Τρίτη 20 Μαΐου 2014

κάτι δικά μου

ἄστερες ,ὲν ἀμφὶ κάλαν σελάνναν ἂψ
ἀπυκρύπτοισι φάεννον εἶδος ὄπποτα
πλήθοισα μάλιστα λάμπηι γᾶν ~
ἀργυρία.

κι ὅσ' ἄστρα γύρω βρίσκονται στὴν ἔκπαγλη σελήνη

 παρευθὺς τὸ φωτεινὸ τους πρόσωπο 
κρύβουν κάθε φορὰ ποὺ ἐκείνη ὁλόγιο
μη καταλάμπει τὴ γῆ τὴ σκοτεινὴ ἀνεβαί
νοντας ~ ἀσημοκαπνισμένη



Στίχοι: Σαπφώ
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη


για τα μαγικά που κάνουν οι μουσικές
σου χω ξαναγράψει
μπορεί ένα τραγούδι 
να σε κάνει να ηρεμήσεις
να ονειρευτείς
αυτό που με γαληνεύει αφάνταστα είναι
να βάζω ένα τραγούδι να παίζει συνεχεια
και να κοιτάω μονο ένα σημείο
εδώ που είμαι  απόψε
είναι ένα σημείο στη θάλασσα
το κοίταξα μέχρι που σουρούπωσε
και να καΐκι τουριστικό διέκοψε την ηρεμία
έπαιζε το Ζορμπά στη διαπασών..
αυτό που ήθελα απόψε είναι
να ήταν εδώ το φιλαράκι μου 
ο κολλητός  μου
και να μη λέγαμε τίποτα
με τους κολλητούς δε χρειάζεται πάντα να μιλάς
οι σιωπές καμιά φορα είναι 
οι σημαντικές

να κοιτάζαμε  μαζι το σημείο αυτό
της θάλασσας

 το τραγούδι αφιερωμένο στο κολλητό μου Γιάννη




Σάββατο 10 Μαΐου 2014

άλλο ενα δακρυβρεχτο ποστ (χρονια πολλα μανα)

                                η μάνα μου γέρασε
αν είχε μια κανονική ζωή , 
θα χε εγγόνια τώρα , 
αλλά δεν είχε..
Γιατί απλά δεν είμαστε μια κανονική οικογένεια ...
και δε νομίζω ποτέ και να γίνουμε δηλαδή
καθε μέρα με συγκινεί γιατί ειναι σα παιδί πια που έχει την δίκια μου ανάγκη.
Θέλω να της πω τόσα πολλά απλά δε  μπορώ...
"ποτέ θα φτιάξεις τη ζωή σου παιδί μου...
μην μείνεις μόνος να χεις μια παρέα, δες εμένα 30 χρόνια χήρα..."
"...όταν γερνάς η μοναξιά δεν αντέχεται παιδί μου..."

Και  τοτε εγω νιώθω σα πατέρας που δε μπορω
να απαντήσω στις πρώτες απορίες του παιδιού μου
Θέλω να σου απαντήσω 
αλλά απλά δε μπορώ
Ετσι κι αλλιως  νομίζω μαμά οτι τις ξέρεις τις απαντήσεις
Έγινες 84 πια..
χρονια πολλα μάνα
ετσι οπως σου συνηθιζομαι να σου ευχομαι απο τα 7 μου χρονια νομιζω
τοτε που σου αφησα τις μαργαριτες εξω απο τη μπαλκονορτα
μα καλα πως το σκεφτηκα  τοτε
να σηκωθω νωρις πριν ξυπνησετε
να κοψω μαργαριτες 
και να σου κανω εκπληξη
καλα  ε
πολυ με  θαυμαζω στα παιδικα μου χρονια
πως περνανε τα χρονια...?

σου εφερα τη γλαστρα με το λουλουδι σου
δάκρυσες ..

 αφιερωμένο σ  όλες τις μαμάδες του κόσμου
το χα γράψει κάποτε το 2012

Κυριακή 27 Απριλίου 2014

δεν εχω τιποτα να πω-στ

έρχεται μια εφημερία διαρκειας,
απ αυτές που τις φοβάσαι
που δε ξέρεις όταν στριβείς στη γωνία τι θα ακούσεις τι θα δεις τι θα σου τύχει
ποιο εκτακτο περιστατικο...
πάνε οι παλιές ηρεμίες, 
αγαπημένες  σταθερές ησυχίες
σημερα "έφαγα κολλημα" 
(καλά αυτό το σουρεαλιστικό 
που λέει ένα ανιψάκι μου το λατρευω
σημερα έφαγα κόλλημα )
με το νεο τραγουδι  της Τανιας
μια η βροχη, μια τα συννεφα μια 
ενα ουρανιο τοξο που ηθελε και καλα
να χρυσωσει το χαπι 
το βαζω και παιζει συνεχως