αυτο που λατρευω στο  blogging  ειναι οτι ειναι  LIVE

εχει χιουμορ επικοινωνει και γουσταρει και συγχρονως ψαχνει και ψαχνεται

εχει ερθει ηδη το τελος των περιοδικων και εφημεριδων

μαλιστα εχω ανακαλυψει και μπλογκερς που γραφουν καλυτερα απο γνωστα ονοματα που τα κονομησαν τις χρυσες δεκαετιες απλα κοπιαρωντας ξενα εντυπα και πουλησαν μουρη
μη σου πω οτι βγαλανε και βιβλια

σας γουσταρω και καθε φορα που ποσταρετε χαιρομαι να διαβασω

αφιερωνω το ατμοσφαιρικο βιντεο

σορρυ  coula next time sakis (emena thes)

και τα μυαλα στα καγκελα

σημερα συνειδητοποιησα την ρεαλιστικη σημασια της φρασης
σημερα το πρωι
μια μηχανη αναποδα, μια   μεγαλη γραμμη φρεναρισματος στην ασφαλτο...
μια ελια κομμενη στα δυο, ενα αθλητικο παπουτσι στην ελια πανω
και κατω αιμα χυμενο , πολυ αιμα.
δε σε ηξερα,
εισαι 24 μου πανε και ο οδηγος της μηχανης λιγο πιο μεγαλος
εισαι 24 και βλεπεις τους γιατρους να μαζευουν τα κοματια απο το κεφαλι σου ,, πανω στην ελια και στα καγλελα της πορτας
και φωναζεις μα δε σακουει κανεις
Δε  σακουει  αγνωστε φιλε γιατι εχεις φυγει.

ο διακομιστης σοκαρισμενος
πως να πει κανεις στην μανα σου γιαυτο, στον πατερα σου?
υπαρχει τροπος να το πεις απλα?

ειχατε πιει?, εισασταν  ντιρλα?δε ξερω
εσεις μονο ξερετε

6 ωρα το πρωι

χωρις κρανος

αν φορουσες ομως?

καλο σεπτεμβρη

σημερα τον ενιωσα τον σεπτεμβρη

σημερα με τα συννεφα

και την αυρα

και επειδη εχω αδυναμια στο κβητα συχνα επιστρεφω στις μουσικες του

Στίχοι: Κωνσταντίνος Βήτα
Μουσική: Κωνσταντίνος Βήτα
Ερμηνεία : Κωνσταντίνος Βήτα 

***

Με κοιτάς, το μέρος μου είν' εδώ
είναι ένας τοίχος σ' ένα δρόμο αδειανό
Και νιώθω τόσο απέραντα φτωχός
στην πιο ωραία αχτίδα του φωτός
Όπως η χλόη βίαια θα κοπεί
έτσι κι εσύ μια μέρα θ' αρνηθείς
Θα καταστρέψεις μια μικρή ζωή
κι αυτό το λάθος μία μέρα θα σε βρει

Όλη η ζωή, οι μέρες που περνάς
τα σύννεφα κοιτάς, κι ο χρόνος φεύγει
Όπως και αυτός που έπεσε στη γη
ήρθε ένα πρωί και έγινε σκόνη

Σ' αγαπώ, το μέρος μου είν' εδώ
με πήρες απ' το χέρι και σ' ευχαριστώ
Ήμουνα σ' ένα δρόμο σκοτεινό
πίστευα πως κανείς δεν πέρναγε από δω
Με κοιτάς, το μέρος μου είν' εδώ
είναι ένας τοίχος σ' ένα δρόμο αδειανό
Και νιώθω τόσο απέραντα φτωχός
στην πιο ωραία αχτίδα του φωτός

Όλη η ζωή, οι μέρες που περνάς
τα σύννεφα κοιτάς, κι ο χρόνος φεύγει
Όπως και αυτός που έπεσε στη γη
ήρθε ένα πρωί και έγινε σκόνη