

απο σένα, καλοκαίρι

ψέματα...

θα κρατήσω

πάντα κράταω..
σιωπές
βλεματα 
βόλτες
βουτιες
το τσιτωμα στο προσωπο
απο τη αλμυρα
την ωρα της επιστροφης

partitura per spugne di mare 

που λεει και ο ποιητης

θα κρατήσω τις στιγμές τις ήμερες

λίγες πολύ λίγες
 αλλά δυνατές

 και κατι ανατολές..
με υγρασία
και τα κουλουρακια τα πρωινα της φιλης
και τα γελια μας τα βραδυνά
που εχουν κατι απο τα εφηβικα μας καλοκαιρια

κι ένα φεγγάρι  κει στα τέλη του
Iουλη...
το μονο που με καταλαβε


Θα κρατησω τα λογια σου , 
φιλαρακι μου
σα φυλακτό
γιατι εσυ με ξερεις πιο πολυ
και οι φίλοι μας τελικα ειμαστε μεις

καλο αποκαλοκαιρο