οχι αλλο καρβουνο.

Καθαρός πια , πεντακάθαρος
ενεκα της μερας

 κι αφού στο αίμα μου κυλαει (λαη-λαη-λαηαλααα!)
 μονό ταραμάς, κρασί,

 και αλλά σαρακοστιανά, σκεπτομαι,

 καθως παρακολουθω μια παληα κεραια απο το τζαμι

να ειναι μισο δεμενη απο μια παληα σωληνα στο μπαλκονι του 6ου,

να παλευει με αγερηδες και βροχες

Θα πεσει ? δε θα πεσει?

 κι αν πεσει θα σπασει κανα κεφαλι? 

κανα τζαμι?

 Θα σκισει κανα σωβρακο του μαλακα αλβανου

με το μωρο που τσιριζει συνεχεια απο κατω,

  που δε το χει μαζεψει και βρεχεται στη βροχη παρεα με τα λοιπα μωβ κιλοτακια?

Φυσαει ο αγερας 

κοντοστεκεται η παληοκεραια,

 το παλευει , μου θυμιζει λιγο την Ελλαδα

Και λεω  Ελλαδα και τι θυμαμαι?

Τον Πετρο που  " κλαιει κλαιει κλαιει "  σα γενναιο παλικαρι, 

σαν τον Φουντα που τον πνιγει το δικιο και τον Κουρκουλο , οχι αλλο καρβουνο 

Οχι αλλο καρβουνο μανιτσαμ 

( το μανιτσαμ ειναι  copyright Apos argentino & το κλεβω)

 Ειμαι σιγουρος οτι θα χει βγαλει αρκετα εξω σε λονδινα και νεες υορκες στα ονοματα των παιδιων του, δε με πειθει και δε λυπαμαι, μονο τους εργαζομενους 

Λεω Ελλαδα και  τι μαθαινω καθαροδευτεριατικα

Ο άλλος πάει για πρόεδρος του" κώματος  " και παραιτήθηκε από υπουργός? 

Δηλαδή κύριε Παπουτσή μας άλλο λόγο να παραιτηθείτε δε βρίσκετε? 

Να σε βοηθήσω εγώ ένα παλιό που λέγεται ΣΑΜΙΝΑ και ένα νέο  που λέγεται για άλλη μια φορά καταστροφή του κέντρου της Αθηνάς έτσι απλά, και σεις δεν κάνατε τίποτα

Ο κόσμος ξέρει , τα καταλαβαίνει όλα πια

Η ιστορία θα ειναι αμείλικτη

Λέω Ελλαδα 

και σκεπτομαι την προσφατη-παραλιγο

 και καλα τρομοκρατία,

 δηλαδή σαν απλός πολίτης σαν ανίδεος που μαθαίνω οτι μαθαίνετε και εσεις,

 σκέπτομαι 

Γιατί πρέπει πάντα να την πληρώνουν αθωοι  πολίτες?

Γιατί  πρέπει να σκοτώσουν αθώο κοσμάκη,

δεν την καταλαβαίνω αυτή την Τρομοκρατία,

 θέλω να διαβάσω την προκήρυξη,αν υπαρξει

 με τι αιτιολογία βάλανο τη βόμβα εκεί?

Ειλικρινά σε τι θα βοηθούσε αθώο αίμα της κύριας που γέρνει από τη δουλεια?

όχι άλλο κάρβουνο ρε παιδια...από παντού όμως

 

happy-clean-monday (κι αν ρίχνει καταιγίδες εμείς ξέρουμε να πεταμε ψηλά τους αετούς

Χαρταετός

Στίχοι
Μουσική
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Φάμελλος





Έσβησαν τα όνειρα, έσβησαν
έγινε πρωί
άνοιξε την πόρτα, άνοιξε
ήλιος να με δει

ήρθες και στο δρόμο μου
φώτισε ο ουρανός
να η καρδιά μου πέταξε
κόκκινος χαρταετός

σ' έχω ανάγκη σαν παιδί
μη μ' αφήσεις να γυρίσω εκεί
στον εαυτό μου στη σιωπή
κρύα θάλασσα έρημο νησί

άψυχα κορμιά στα χέρια μου
άχρηστα κλειδιά
δε μου μένει τίποτα
τίποτα δε μου φτάνει πια

έλα ας περπατήσουμε
μακριά απ' το θόρυβο
τις πληγές να κλείσουμε
έχουμε όλο τον καιρό

σ' έχω ανάγκη σαν παιδi

μυρίζει-ζουμπούλια-ποστ

Τα αγόρασα από ένα μικρομαγαζο που πουλάει ανθη, με το που πέρασα απέξω, η μυρουδιά τους μ αιχμαλωτησε, πωπω!

Ωπ λέω ανοιξη!

Τα αγαπάω τα ζουμπούλια

  μου θυμίζουν το νησι μου,

τους αγρούς, 

τ ατελιωτα απογεύματα με λασπες στα γόνατα του εφηβικού μου τζιν.

Δειλες βόλτες  και καρδιοχτύπια με την πρωτη αγαπη μου ,

μερικά ζουμπούλια στο χέρι της από μένα 

φωτό από τραπέζι ασωτου όπως ακριβώς ήταν μέχρι και το τσαλακωμένο χαρτί στην ακρη δαινεται

Μου θυμίζουν την γιαγιά μου την Ουρανία -τι ωραιο όνομα- 

που τα φέρνε από το χωράφι μαζι με χόρτα που μάζευε και εφταχνε χορτόπιτα, 

και ξέρεις τι σημαίνει χορτόπιτα της γιαγιάς ε...

 βάλσαμο.

Να τα!

 πάνω στο τραπέζι μου διπλα στο καναπέ, μυρίζει όλο το δωμάτιο τώρα

μυρίζουν ανοιξη, έρχεται αδίστακτη και θαραλλεα, σαν έτοιμη από καιρο.

Πριν απ όλα όμως  έρχεται και ένα τριήμερο 

Οποτε γλεντήσε το, ποτε δε ξέρεις τι μπορεί να συμβεί σε μια τρελλη βραδια  αποκριας.

Κι αν έχουμε κρίση και μιζέρια εμείς  ρε ξέρουμε να γελάμε και να ξεμυαλίζουμε τις δυσκολίες

περιπαθώς και ρουφηχτά

by the way

η νέα μου  μουσική αγαπη 

 είναι η Σοφια Κουρτιδου

άκουσε τη

είναι σημερινός ήχος, είναι έχει τη γλυκάδα των νιατων της και τα λέει μια χαρα