Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

"μαλακα.... να προσεχεις...."

"έχω ένα θέμα" με την πρώτη Δεκέμβρη, θες επειδή ο Γιάννης ο κολλητός μου δεν είναι εδω να μου τα κάνει πιο ευκολα...

θες που απο τοτε που εφυγε με κοιτα μεσα απο τη κορνίζα μαυτο το βλέμμα και γω νιώθω ότι κάτι πρέπει να κάνω αυτή τη μέρα , κάτι να γράψω κάτι...να μην τον απογοητεύσω.
Γιατί όσο ζούσε το χε πάρει πατριωτικά και γω τότε φοβητσιάρης και ενοχικός το παιζα θαρραλέος και άνετος
Ε λοιπόν Γιάννη τον πέτυχες το σκοπό σου, έγινα θαρραλέος και άνετος 7 χρόνια μετά αλλά δεν έγινα αναίσθητος , μας λείπεις πολύ...
Λοιπόν σταματώ  το μελόδραμα και συνεχίζω.
θα γράψω λοιπόν την ατάκα που μου λέγε πιο συχνά και την αφιερώνω στην μέρα αυτή
"μαλακα να προσέχεις"και όταν δεν είχα μαζί μου προφυλακτικό, μου βγάζε από το μπουφάν και μου δίνε όταν έφευγα πρώτος από μπαρ με παρέα
"Μαλακα να προσέχεις ....περνα καλά, τα λέμε αύριο το πρωί...."
έχουμε και λέμε λοιπον

α. δε βρέθηκε ακόμη το φάρμακο
β. τις μαλακίες τύπου bare back κόφτες, είναι σα να τρέχεις στην εθνική φορτηγό με σπασμένα φρένα.
γ.δεν εμπιστευόμαστε κάποιον από το πρώτο μηνα, ούτε λέμε Σαγαπώ γιατί το χω ακούσει κι αυτό(άσχετο).
δ. όταν κάνουμε σχέση κάνουμε εξετάσεις και στηρίζουμε τη σχέση πάνω στην ειλικρινεια
ε. δε θες σχέση με-γεια σου με χαρά σου αλλά εξετάσου συχνά και παίρνε προφυλάξεις.

Τα υπόλοιπα θα τα βρείτε σε όλα τα sites που αφορούν τον hiv και κάνουν καλή δουλειά.
απλά πρόσεχε ,σεβάσου τον εαυτό σου και τον άλλο.

Θέλω να αφιερώσω το παρακάτω αγαπημένο τραγούδι μου σε κάτι παιδιά που απλά δεν ήταν τυχεροί,
σε κάτι παιδια που ξεμυαλίζουν την μοναξιά τους με δυνατά γέλια και χιουμορ,που αγωνίζονται για την ζωή που τόσο δεν εκτιμούν πολλοί ανίδεοι.
Σαυτα τα παιδιά, τα γενναία.
Nαι υπάρχουν χρυσόψαρα εδω φιλε, και εχουν μηνμη  πάνω από ένα δευτερόλεπτο, και είναι μαζί σου, και σου πιάνουν το χέρι τρυφερά στα σκοτάδια, και προχωρανε μαζί σου στην νωθρή επικράτεια, στην άδεια άσφαλτο
δεν είσαι μόνος .
Άντε να βρεθεί το κωλοφάρμακο.... με το καλό.

Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2010

το μπλογκινκ βγηκε απο το παραδεισο παρτ 2

μ αυτα και με τ αλλα ξεχασα οτι κλεινω 2 χρονια μπλογκερ-να-με καμει-οθεος

εχουμε και λεμε  2 χρονια και 2 μηνες
399 αναρτησεις με τις συνηθεις βλακειες μου
πολλοι νεοι φιλοι που παρακολουθω με αφοσιωση
πολλα σχολια που γραφω και διαβαzω
πολλα νεα τραγουδια και μουσικες που ανακαλυψα
Καποια θεματα που θιχτηκαν σε αναρτησεις απο μπλογκερς που ουτε καν ξερω μου αλλαξαν το τροπο που βλεπω καποια πραματα και δυσκολα αλλαζεις κει γυρω στα 40.
Σ αυτα τα 2 χρονια συνεβησαν πολλα
μια διετια συγκλονιστικη που ανακαλυψα οσα μου μαθε η δεκατια 30-40, μια δεκαετια με πολλες φοβιες και απωλιες.
Ημουν μονος , δεν ειμαι και δεν εννοω την σχεση απλα δε νιωθω μονος γιατι το οφειλα στον εαυτο μου να μην νιωθω ετσι...Σας ευχαριστω αλλη μια φορα που σας διαβαζω
Κει εξω υπαρχει ενας υπεροχος κοσμος,με ποιηση και ιδεες , γεματος παθος και ηθος και χιουμορ.
ο πλανητης μπλογκιν-κ 
χαιρε και αφιερωση το κατωθι βιντεοτεμαχιον  κι εχει σχεση με τον επομενη μου αναρτηση
καλη βδομαδα

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010

οταν θα λαβεις αυτο το γραμμα

θυμασαι  που εγραφες γραμμα?
Με στυλο και μολυβι στο χαρτι? που εσβηνες μουτζουρωνες , εσκιζες τσαλακωνες και ξαναγραφες?
γραμματα στο φιλο , στη φιλη, ερωτικα γαλαζια γραμματα στην αγαπη σου...
Θυμασαι που επαιρνες γραμματα? απο τον ταχυδρομο? και τα ανοιγες και μυριζαν αρωματα? κα σου φερναν δακρυα και εικονες στο μυαλο?
γραμματα καλα φυλαγμενα, τα εχω και γω σ ενα δερματινο σεντουκι, στο χωλ του σπιτιου.
Δε γραφουμε πια, σπανια γραφουμε καμια καρτα ισως.
Τσαταλια τα νευρα της χοντρης κακογαμημενης στο ισογειο, παληα ανοιγε κρυφα τα γραμματα και μαθαινε τις ζωες των αλλων, αφου δεν ειχε δικη της...
Τωρα απο εμμονη αν οιγει μονο λογ-σμους κα προσκλησεις,
τωρα πια sms & emails παιρνουν την θεση τους και τα χαρτια απο τα παληα κιτρινιζουν καπου κρυμενα.
Οταν ημουν στο στρατο , ειχα λαβει ενα γραμμα απο το κολητο, το πρωτο που ειχα λαβει σα φανταρος ακομη θυμαμαι τον ηλεκτρισμο που ενιωσα οταν το ανοιγα...οποτε το διαβαζω με πιανουν τα κλαματα,
Και μια νεα γενια εχει μεγαλωσει χωρις γραμματα..., το θεωρει πολυ ντεμοντε να στειλει ενα.,.
τι κριμα
Παντως εγω εναντια σαυτη την νεα -μη -συνηθεια, ετοιμαζω ενα γραμμα σε μια φιλη στην Ιταλια, απ αυτα που γραφαμε παληα και συγκινουμασταν οταν τα λαβαιναμε.