μια αητητη γενια...

ειχα στο μυαλο μου να γραψω κατι αλλο ασχετο , στη τιβι επαιζε καποια εκπομπη και εντοπισα μια φωνη ηλικιωμενης γυναικας.

Μιλαγε για την μικρη της συνταξη, τις ασθενειες της , καρδιοπαθεια και καρκινο, και την αγωνια της να μην υπαρξουν προβληματα στην παροχη φαρμακων σε μια εποχη που η ελλαδα "κλεινει" σα κρατος

Μια χωρα χωρις αναπτυξη που στην εισοδο της γραφει "κλειστα".

Ανατριχιασα,  σκεφτηκα την μανα μου που παιρνει 300 ευρω ενω μια ζωη δουλεψε πολυ, και την ζω εγω τωρα ευτυχως εχει το σπιτι της  και δε πληρωνει νοικι.

Μια γενια που ειναι  τωρα 60-80 χρονων τωρα , μια αητητη γενια που μεγαλωσε χωρις τις πολυτελειες των επομενων γενιων.

Παλεψε για να επιζησει, μαζι μαυτη τη χωρα και ειχε αξιες που εμεις τις παρακολουθουμε στις ασπρομαυρες ταινιες του 60. δεν τις  εχουμε πια

Ποσο λυπηρο ειναι αυτη η γενια να διεκδικει το αυτονοητο, μια αξιοπρεπη συνταξη και να μην  ταλαιπωρειται σαυτη τη φαση της ζωης τους, να ζει χαλαραν γιατι μια ζωη κουραστηκε πολυ.

Τι κρατος κι αυτο...

ανυπαρκτο, αναισθητο,

σκοτωνει τα αλογα οταν γερασουν?

τι ξερεις κοριτσι για το πολυτεχνειο?

Περναω απο το πολυτεχνειο, παντου αφισες του ΚΚΕ, μπερδεμενες φρασεις για μνημονια, εργατια, λαος και αναρωτιεμαι, ποιος θυμαται για ποιον λογο , γιατι εγινε,γιατι το τιμουμε το Πολυτεχνειο

Μια κοπελια με σταματα ... " θελετε να ενισχυσετε το ΚΚΕ? "

στο σακιδιο της στη πλατη ενα πλαστικο μπουκαλι Cola zero

την κοιταω βουβος κανει και διαιτα σκεφτομαι

Τι ξερεις κοριτσι για το πολυτεχνειο??

στο Γυμνασιο ειχα βρεθει να πουλαω οδηγητη γιατι ειχα ερωτευτει μια κνιτισα

ναι!

Γιατι στον ερωτα και στον πολεμο ολα επιτρεπονται χεχε

Ηταν ο πρωτος μου ερωτας και οπως καταλαβαινετε τι με νοιαζε μενα για την  ΚΝΕ? 

εγω την κοιταζα κι ελιωνα

τωρα τα θυμομαστε και γελαμε 

δεν ειχαμε ακουσει  λοιπον ποτε την πραγματικη ιστορια μονο αυτες τις ατακες εναντια στους εχθρους  φασιστες  τις οποιες μασαγαμε σα τσιχλες

τι μπορει να ξερει ενα δεκαεξαχρονο κοριτσι ?

οσα ηξερα και γω  

απουσιολογος και προεδρος της ταξης

αγαπητος σε ολους καθηγητες και μαθητες

ηθελα να κανω εντυπωση απο αναγκη να ειμαι αγαπητος και το παιζα τσε γκεβαρα

ακουγα νταλαρα και στη προετοιμασια για την γιορτη του πολυτεχνειου ειχα αντιγραψει 

απο κατι εκδοσεις του ΚΚΕ ολοκληρες φρασεις για το γεγονος 

ο δρομος ειχε τη δικη του ιστορια και ο δικος μου δρομος την δικη μου

μεγαλωνοντας καταλαβα πολλα, αγαπησα τον Πανουση και οχι τον Νταλαρα

ειδα την ουσια

αφιερωνω αυτο το τραγουδι στην αθωα εφηβεια μας

στις γιορτες του πολυτεχνειου στο σχολειό μας στο νησι

σ εκεινο το μικρο σινεμα 

επαιζε κιθαρα ο κωστης και γω με την Μαρουλα

τραγουδαγαμε

Το τραγούδι αυτό σε στίχους του Ιρλανδού ποιητή Brendan Behan, μεταφράστηκε από το Βασίλη Ρώτα και μελοποιήθηκε από το Μίκη Θεοδωράκη, τον Οκτώβρη του 1961 στο Παρίσι.
Το 1962 ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά με την ερμηνεία της Ντόρας Γιαννακοπούλου και το Δημήτρη Φάμπα στην κιθάρα. Ομως η πιο γνωστή ερμηνεία είναι αυτή της Μαρίας Φαραντούρη στο δίσκο “Ενας Ομηρος’’ που κυκλοφόρησε 10 χρόνια αργότερα.
Το τραγούδι αναφέρεται στην καταπίεση των Ιρλανδών από τους Βρετανούς αλλά και στην εμφύλια διαμάχη που ακολούθησε μετά την αυτονομία της Ιρλανδίας. Γι’ αυτό και ο αρχικός στίχος ήταν “σκοτώσαν οι δικοί μας το γελαστό παιδί” αφού το “γελαστό παιδί” σκοτώθηκε από σφαίρα συμπατριώτη του Ιρλανδού και όχι από “βόλι Εγγλέζου”…
 Ωστόσο, μετά τη μελοποίηση του Μίκη Θεοδωράκη, αγκαλιάστηκε απ’ όλο το λαϊκό κίνημα στη Χούντα αλλά και αργότερα. Αλλάζοντας τον επίμαχο στίχο (‘’σκοτώσαν οι φασίστες / οι εχθροί το γελαστό παιδί’’), το κομμάτι μετατράπηκε σε τραγούδι αντίστασης και αγώνα.

υγ. θα στεναχωρηθω πολυ αν στις πορειες αυτες τις μερες γινουν εκτροπα φασαριες  φωτιες και ζημιες στα μαγαζια,δεν αντεχει αυτη η πολη τιποτα αλλο πια...

νικ-ηττα? αντιο! "...η κυρια αν δε γουσταρει ν αλλαξει πολη..."

 Ισως μοιαζει ακαταλαβιστικο αλλα οταν ημουν στην ομονοια κεινο το βραδυ με τα κερακια και τα ονειρα των παιδιων , των ατενιστας  για μια αλλη πολη, μια διαφορετικη αθηνα σκεφτηκα τι καλα θα ταν να μην ξαναβγαινε ο νικητας κακλαμανης αλλα δε το πιστεψα

κι ομως γινονται θαυματα..

Ο κοσμος καταλαβε, το ιντερνετ εκανε δουλεια, τα μπλογκς,ο κακλαμανης εδειχνε απιστευτο θρασος στις εμφανισεις του στην τιβι και εχανε τη ψυχραιμια του συχνα
"...η κυρια αν δε γουσταρει ν αλλαξει πολη,,, "

Η πολη εγινε  ανυποφορη 

Προχτες την παρασκευη εβλεπα σε  καθε τετραγωνο καθαριστες του δημου να καθαριζουν συνεχεια κατι που δε το χω ξαναδει χρονια τωρα...

απιστευτη υποκρισια σκεφτηκα , μια πολη που ζεχνει ,δεν αλλαζει σε μια  μερα πριν τις  εκλογες.

Η Αθηνα εχει ενα νεο δημαρχο, ελπιζω να μην γινει "επαγγελματιας" πολιτικος και να αλλαξει κατι προς το καλο..

Αν ομως αποδειχτει χειροτερος  απο τον προκατοχο του, θα βρει τους αθηναιους μπροστα του, η εποχη αλλαξε , δεν υπαρχουν δευτερες ευκαιριες πια... οι ελληνες πρεπει να μαθουμε να μην συγχωρουμε...
Η νικη Καμινη δεν ειναι νικη πασοκ κατα την αποψη μου, ειναι νικη των αθηναιων που κουραστικαν απο την εικονα της πολης αυτης, μιας αθηνας που ειναι βαθεια πληγωμενη

καλη βδομαδα 
αφιερωμενο