παει ο παληος ο πόνος

                                                                                       ρεβεγιόν  τι ωραία λέξη

εμείς κάναμε  ρεβεγιον στο Παγκράτι

Εκει στον  έκτο όροφο  ειδαμε τα πυροτεχνήματα

να χαράζουν στον ουρανό τον ερχομό μιας ακόμη χρονιάς

 Είδαμε τις οικογένειες στις ταράτσες και στα μπαλκόνια

να φιλιούνται ν αγκαλιάζονται να λενε ευχές

Ηπιαμε την σαμπάνια και κόψαμε τη πίτα

ενα κομμάτι του σπιτιού, το άλλο της Παναγιάς 

και τ αλλα τα δικα μας...

Δεν μου έτυχε το  φλουρί σ αυτη τη βασιλόπιτα

αλλα μου έτυχε σε μια άλλη

Έτσι ειναι οταν   σε αγαπάνε ,
μπορεί η τύχη σου να δουλεύει

και να μη το ξέρεις

Έτσι λοιπόν  έμαθα απο την  γλυκιά Τζίντζερ
μεσα απο το κινητο μου
-και δυστυχώς  δεν μπορούσα να μπω  online να τους ευχηθώ
κεινη τη στιγμή και να τους ευχαριστήσω-
οτι μου ετυχε το φλουρί στη βασιλόπιτα της νεας ραδιοφωνικής
αγαπης που λεγεται http://spirtowebradio.com/radio

Τι να πω...
 με  συγκίνησαν με την κίνηση τους
να με "μελετήσουν"
Με τα παιδιά  του  Spirtowebradio
ήρθαμε πιο κοντά
 όταν συμμετείχα και εγώ
για λίγο βοηθώντας στον ραδιομαραθώνιο
 που έκαναν
για τη Κιβωτό του κόσμου
Άνθρωποι φιλόξενοι με αγάπη  για τον ανθρωπο ήθος και καλλιέργεια
Γενικά χαίρομαι που το νεο ραδιόφωνο ,
 το διαδικτυακό
εχει μπολιαστεί απο τα μπλογκς
και εχω ξαναγράψει πολλές φορές οτι οι ποιητές
οι αληθινοί , οι νεοι "ποιητες ",
 ο καθενας στο είδος του
ειναι κει στο πλανήτη των μπλογκς
ευχαριστω  για την αγαπη σας

ευχαριστω ολους

ειναι τοσο ομορφο να λες
σ αγαπάω      σ ευχαριστώ
ας αρχισουμε μαυτα τ απλα
 τη νεα χρονια
καλη χρονια 

3 μερες πριν το 2013

Αρκετές λαχτάρες έζησα μέσα στο 2012.
ειλικρινά αν πρέπει να κρατήσω κάτι από τη χρονιά
κρατώ μόνο μια στιγμή βραδιάς καλοκαιριού
 οπού μια φίλη 
μου περιέγραψε
 κάτι από τα 
παιδικά μου χρόνια
μια ιστορία για μένα αυτή και τον πάτερα
κάνα μήνα πριν "φύγει" αυτός.
Κατι που τα παιδικα μου ματια
δεν "έπιασαν" αλλα τα δικα της ναι.
αυτή η ιστορία με σημάδεψε
με ανακούφισε
και μου δώσε πολλή χαρά και συγκίνηση

εύχομαι το 2013 
να μας φέρει μονο Υγειά  ρε παιδιά
όλα τ άλλα τα νικάμε
και επειδή το τελευταίο μηνα 
"ένιωσα σαν άστρο να γυαλίζω
μέσα σε ανθρωπάκια σκοτεινά.."

σας έχω
 αφιέρωση 
ενα αισιόδοξο άσμα
ας ξημερωσουν αλλιωτικες μέρες


 εσυ ποια στιγμη καλη κρατας?

βρεχει κουραμπιέδες απο το χτες.

κάθε χρόνο τέτοιες μέρες 
ακούω αυτο το τραγούδι
και πάντα με "πιάνει"
αυτός ο γνωστός κόμπος στο στομάχι
κόμπος απο τα παλιά που δε λυθήκαν
που ειναι άλυτα και δε θα λυθούν ποτέ
θέλουν δυνατούς λύτες
και εγω πάντα ήμουν αδύναμος λύτης
Δε φταίω γω , 
φταίει το ύφασμα
Σε σένα έμοιασα το ξέρω
μου το λένε όλοι
ακόμη στον ήχο της φωνής
το σίγμα σου έχω πάρει.
Αγιε μπαμπά και Άγιε φίλε μου Γιάννη
πάντα λείπετε τέτοιες μέρες πιο πολύ
δηλαδή  ειστε εδώ,
  σε κάποιες μικρές ανεμπόδιστες
στιγμές λύπης
που κανείς γύρω δε θα  παρει 
ποτέ είδηση
οτι τις ένιωσα

Πληγές που ανοίγουν
απο τις μυρουδιές των κουραμπιέδων
Να η μάνα μου νέα κει με τη ποδια της
γεματη αχνη
 τους φτιάχνει
και συ κουβαλάς τα ξυλα
για τη ξυλόσομπα
γερός και πάντα χαμογελαστός
πάπους γιαγιά , σκυλάκι , γατάκι
και σπίτι παλιό με αυλη μπροστά
και πορτοκαλιά





χαμόγελο τώρα

καλα Χριστούγεννα