υπαρχουν χρυσοψαρα εδω αλλα φευγουν νωρις

Στίχοι: Παναγιώτης Σπυρόπουλος
Μουσική: Μάνος Ξυδούς & Παναγιώτης Σπυρόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Πυξ Λαξ

Σαν τα καράβια φαίνονται τη νύχτα τα νησιά
σταματημένα μεσ' στην μέση του πελάγου
Έχει η ανάσα τους μια γεύση, μια γεύση απ' τα παλιά
που αναστήθηκαν με κόλπα κάποιου μάγου
Εσύ δεν ήσουνα που μίλαγες για ιπτάμενες στιγμές;
Εσύ δεν ήσουνα που έκλαιγες γι' αγάπη;
Εσύ δεν έλεγες «οι άνθρωποι δε θέλουν διαταγές
από ανθρώπους μηχανές στο ρόλο του προστάτη»;

Μ' ένα τσιγάρο σα μεγάλη κιμωλία
μοιάζεις με φάρο που σκοντάψανε τα πλοία
Μ' ένα τσιγάρο σα μεγάλη κιμωλία
μοιάζεις με φάρο που σκοντάψανε τα πλοία

Εσύ δε μ' έμαθες ν' αφήνω να μακραίνουν τα μαλλιά;
Στα παλιατζίδικα τα ρούχα σου ζητούσες
Γιατί η αξία που μέσα μας φωλιάζει πιο βαθιά
είναι η ελεύθερη ζωή που ήθελες να ζούσες

Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ; απάντησε μου
Μέσα στη γυάλα τελειώνει το νερό
Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ; απάντησε μου
Ή παραμένει πάντα μαύρος ο βυθός;..

Μ' ένα τσιγάρο σα μεγάλη κιμωλία
μοιάζεις με φάρο που σκοντάψανε τα πλοία
Μ' ένα τσιγάρο σα μεγάλη κιμωλία
μοιάζεις με φάρο που σκοντάψανε τα πλοία;

απο μικρος σιχαινομαι τις κηδειες,  τα "παρτυ" μετα τις κηδειες,τους τυπους που μιλανε για αυτους που φυγανε, τα δακρυβρεχτα " καλο ταξιδι μανο" και τα λοιπα αν και να σας πω την μαυρη αληθεια μου ειναι πολυ κλαψιαρης ο ασωτος

Επισης να σας πω την δευτερη μαυρη αληθεια μου δεν ημουν και τρελλος φαν του Μανου Ξυδου γιατι εχω αδυναμια μονο σε γυναικειες φωνες απο ελληνες καλλιτεχνες και συμφωνω μαυτο που ειχε καποτε δηλωσει η Αρλετα, οτι τα τραγουδια πρεπει να ειναι μονο ερωτικα..

αλλα ο τυπος αυτος και Πυξ-λαξ εχουν  γραψει μερικα απο τα τραγουδια αυτα που λαμπουν και θα λαμπουν μεσα στην ομιχλη της μετριοτητας και  τ αγαπω

 

H υπεροχη κυρια Τζενη

Σε μια εκπομπή  πρωινή καθώς έπινα τον καφέ μου είδα την Τζένη Βανου

Σεμνή γλυκεία ευαίσθητη ευγενική και εύθραυστη με ντύσιμο απλό και χαραγμένος χρόνος στο βλέμμα της.

Μια γυναίκα αφιατσιδωτη χωρίς μποτοξ και υπερτονισμένα χείλια όπως άλλες στην ηλικία της

ρωτήθηκε για πολλά και ένα απ αυτά ήταν η θέση της για την εθνική Τζούλια

Και είπε με σεμνότητα :

ποια είμαι εγώ που θα κρίνω το κορίτσι, μονό ο θεός,,, ξέρετε από τις πιο δύσκολες σχέσεις στη ζωή μας πιο δύσκολες κι από τον ερώτα είναι αυτές του γονιού με το παιδί

και κει δάκρυσε

Γιατί αυτή η γυναίκα είναι μια μεγάλη σταρ και ας μη το κατάλαβε ποτέ

Γιατί με την φωνή της θα μπορούσε να κάνει απέραντη καριέρα αλλά έμεινε στην Ελλάδα

Δεν τραγουδά πια, άνοιξε ένα ψιλικατζίδικο και είναι   μια χαρά..

Κύρια Τζένη Bάνου είστε υπέροχη

στην σχισμη των ονειρων , απροσδοκητα

και κει που εκανα βολτες στo blogoχωριο

και "ανοιγα" παραλληλα και αλλες σελιδες με facebook  τους κολητους μου που  "το χουν καψει" το farmville που ποτε δε καταλαβα γιατι το παιζουν καπου πετυχα αυτο το τραγουδι και "στανιαρα"

ενα μαγικο τραγουδι που οποτε και να το ακους σε ταξιδευει

μια φωνη εντιμη στις επιλογες της χωρις εκπτωσεις  

Στίχοι: Γιώργος Ζήκας
Μουσική: Γιώργος Ζήκας
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Ελαφρώνει το σώμα
ο ύπνος ο αμέριμνος
Και κοχύλια γεμίζει
τώρα η έρημος

Απροσδόκητα μπήκες
στη σχισμή των ονείρων μου
Και του αγγέλου το σώμα
κουλουριάζεται γύρω μου

Κύμα το κύμα
η πέτρα λιώνει
του ονείρου η αύρα
μας ενώνει

Τρεμοπαίζει η σιωπή
πριν χαθεί η σελήνη
Και του αγγέλου τα δάκρυα
ανεμώνες και κρίνοι

Το παράδοξο θαύμα
την ψυχή δυναμώνει
ένα όνειρο απλά
πως μπορεί και μας σώνει

 

καθε λεξη ενα μικρο διαμαντι, μια εικονα για ταξιδι στο δικο σου ονειρο