ο εχθρός μου

Έχω την τύχη η την ατυχία να μένω κοντά στο πολυτεχνείο
Κάθε χρόνο τέτοια μερα πάντα τα ιδια
Δηλώσεις των πολιτικών να λένε ακριβώς τα ίδια
Θλιβερό αυτό όμως
Πιο θλιβερό κάτι νέα παιδιά να προσπαθούν να πουλήσουν
τον Οδηγητή έξω από το πολυτεχνείο , δίπλα στους πλανόδιους
με τα γαρίφαλα
Μίλησα με μια κοπέλα, δεν κατάλαβε, άρχισε να λέει αυτά που είχε μάθει καλά
Και το λέω αυτό γιατί στα 17 μου, στη β λύκειου είχα υποστεί και εγώ και η κοπελιά
μου τότε τέτοια πλύση εγκεφάλου από κάτι ξαδέρφια που είχα πωρωθεί
Έφυγα χαμογελώντας
Δε ξέρω τι σημαίνει πια το πολυτεχνείο για αυτά τα νέα παιδιά , για τους μαθητές
Θυμάμαι ακόμη πόσο ανατρίχιασα όταν σε μια σχολική γιορτή  που ετοιμάσαμε
στο λύκειο, τραγουδάγαμε τραγούδια σχετικά με την ημερα
Ορέστη από βολο , Μαρία από τη σπαρτη…
Το μονο που εύχομαι είναι να μη γινουν έκτροπα αύριο να μη χυθεί αίμα,
να μη χρησιμοποιηθεί η μερα για κανένα λόγο γιατί το τελευταίο καιρο
έχουμε ξεφύγει λίγο
Κατά τ αλλα οι μέρες κυλούν και γω μπαίνω κανονικά σε μια πολυπόθητη
χειμερία νάρκη
Είχα ανάγκη τόσο τον χειμώνα που ήρθε ξαφνικά χτες το βραδάκι
Σήμερα κύλησε η μέρα με καφέ και γλυκό και τη κολλητή μου σε τσάρκες χωρίς σκοπό.
Χτες το βράδυ είδα και μια ελληνική ταινία
"Ο εχθρός  μου" του Τσεμπεροπουλου
Είχα πάει προκατειλημμένος γιατί εγώ και το νέο ελληνικό σινεμά δε τα φτιάξαμε ποτε
Μου άρεσε πολύ
Επιτέλους μια νορμάλ ελληνική ταινία
 μ ένα θέμα που αφορά και το προσεγγίζει με τόση ειλικρίνεια
Ένιωσα ότι ο σκηνοθέτης με κοίταξε κατάματα και με ένιωσε
Είμαι σίγουρος ότι θα την θάψουν οι "πχιοτικοι" κριτικοί
 Μιλάει για τη ξενοφοβία  και μιλάει ακομπλεξαριστα
αλλα και αλλα θέματα του σήμερα
Τα τελευταία 5 χρονια η ζωη μας έχει αλλάξει δραματικά

Να πας να τη δεις, είναι ακριβό το σινεμά το καταλαβαίνω αλλα αξίζει!
και τώρα σώπασε και κου τη βικαρα να το ερμηνεύει
σας το αφιερώνω

μιση ζωη μετα..

Η μεσόκοπη κινεζουλα χτύπησε το κουδούνι της εξώπορτας.

Η μέρα ήταν ακόμη ζεστή σα Σεπτέμβρης

παρόλο που το ημερολόγιο έδειχνε 30 οκτωβρη.

Τρελός καιρός έτσι?

Κοίταξα απο το παράθυρο της κουζίνας με παιδική περίεργα να δω ποιος κτυπάει το κουδούνι χρονιάτικα, είχα κι αυτή τη πικρίλα του καφέ στο στόμα

πηγη φωτογραφίας http://simpleman-theskyisthelimit.blogspot.gr
αφιερφωμενη στην  joan Petra και το σχόλιο της

Είδα την γλυκιά κύρια με τα γαλαζια αθλητικά παπούτσια να περιμένει , 

το πρόσωπο της ειχε μια υπέροχη ηρεμία και μια κούραση ζωής .

Τουρίστρια τέλη οκτωβρη στο νησί?

Τι γυρεύει?

Μπορεί απλά να χάθηκε  σκεφθηκα

Κι αν χάθηκε γιατί δε  ερωτάει στο μπακάλικο απέναντι?

Η γυναικα τιυ μπακαλη. μανταμ σουσου

 ειχε καρφωθεί στην εξώπορτα να μάθει τα πάντα..

Μ ολα αυτά τα ερωτηματικά κι ακόμη περισσότερα πήγα ν ανοίξω τη πόρτα

Με κοιτά με βλέμμα διαπεραστικό και με  ρωτάει

Εδω ειναι το σπίτι  της κύριας ....... (τ όνομα της  μητέρας μου) στ αγγλικά φυσικά

Της λέω ναι ποια είστε?

Μπεττυ  μου απαντάει

Μπεττυ? σκέπτομαι

Είμαι ο γιος της λέω

-Κατι μου λέει αυτό το όνομα αλλά δε μπορώ να καταλάβω τι-

Θέλετε να φωνάξω την μητέρα μου της λέω?

 και πριν προλάβω να ολοκληρώσω την πρόταση

Με δάκρυα στα μάτια, μου λέει

ξέρετε 40 χρονια πριν μου ειχε δώσει δουλεία και ένα δωμάτιο να μείνω η μητέρα σας

Μπετυ.. ε?

Φωνάζω την μανα μου, η οποία ποτέ δε θυμάται να πάρει ποιο χάπι ποια ώρα

αλλά μόλις είδε την μικροκαμωμένη κινέζου , άρχισε να κλαίει κι αυτή

Θυμήθηκε τα πάντα

Ο χρόνος κυλίει τόσο γρήγορα τόσο αδίστακτα αλλα αυτα που γραφει

δε σβηνονται με τιποτα.

40 χρονια μετά

Η  Μπετυ για κάποιους  λόγους οικογενειακούς δυσάρεστους

 ειχε αφήσει την Αμερική

και ταξιδεύοντας η μοίρα την έφερε στο νησί

Βρέθηκε στο σπίτι των δικών μου και εκείνοι της έδωσαν να μείνει , 

ένα φαί και σε αντάλλαγμα

αυτή μας πρόσεχε έτσι γιατί ένιωθε οτι έπρεπε να προσφέρει κατι

Είμαι τόσο περήφανος για αυτούς τους γονείς 

πολύ όμως

Ήμουν μωρό νεογέννητο 

Απλά πάντα θυμόμουν ιστορίες της μάνας και του αδελφού μου που εχει λίγο πιο ξεκάθαρη εικόνα μέσα του για τη Μπετυ

Μίση ζωή μετά η μπετυ μας έψαξε.

Ήρθε απο την αλλη άκρη τιυ κόσμου (μένει στο  LosAngeles και ειναι ζωγράφος)

Για  να πει ένα ευχαριστώ και να ξαναδεί το αγαπημένο της νησί

Σ ευχαριστώ Μπετυ  που με είχες στην αγκαλιά σου μωρό παιδ

 και κρίμα που δε το θυμάμαι

Αλλά σίγουρα τώρα ξερω γιατί όταν θέλω να κάνω πλακα

μιλάω κινέζικα ακαταλαβίστικα

μάλλον εκεί οφείλεται

επεστρεψα και…. παιρνε με αγαπημενη αισθησις

……

Έτσι για πλάκα το γραψα λάθος για να χεις να λες
παραφράζοντας τον αγαπημένο στίχο

Είχαν να λενε για την ποιηση του Καβάφη στα τρολει 

δεν άρεσε λεει

Εμένα που δεν είμαι του πχιοτικου μου αρεσε !

μου άρεσε που μεσα στη σκονη και της θλιψη της πολης
τα βασανισμένα βλέμματα των περαστικών
και στους αριθμούς που εβλεπεες πάνω από τα κεφαλια τους
αριθμούς που τους αγχώνουν, γιατί δεν έχουν να πληρώσουν, αριθμούς από χρονια που περασαν και τα έχασαν  ,αριθμους από ανθρώπους που φύγαν

στίχοι  του ποιητή πεταγόταν μπροστα μου

και μου υπενθυμιζαν οτι υπαρχει κι η ποιηση

Αν αυτο το ειχαν κανει στο Παρισι η στο Λονδινο

θα έλεγαν " μα τίποτε δε γίνεται στην Αθήνα … 

να είδες οι ξένοι.." 

πάμε σε άλλα

Σήμερα η μέρα ξεκινησε  νωρις πρωι

Είχα αναλάβει μια υποχρεωση δικου μου ανθρωπου, 
η "αποστολη" ήταν να παραλαβω

την πνευματική λύση του γάμου από τη Μητρόπολη

Λεω ας παω μεχρι τη Μητρόπολη με τα πόδια

Περπάτησα απο την Αιόλου,
τι υπέροχος δρόμος με θεα την Ακρόπολη.

μύριζε  φρέσκο κουλούρι  και άνθρωποι ανέκφραστοι

πήγαιναν στις δουλειές του

Έκανα μια μικρή στάση  σ ένα  καφε και πηρα καπουτσίνο ζεστό καπουτσινο για την υπόλοιπη διαδρομή

Έφτασα στο συγκεκριμένο κτίριο και μια μεγάλη πινακίδα με ενημερωσε

Δέξια Γάμοι

Αριστερά Διαζύγια

κοιτάζω αριστερά και τι να δω μια ουρά απο 10 άτομα τουλαχιστον και ηταν 9 το πρωι

Κοιτα δεξια στους γαμους μια κοπελα μονο

Κοιτα ξανα αριστερα και παρατηρω μια κοπελα αλλη καθισμενη στα σκαλοπατια, 

κουραστηκε ορθια σκέφθηκα

Ήταν με σκυμμένο το κεφάλι και έπαιζε με την βέρα στο δάχτυλο της

Τόσο νέα και τόσο όμορφη

Κάθισα απο πίσω της

Λεω , δε μπορεί θα ήρθε να παραλάβει , οπως και εγώ, δια εξουσιοδοτησεως

το διαζυγιο καποιου άλλου

Κι όμως όταν έφτασε η σειρά και αφου ημουν πισω της ειχα ολη την ανεση να κρυφακουσω

Τελικα  ηταν το δικο της διαζυγιο

Γιατι χωριζουν οι ανθρωποι?

Η ειναι φυσιολογικη εξελιξη μια σχεσης γιατι τιποτα δε κρατα για παντα, 

είναι νομος της φυσης? 
ενα το χρονο το περισσοτερο που λεει και ο ποιητης Καρβελας

δια της αοιδού Αννας ?

Η μηπως αυτοι που δε χωριζουν απλα τους δενει ο φοβος να μην μείνουν μονοι?

Δεν ξερω τι να σας πω

εγω ειμαι ενας απλος  ασωτος γιος

Στην επιστροφη περασα απο καναν δυο αγαπημενα βιβλιοπωλεια

και αγορασα κι αλλα βιβλια που θα με περιμενουν καιρο να τα διαβασω

εδω δε διαβαζα εσας που με ξερετε και σας ξερω ...

Ο ηλιος ηταν σαν καλοκαιρακι που φευγει  αλλα δε λεει να φυγει.

Αυτες τις μερες πηγα θεατρακι ωραιο και σινεμά

Και το ιδιο να καμετε και εσείς, μην εγκαταλειψετε το θέατρο, χαιρομαι που σε αυτή

τη πολη δε το βαζουν κατω οι καλλιτέχνες

Καλα όχι οτι δεν εχει και πολλές αρλουμπες  
σε θεατρικές σκηνές 
αλλα έχει κατι διαμάντια

πο λαμπουν στο απολυτο σκοτος που ζούμε.

Ενίοτε με απογοητευουν οι τραγουδιστες 
κυριως λεγομενοι "ποιοτικοί"

για την μουγγα που εχει πέσει  σε μια εποχη που θα πρέπε να μιλανε να ειναι παροντες

αλλα και κατι αλλοι συγγραφεις που μιλάνε συνεχεια οταν βλεπουν κάμερα

και γινονται βουλευτες απο δω κι απο κει

Το ξέρω ειναι πολλα τα λεφτα …αρη!

Περασα μια φαση τεμπελιας και δεν σας διάβαζα, 

απο σημερα σας υποσχομαι οτι θα σας διαβαζω 

και θα σας γραφω κανονικα

χεχε!

σας φιλώ 

ο άσωτος

οι φωτογραφιες ειναι απο βολτες χωρις σκοπο στην πολη