god is a dj

ηθελα να γραψω κατι αλλα ειδα καποιες εικονες στο δρομο και με καλυψαν απολυτα

ας μην κανουμε εκπτωσεις στη κωλοζωη,αξιζουμε πολλα

συνηθως το περνουμε  χαμπαρι οταν μας λενε κακα μαντατα η φευγουν  απο διπλα  ξαφνικα ανθρωποι

που ξερουμε

ας μην μιζεριαζουμε

η ζωη ειναι ωραια με τις μικρες ευτυχιες μας

να αγαπησουμε  εμας

αυτη πρωτα απ ολα ειναι η καλυτερη σχεση που μπορουμε να φτιαξουμε

god is a dj  αλλα τα καλυτερα remixes τα φτιαχνουμε εμεις παληκαρια και νεραηδες μου

και πιστεψτε με η ζωη δεν ειναι  X-factor να ειναι στημενο εξ αρχης

οι παικτες ειμαστε μεις και εχει περισσοτερους απο ενα  νικητη

βρηκα αυτο σε ενα δρομακο της κυψελης

και γουσταρω

που καποιος το γραψε με μαρκαδορο ετσι

να το ξαφνικα

για την αγαπη του

Οσο για μενα

νιωθω τυχερος

μεσα στις ατυχιες και  λοιπες γκαντεμιες

εχω μια τρελλη τρελλη  "οικογενεια"

που της αφιερωνω την παρακατω φωτογραφια

μαγια γιαννακη νικο ματινα κ ευτυχια

ρε-ασταδιαλα-σας αγαπω

o χειμωνας αργησε 2 μηνες

o χειμώνας άργησε 2 μήνες

μ αρέσει που χειμώνιασε επιτέλους

και φαντάζομαι διήμερα με χιόνι και τζάκι

Στο δρόμο οι περαστικοί βιαστικοί με κασκόλ και σκουφιά

χτες βράδυ το αδιαχώρητο στα προποτζίδικα για το Λόττο

η ελπίδα πεθαίνει τελευταία 

η ελπίδα ο χειρότερος σύμβουλος?

Έλληνες  και μετανάστες σε μια ουρά  για να  κερδίσουν το λόττο

Έπαιξα και γη  άσχετος

Και μου ήρθε αυτή η σχιζοφρενική ερώτηση 

Λόττο και 200000 ευρώ η μια αγάπη για πάντα? μονό ένα από τα δυο έχεις να διαλέξεις

να δω τι θα απαντήσεις τώρα...

και ενώ σκeφτόμουν αυτό και έπινα τσάι μήλο με κανέλα (μουα!)

έβλεπα τους  περαστικούς να βιάζονται  καθώς οι ψιχάλες έπεφταν απειλητικές (σικ!)

Και κάθε ψιχάλα  γινόταν μικρή οθόνη με βίντεο απ την ζωή των περαστικών

Χωρισμένοι, ευτυχισμένοι, με παΐδια, χωρίς παΐδια, πόρνες, καθηγητές, μαθητές, κομμώτριες, τρανς, νοικοκυρές, κλεφτές & αστυνόμοι

Πόσες ζωές που εξελίσσονται έτσι που το σινεμά και η τέχνη ωχριά μπροστά τους

Τελικα το τσαι μηλο με κανελα ειναι η νεα μου εξαρτηση

Try it
by the way 
μαρεσει και το νεο τραγουδι της καιτουλας
(κι αν ειμαι ποπ μη με λυπασαι αισθηματικη μου ηλικια)

και παλι χαιρεται!

Η πρώτη φορά που άκουσα Αρλετα ήταν κει γύρω στην εφηβεια μου, την ανακάλυψα μαζί με τον Χατζιδάκι και τους Cure , τους

deadcandance και την Αλεξιa

Τώρα πως συνδυάζονται όλα αυτά μαζί, μόνο εγώ μπορώ να το εξηγήσω.

Όταν την πρωτοσυναντισα εμένα Καλλιδρομιου και την έβλεπα συχνά να βγάζει το σκυλάκι βόλτα, αθόρυβα σεμνά γλυκά την ώρα που βράδιαζε

Σαν ένα ξωτικό μέσα στη πόλη.

Έχω όλη την δισκογραφία της και νιώθω πως δε με πρόδωσε ποτέ αυτή η γλυκειά νωχελική καθαρή φωνή .

Εκπέμπει μια αλήθεια και ένα ήθος "ξένο" για την εποχή μας.

Χάρηκα πολύ που βρήκα αυτό το blog και ακόμη πιο πολύ χάρηκα που άκουσα το νέο διπλό cd.

Μετά από καιρό ένιωσα ότι αξίζει ν αγοράσω ένα cd και όχι να το "κατεβάσω " .

Προσεγμένη παράγωγη .

Πατώ το play : ...αγάπησα τον άνεμο τ αδέσποτα σκυλιά τους δρόμους που με παίρνουν για να ξεχνώ τη πικρά και καινά κει τα όμορφα και σιωπηλά παΐδια που βαφούνε τα χείλια τους και χάνονται στη νύχτα..."

Και εγώ αγάπησα ένα ξωτικό μια νεράιδα αυτόνομη και μοναχική που τα βράδια παίρνει τη κιθάρα της κάθεται σε κάποια σκαλοπάτια στα Εξάρχεια και τραγουδά για τους χαμένους, για τους ναυαγούς του ερωτα  και άλλους κατεστραμμένους

to blog gia tin arleta  einai :
http://giatinarleta.blogspot.com/