το παιδί που δεν αγαπήπηκε (the end)

πηγη¨φωτογραφιας  ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ 

http://aswtosgios.blogspot.gr/2015/03/blog-post_2.html

κεινα τα χρονια..

αγαπάμε Αρλετα και Λακη Παπαδοπουλο
καλο ΣΚ

κι αν βρεχει κι αν εχει αερα 
μεις δε μασαμε 
γιατι βραχήκαμε νωρίς
κι αν εχει κινηση στους δρόμους
μεις θα  βαζουμε στη διαπασών
τα τραγουδια  
θα  αγγίζουμε τον διπλανό μας
θα στεγνώνουμε τα δάκρυα
και θα κλεινουμε τις φοβιες
στο τασακι με τ αποτσιγαρα του αυτοκινητου

κυριακες

Κυριακές  

Με Ψητό στου φούρνο και  πατάτες

Συνταγή αήττητη μαμάς

Μυρουδιά   φαγητού στα ρούχα

Στρώσιμο τραπεζιού, 

ήχος από δελτίο ειδήσεων

 Κυριακές

Επιστροφή στη πόλη που σου  γιάτρευε

 Τα φαγωμένα από  πέτρες  παιδικά σου γόνατα

Βόλτες στη λίμνη

Αναμνήσεις σου κρατούν το ένα χέρι , το άλλο η αγάπη σου

Κυριακές

  ηρεμία στο σπίτι του τρίτου

Αγκαλιές και στοργή που άρχισες να θυμάσαι

Κυριακές

Στα γήπεδα  νικητές και ηττημένοι

Ιδρώτας  μπιλιάρδο και φιλότιμο

Κυριακές

Καφέδες με το φίλο

Βόλτα και  ιστορίες από

"Τις φωτιές που αναψανε"

 τα σαββατόβραδα

Κυριακές

Βραδάκι ,

 μια αδιόρατη θλίψη

που με νικάει
αλλοι ερχονται
αλλοι φευγουν 

και  όλα τελειώνουν

Γρήγορα  η αργά 

Όπως οι Κυριακές

έμεινε λιγο κοκκινο κρασί
στο πατο του ποτηριού
αλλα δε θα το πιώ
γιατι μου αρεσει να μην ειναι αδειο
να χει λιγο κόκκινο

 αφιερωμενη η αναρτηση

στον τζερυ, στον ζανακη,  στον nothing really matters

και στο βζουτακο