κυριακες

Κυριακές  

Με Ψητό στου φούρνο και  πατάτες

Συνταγή αήττητη μαμάς

Μυρουδιά   φαγητού στα ρούχα

Στρώσιμο τραπεζιού, 

ήχος από δελτίο ειδήσεων

 Κυριακές

Επιστροφή στη πόλη που σου  γιάτρευε

 Τα φαγωμένα από  πέτρες  παιδικά σου γόνατα

Βόλτες στη λίμνη

Αναμνήσεις σου κρατούν το ένα χέρι , το άλλο η αγάπη σου

Κυριακές

  ηρεμία στο σπίτι του τρίτου

Αγκαλιές και στοργή που άρχισες να θυμάσαι

Κυριακές

Στα γήπεδα  νικητές και ηττημένοι

Ιδρώτας  μπιλιάρδο και φιλότιμο

Κυριακές

Καφέδες με το φίλο

Βόλτα και  ιστορίες από

"Τις φωτιές που αναψανε"

 τα σαββατόβραδα

Κυριακές

Βραδάκι ,

 μια αδιόρατη θλίψη

που με νικάει
αλλοι ερχονται
αλλοι φευγουν 

και  όλα τελειώνουν

Γρήγορα  η αργά 

Όπως οι Κυριακές

έμεινε λιγο κοκκινο κρασί
στο πατο του ποτηριού
αλλα δε θα το πιώ
γιατι μου αρεσει να μην ειναι αδειο
να χει λιγο κόκκινο

 αφιερωμενη η αναρτηση

στον τζερυ, στον ζανακη,  στον nothing really matters

και στο βζουτακο

το παιδι που δεν αγαπήθηκε (revisited)

Το παιδί που εξαφανίστηκε

τις νύχτες που χιόνιζε πολύ 

στην νωθρή  επικράτεια

δεν σας πιστεύει

όταν συγκινήστε απο τις

κλίσε ατάκες των πλαστικών Τήλε παρουσιαστριών

βιδωμένοι στο καναπέ σας, 

με βίδες φτιαγμένες απο μυστικά και ψέματα

δεν σας πιστεύει 

όταν μιλάτε γι αυτό, 

στα κομμωτήρια που κάνετε τις βαφές των μυαλών σας

και στα απέραντα καφέ

αυτά τα καφέ που μοιάζουν

 με μετά μοντέρνα νεκροταφεία στιγμών σας

μιλώντας 

μονο για τις ζωές των άλλων

για τις εξαφανίσεις, 

για τις συλλήψεις των τρομοκρατών

για την εγκυμοσύνη της Ελένης και καθε Ελένης

για τα χρήματα τα κρυμμένα στις ντουλάπες σας

το παιδί που εξαφανίστηκε

κάνεις μας  δεν τον κατάλαβε

κάνεις  μας δεν  τον είδε ούτε στα όνειρα του

μονό στους εφιάλτες του ήμασταν όλοι παρόντες

κάποιοι  βουβοί σα πεθαμένοι 

κάποιοι άλλοι  σαν αρχαιοι δαίμονες   με ματωμένα στόματα

κάνεις μας δεν το πήρε απο το χέρι

κάνεις μας δεν τον πήρε αγκαλιά

ούτε μια ψεύτικη αγκαλιά

να νιώσει λίγο αγαπημένο και αθώο και ήσυχο

Αν καποιο βράδυ

δειτε τις πατημασιες του

στο απάτητο χιονι 

ακολουθηστε το

μιληστε του στον ενικό
σας παρακαλώ

μη βγειτε στα κανάλια

να το διαδώσετε 

 χαρούμενοι  δήθεν

οτι βρεθηκε

απλά  παρτε  το απο το χερι 

και περπατήστε μαζι του παράλληλα

πεστε του ιστοριες απο τη ζωη σας

θα σας πει και κείνο.

Παντα  ηθελε να σας μιλήσει για τη ζωη του.

 εμπενευστηκα απο τον Τ.Φ

http://saloniqueuberrealism.blogspot.gr/2015/02/blog-post_26.html 

σταμάτα τον σχολικό εκφοβισμο

και καπω ετσι .. θα χανεται  αδικα  ενας βαγγελης....

υπαρχει αγαπη κει εξω?

Υπαρχει Αγάπη εκει εξω?
χωρίς συστολές
ατέρμονη
αθωα, 
πιστή, 
δε - μπορω - να - ζησω - χωρις- εσενα
 αγαπη?

Η  απλα κάηκε προσάναμα
παρέα με τα ψεύτικα προφιλ 
στο ιντερνετ και στη ζωή?
Ενα μεσημέρι κυριακής
πίστεψα οτι υπάρχεις
ρε αγάπη
και  περασα χιλια κοκκινα φανάρια
στην  χιονισμένη εθνική
για να ρθω να σε γνωρίσω 
και  ηθελα  να  φωτίσεις
καθε σκοτάδι
καθε φόβο
καθε παληο συνηθεια
που ειναι κρυμμένη
στο  δικο μου "μαυρο κουτί"
 που μετα τη συντριβη
θα δειξει  οτι
μεσα του
ναι υπήρξε αυτη η αγάπη
εφταιγε ο πιλότος, θα πουν 
η εφταιγε η ξαφνική
απρόσμενη  φονική καταιγίδα
αλλ.α αυτη η αγάπη υπήρξε
και εζησε στα κορμια τους
και στις καρδιές τους

 nothing really matters
παρα μονο  η  αγαπη 
στο λεω γω


https://www.youtube.com/watch?v=VV4k5xzKwK0