Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2014

χρονια πολλά μελομακάρονα

χριστούγεννα  στο νησί

μυρουδιες απο μελομακαρονα
και κουραμπιεδες
καμιναδες με αχνιστο καπνο
που μυριζει θαλπωρη και αγαπη
τζαμια θολα
και φωτακια     χριστουγεννιατικα
που τρεμοπαιζουν
παιδια χαρουμενα που τελιωσε το σχολειό
που και που μια νιφαδα  χιονιου
που το εσκασε απο το βουνο
να χορευει  ντροπαλα
και πορτοκαλια απο το κηπο
και μανταρινια
και λιακαδες με ηλιο που  δαγκωνει
και βροχες ξαφνικες  , να γλιστραει το καλντεριμι










                                           
                                                 





   πρεπει να σου πω οτι ειμαι απο  τα παιδια 
που απο την εφηβεια και μετα
μισησα τα χριστουγεννα, 
οποτε πλησιαζαν παθαινα καταθλιψη
ηθελα να πατησω ενα κουμπι και να ξημερωσει  των φωτων

δε ξερω πως και τι εγινε

πια απολαμβανω καθε στιγμη

αγαπησα τα χριστουγεννα 
και με αγαπήσαν κι αυτα
τα χουμε  βρει πια
παω να φαω αλλο ενα μελομακαρονο

να περασετε ομορφα
εγω το βλεπω σαν  αλλη μια γιορτη της αγαπης
μαλιστα προτεινω
 οτι αν κραταμε κακιες απωθημενα
να τα πεταξουμε
και να  δωσουμε ευκαιρια στους αλλους
δεν εχεις να χασεις τιποτα

              

                                                         






Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2014

ησουν το ονομα μου

https://www.youtube.com/watch?v=0SQMdf_WhSI

και καπως ετσι λιγο πριν το νεο ετος  που θα ρθει 
οπως ερχεται καθε τι νεο που παληωνει  μετα 
στο δρομο του χρονου
ακουσα αυτο το τραγουδι και με πηραν τα δακρυα
απο το χερι ...
και με πηγαν στους δρομους της πολης
και με πηγαν στο σπιτι μας
στο καναπε που ειχε φτιαχτει απο αγκαλιες
και γελια τρανταχτα
και δικους μας ηχους
και τη δικη μας εξωγηινη γλωσσα

ολοι οι ερωτες τελιωνουν
μου χες πει καποτε αυθορμητα



















μα οι αγαπες  οι αληθινες
δε τελιωνουν
 σου ειπα εγω 
που ηθελα να εχω τη τελευταια λεξη τη σοφη

οτι και να λενε οι φιλοι μας
που δε μπορεσαν ποτε να καταλαβουν 
τη δικη μας γλωσσα



Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2014

βροχη




περπάτησα στη Πατησίων
πάντα με γοήτευε αυτός ο δρόμος
τον αγαπώ
στο βάθος η ακρόπολη

σταγόνες χειμωνιάτικης βροχής
πανω στα ακριβα γυαλια μου
κάθε σταγονα μια οθονη
από στιγμες σε αυτόν τον δρομο

αέρας του δεκεμβρη
υποψια χειμωνα
λαμπιόνια Χριστουγέννων αναβοσβήνουν στις βιτρίνες
θα ρθουν οι γιορτες ναι

θα ρθει και η δικη μου η ονομαστικη
και θα μετρω αναπαντητες κλησεις
μη αναγνωσμενα μηνυματα
ολοι θα  λενε χρονια πολλα
 γω θα θελω να κρυφτω
κατω απο τη κουβερτα
με το αυτοκινητακι μου
αυτο απο την αμερικη
το κιτρινο.
το χει το αστερι μου
να μη μπορω να χαρω 
τη χαρα ,χωρις αγαπη.

θα μπει και νεος χρονος
πιο παληος κι από τον παληο

κατι παιδια των δρόμων
κανουν τσιγάρο
πίσω απο τους πάγκους των διανυχτερευοντων σαντουιτσαδικων
βάρια τα βλέφαρα και διπλός   εσπρέσο

η μοναξιά της νύχτας
ειναι πιο βροχερή κι απο τη  βροχή
σκουπιδιάρικα 
ταξί  
και μια βέσπα
χωρίς κράνος ο οδηγός ,μούσκεμα.