ο αη βασιλης ζει (αυτός μας οδηγεί)

 καλα Χριστούγεννα 
και μη μου λες ότι δεν πιστεύεις πια στον αη Βασιλη, 
αστές αυτές τις και-καλα- άνετες-μοντερνιες-εγώ-μεγάλωσα-πια
ο αη βασιλης υπάρχει ,
εισαι εσύ ο ίδιος, 
είμαι  εγώ ο ίδιος, 
στο χέρι σου είναι να γινεις...
"Διαβασε " στα ματια των δικών σου τι επιθυμούν και κάνε το δώρο σου..
μεσα στη "ελληνική" μιζέρια των ημερων μας , το οφείλουμε  σε μας αυτό.


ε το πιασα το μυνημα των Χριστουγέννων?


το χω ? τοχω?


hohohhoho!!!

(και να σκεφτείς ότι δνε έχω πάρει ποτε καμια ουσία )

σιγά μην γλυτωνες αλεξια

καρα χριστουγεννιάτικη

hohoho!!!!

an accidental blogger (part II)

Τις τελευταίες μέρες emails πανε και έρχονται  με μπλογκερς που αγάπησα και  μπλογκεςρς που "μίσησα" αλλα τελικά "αγάπησα" μετά γιατί τους κατάλαβα και με καταλάβανε η μπλογκερς που λατρεύουν να με μισούν  χα!

Κανοντας την αυτοκριτική μου, θα έλεγα ότι άρχισα να γραφω έτσι για πλακα ,

 μετά συνέχισα με τα "αντίο" μου σαυτους που έχασα  και φύγαν ξαφνικά 

 και ακόμη τα λέω αραιά και που, 

μετά έγραφα για ότι με απασχολούσε η για μουσικές που ανακάλυπτα.

Εχω και γω τις εμμονες μου, αλεξια παλαμιδας αρλετα δήμου,κβητα  , αφού τα ξέρεις τώρα..

Υπηρξα  εκνευριστικά μελό, υπήρξα αστείος,καλος,κακος υπερβολικός, κουραστικός, αλλα υπήρξα εγώ.

Αντιμετώπισα αυτό το μπλογκ σαν τον ημερολόγιο μου και εσύ με σχολίαζες όταν είχες όρεξη όταν σου κάνε κλικ.

Γνωρισα υπέροχα παιδιά που γραφουν με την ψυχή τους, για την ψυχή τους, γνώρισα και ψωνάρες, κάνα 2 δηλαδή, επηρεαστικα, ζήλεψα την γραφή άλλων, θαύμασα, γέλασα, έκλαψα, με βρίσανε, πικράθηκα αλλα  προχώρησα.

Δεν κρατάω καμια κακια, γιατί αυτό το μπλογκ είναι μονο ένα μερος της προσωπικότητας του καθενός μας έτσι? 

Τωρα γιατί τα γραφω όλα αυτά? μακάρι να ξερα και γω γιατί τα γραφω.., έτσι μου ρθε και τα γραφω.

Ισως τα γραφω γιατί τελικά το μπλογκ αυτό μου χει γινει μια γλυκεία  αγαπη... 

και θέλω να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ ακόμη και σαυτους που μ έχουν απορρίψει η  "μπαίνουν" μονο για να μου την πουν...

Μαλιστα ένας απ αυτούς  που συχνά έβριζε και του έσβηνα τα σχόλια γνωριστήκαμε και ρίξαμε πολύ γέλιο και γελάμε συχνά , γίναμε λίγο φίλοι, καταλάβαμε ο ένας τον άλλον.

Δεν μ αρεσει ποτε να κρατάω εμπάθειες, μ αρεσει ν αλλάζω να προχωρώ να  μην σβήνω εύκολα κανένα.

Ποιος είμαι γω δηλαδή? είμαι εγώ τέλειος?  

Εδω στου δρόμου σχεδόν τα μισά έμαθα ότι  η αγαπη είναι  το πιο σημαντικό πράμα.

Σας ευχαριστώ και συνεχίζουμε

Eμπαθείς είναι μονο οι βλάκες έτσι?

σας έχω και αφιέρωση χριστουγεννιάτικο

αποφάσισα τελικά ότι είναι Χριστούγεννα και θα μπω στο κλίμα, κι αυτό είναι απειλή χοχοχο!

το κλειστο δωμάτιο

[ Χριστούγεννα (σύνθετη λέξη της δημοτικής Χριστού + γέννα) δηλώνουν την ετήσια χριστιανική εορτή της γέννησης του Χριστού και κατ' επέκταση το σύνολο των εορτών από της Γεννήσεως μέχρι των Θεοφανίων ("Γιορτές των Χριστουγέννων").
 Τα Χριστούγεννα γιορτάζονται στις 25 Δεκεμβρίου.]


Τα Χριστούγεννα έρχονται κάθε χρόνο, το ξέρεις έτσι?

Χριστούγεννα
γλυκα και δώρα και φωτάκια στο δέντρο...
και Αη βασιλης και  στιγμές διπλα από το τζάκι, μαμα μπαμπάς, γιαγιά παππους και μυρουδιά γλυκών,και χιόνι και εκπλήξεις και ματς μουτς.

Λοιπόν θα στο χαλάσω τώρα γιατί τίποτα από αυτά δεν έχω ζήσει...

Το σπίτι μας ζούσε πάντα μικρές ελληνικές τραγωδίες , και η μανα μου φορούσε πάντα μαύρα  γιατί τη μια πέθαινε η γιαγιά την άλλη ο παππους, την παρα-άλλη θεια , ξάδερφος ,και μετά ο πατέρας,μας έφυγε τελευταίος αλλα δεν έκλεισε την πορτα...

Στο ο σπίτι το καινούργιο  που το έχτισε ο πατέρας μου, και μετά εφυγε, 

το σαλόνι  δεν έχει ακούσει ευχές και κάλαντα και τραγούδια, μονο ένα θρήνο και μετά κλείστηκε το δωμάτιο.

Δεν υπερβάλω αυτό το σαλόνι είναι ένα μεγάλο καινουργιο δωμάτιο με όλα τα επιπλα και είναι κλειστο χρονια τώρα.
Και κάποιες φορές θέλω να το κλειδώσω  κιόλας να μην μπω ξανά μεσα αλλα δε γίνεται.

"...Μη βάζεις τη μουσική δυνατά , έχουμε πένθος,.." τα λογια της μανας, στο μικρο νησι, που ειδικά τον χειμώνα ήταν  άδειο και ο καθένας ασχολούνταν με τον καθένα.

Οποτε για κάποιο λόγο η εφηβεία μου από την αρχή της ,δεν έζησε Χριστούγεννα, δεν ένιωσε Χριστούγεννα  

Σου μαυρίζω τη ψυχή ε?
 ε καλα μην κανεις έτσι γύρω μας υπάρχουν τόσα δράματα καθημερινά.

Οποτε όπως καταλαβαινεις δεν έχω μάθει τι είναι να γιορτάζεις, κάθε χρόνο τέτοιες μέρες με πιάνει ένα άγχος,  ότι πρέπει να χαρώ , να γιορτάζω, ένα  χριστο που γεννιέται κάνει τα κόλπα του, τον σταυρώνουν , ξανακάνει τα κόλπα του αναστενεται και μας αγαπα...

Χμ τώρα τελευταία πρέπει να το χει ρίξει πολύ στη κοινωνική δικτύωση ο Jesus γιατί δεν αγαπα όλο το κόσμο, δε βλέπεις τι γίνεται.., δεν έχει χρόνο για άλλο πόνο.

Και γω ξέρεις, θέλω ρε γαμωτι να γιορτάσω να χαρώ και με καλούν και πάω, κάνω την προσπάθεια μου να φανώ νορμαλ μεσα στο κλίμα της γιορτής
αλλα θα σας πω την αμαρτία μου , μεσα στη τρελλη χαρα της γιορτής, και ενώ είναι όλοι μ ένα χαμόγελο και γω μαζι-και καλα-
μεσα μου , υπάρχουν στιγμές που δε διασκεδάζω, χάνομαι σε μικρά  κενά ανεμπόδιστης θλίψης.

Δε το καταλαβαίνει κανεις αλλα εγώ χάνομαι... 

Και αυτό δεν το χω πει σε κανένα , μονο σε σένα που με διαβάζεις.




Ζωή τηγανουρια στο τραγούδι.