Κυριακή 2 Μαΐου 2010

μια συγνωμη στην Αφροδιτη (της Μηλου)

εχουν και οι γερμανοι τις εμμονες τους 


μια απ αυτές είναι η Αφροδίτη της Μήλου σε όλες τις στάσεις... τελικά
συγνώμη Αφροδίτη για την έλλειψη αισθητικής και φαντασίας των γερμανών και συγγνώμη που εμείς οι ελληναραδες φτάσαμε άδω σ αυτό το σημείο και κάνεις δε μπήκε φυλακή απ αυτούς που τα φαγάνα όλα
καλά να πάθουμε και ας προσέχαμε
κανεις αλλος θα ζητησει συγνωμη?
λεω μηπως και ζητησει κανεις απ αυτους που τα πηρανε? απ αυτους που εξακολουθουν στη βουλη να παιρνουν παχυλους μισθους και δεν εχουν τσιπα.


ποσο σαγαπω κοριτσι του μαη.

αυτο το βιντεο το αφιερωνω στην κολητη μου  Mayia το κοριτσι του μαη
ειναι η απολυτη "νεραηδα" της ζωης μου, με ξερει "απ εξω και ανακατωτα" και με το her own private  ραβδακι εχει αλλαξει πολλες στιγμες στη ζωη μου
πρωτομαγια θα ναι και επικαιρο αλλωστε  & οποτε βλεπουμε την ταινια ριχνουμε απιστευτα γελια,,
Μαγια μη μασας  σε λατρευω και η ζωη χωρις εσενα θα ταν σα το ελληνικο σινεμα χωρις την αλικη
οταν νιωθεις μονη ειναι γιατι πληρωνεις το τιμημα που δεν αντεξες την απιστευτη βλακεια τους
ξερεις κατι? εισαι απιθανο κοριτσι
αν εβαζα τιτλο  στην μεχρι τωρα ζωη , για σενα
θα βαζα  αυτο
ενα απιθανο κοριτσι
εισαι η ηρωιδα μου και γουσταρω που εχω μια φιλη που θαυμαζω
παμε, κοκκινο περναμε αραπη
tip of the month :  για να σου παει καλα ο μαης να λες μολις ξυπνας τον εξης χρησμο
καλημερα καλε μου μηνα μαη
ειναι τσεκαρισμενο σου λεω

Σάββατο 1 Μαΐου 2010

πιασε το μαη part II



κοιτa να δεις ο κανονικός κόσμος πιάνει τον Μάη στην έξοχη σε σπίτια οικογενειακά, σε βουνά σε πεδιάδες και αυλές της γιαγιάς , σε πορείες με οργή και ιδρώτα η δουλεύοντας απλά
και γη σε αεροδρόμια με καθυστερήσεις όταν μετράς τον χρόνο σε δευτερόλεπτα ,όταν αργείς
και σε μη καθυστερήσεις όταν δε θες να γυρίσεις πίσω, καμία ακύρωση καμία καθυστέρηση
κανένα λεπτό παραπάνω..
μαύρα γυαλιά μην φάνει η φόρτιση , δεν έχει και αγέρα να μπει ένα σκουπίδι να δικαιολογηθείς.
τα αεροδρόμια έχουν κάτι σινεμά μέσα τους ,στο μυαλό ,και πάντα σκάφτομαι εκείνη τη σκηνή από τα φιλαράκια  με την  Rachel  και τον Ross έχει κλάμα μέσα  και σήμερα ήθελα να την ζήσω να γυρίσω πίσω  να μη μπω στην πτήση και να μείνω άλλο ένα βραδύ έτσι γιατί είναι ένα απ αυτά που θέλω να κάνω  και δεν έχω κάνει ποτέ..
πάντως ένα κομμάτι μου γύρισε πίσω... έμεινε εκεί,,,