Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2014

πρωτος...


είχα πάντα αυτή τη κακή πρωτιά στη παρέα
πρώτος να έρθω αντιμέτωπος με την ξαφνική απώλεια  του πατερα
πρώτος, την επόμενη δεκαετία με τη ξαφνική απώλεια τους κολλητού μου
και  μετα δεκαετία  τοιυ φοβου
πρώτος αντιμέτωπος με δυσάρεστες καταστάσεις
μεγαλώνοντας σας ζήλευα, που είχατε ήρεμες ζωές,
νεότερους γονείς,
 υγεία ,ηρεμία,
 κανονικές ζωές δηλαδή..
γιορτες,
 πασχα χριστουγεννα 
σπιτια φωτισμενα και  παιδικες φωνες

Αλλά η ζωή ειναι έτσι, θα το φέρει απο δω θα το φέρει απο κει,
θα σε βάλει στην γωνία και θα σου το σκάσει το μυστικό

ειναι κάνα δυο χρονια τώρα που δεν ακούμε καλά νέα 
όλη η παρέα  εχει αντιμέτωπη με επιθέσεις απο κακές στιγμές ,  
άσχημες καταστάσεις. ξαφνικές αρρώστιες, ξαφνικές απώλειες

Και ξέρεις μπορεί να κάνω τον ήρεμο, οτι ολα θα περάσουν
ειναι κι αυτό μια δοκιμασία, 
και ολα τα τσιτάτα που λέμε για 
να παραμυθιαστεί ο φίλος αλλά μέσα μου , η κάρδια μου το ξέρει

Καμία παληοκατασταση δεν μ εχει κάνει σοφότερο αρκετά
ώστε να μη βάζω  τα κλάματα όταν γυρνάω στο σπίτι μόνος

Απλά ξερω πια καλά αυτό που έλεγε η γιαγιά Ουρανία
ο θεός μας δίνει όσα μπορούμε να αντέξουμε

Γεγονος!αντεξα , αντιμέτωπος με τις πιο μεγάλες φοβίες μου
Εγώ τις φώναξα? αυτές με βρήκαν?
πάντως τις έζησα
μονό μια πια μένει να φοβάμαι
τα γηρατειά μόνος
και δε θέλω να το ζήσω αυτό.

Πρέπει να  τη νικησω αυτη τη φοβια 
γιατι μπορει να ερθει να με βρει

 φιλαρακι μου εχασες και εσυ το μπαμπα σου
οταν φευγει , τον λεμε παντα μπαμπα
οπως οταν ειμαστε πεντε χρονω
σε σκεφτομουν  συνεχεια...
εκει στην εντατικη να του μιλας
να ελπιζεις, να κοιτας  το  γκρι ταβανι
ηθελα να μπορω να ερθω να σου δωσω δυναμη
μα κανεις δε μπορει να μας δωσει κεινη τη στιγμη
ειμαστε αντιμετωποι με το θανατο 
και ειμαστε παντα  σχεδον χαμενοι


τι λογια παρηγοριας να σου γραψω?
ενας πατερας ειναι παντα ο πατερας
οσο και να γινεις 
"..κράτα γερά.."
 να σου γραψω?
απο που να κρατηθεις? απο μια ζωη που δε παιζει καθαρο παιχνιδι?

δε θα σου πω λόγια 
απλα κρατα το χερι μου  και
μονό αγκαλιά θα χω για σένα
και μη φοβάσαι τα δάκρυα
είναι η τροφη των αγγελων .
 βαλε  ν ακουσεις τωρα..


Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2014

οτι κατσει.


μόνος πάλι


πάλη με τη μοναξιά..
ισοπαλία
τώρα ξερω  πόσο δυνατός είμαι
μ εκπαίδευσες καλά στο παρελθόν
 ημίφως και οθόνες
τα σκοτάδια όντος σου
τα σκοτάδια μέσα στην υγρασία 
και στον καπνούς των αμήχανων τσιγάρων
μια αξέχαστη υγρασία

 στην οθόνη να παίζει
έργα  χωρίς αγάπη

στα ποσa μετρa
ο επόμενος υποψήφιος 
 τι ψάχνεις φιλε?
"γνωριμία και οτι κάτσει"
ένα " οτι
τεράστιο και αστείο .."
"οτι ...
κάτσει..."
τόσο κοντά τόσο  εύκολα
πλήκτρα και σύμβολα
τελειες χαμογελακια
αριθμοι και ποθοι του δευτερολεπτου

 μοναξιά στο παρονομαστή



Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2014

6 χρονια άσωτος γιος

κι όμως αδέρφια έγινα 6 χρονών ο άσωτος γιος
αυτό που ο χρόνος τρέχει σα ποταμι σε πλαγιά
χωρίς σταματημό και χωρίς γυρισμό
δε μπορώ να το ξεπεράσω όσο κι αν  γίνω


 ναι Θυμάμαι πως άρχισα να γραφω σαυτο εδώ το σπίτι
έτσι για πλάκα
τελικά αυτό που με έχει διδάξει η πουτάνα η ζωή
είναι ότι τα καλύτερα αρχίζουν έτσι για πλακα.

6 χρονια λοιπόν γεμάτα από λέξεις θαυμαστικά, ερωτηματικά, κόμματα, τελειες
σχόλια κι αλλα σχόλια, αγάπες, μερικά μίση που ξεχαστηκαν
γιατί  αδέρφια μου
κάτι άλλο που έχω μάθει πια
είναι ότι κανένα  μίσος δεν είναι σημαντικό
μονο οι αγάπες είναι, και είναι όλες σημαντικές.

6 χρονια ε?
πως περασαν?
καλα και ποιος δεν έχει περάσει από δω,
κάποια περίοδο ήταν κάτι τυπάκια που με βρίζαν συνέχεια 2-3
με τον ένα γίναμε φιλαράκια απίστευτα
οι άλλοι χαθηκαν
καλα τρελλος χαμός με τα σχόλια τότε
εκπομπές στο ράδιο, βρισίματα στα τσατ
μεγαλεία  χάχα
πολλοί μπογκερς έβγαλαν βιβλιαράκια
τα έχω αγορασει ολα
γνώρισα "παιδιά" που αξίζουν, αληθινοι ποιητες του σημερα, ο καθενας στο  δικο του διαστημοπλοιο 
κι  ολοι μας σ αυτο το πλανητη που λεγεται  blogs