Δευτέρα 5 Απριλίου 2010

κατσε κατσε στο παπι μου


Βολτα με το παπι
σήμερα αυτή  η  ιδία διαδρομή ήταν αλλιώς.
χωρίς γέλια...δεν την έκανα ολόκληρη
πήγα μέχρι την αμμουδιά που δεν πήγαμε
και της μίλησα για σένα
ήπια και μια fanta Βέρντιa αχλάδι.
την επόμενη φορά θα πάμε μαζί, θα ναι πολύ ζεστά και θα κάνουμε μπάνιο γυμνοί.
υπάρχει ένα πεύκο που είναι 3 μετρα από το κύμα και πολλά λέω
εκεί στη σκιά του...
στο υπόσχομαι
άσχετο η μνήμη μου η επιλεκτική τελικά μετρά την ζωή σε μικρές ευτυχισμένες στιγμές
κι αυτό το Πάσχα έζησα μερικές ακόμη τέτοιες.







Τετάρτη 31 Μαρτίου 2010

κοιτα το φεγγαρι. και καλη ανασταση


Και ξαφνικά τα κανάλια ανακάλυψαν την εγκληματικότητα στην Αθήνα
κάτι χοντροί , κάτι τυπακια πρωινά  με ειδωλο τον νομαρχη ζορρο και κάτι ξανθιές το μεσημέρι με ποστίς, που μένουν στις  γλυφάδες και στις πολιτείες σοκάρονται για τις δολοφονίες των 50 ευρώ και για το αθώο μεταναστακι  και τα λοιπά
Έλεος αδέλφια σε ποια χώρα ζείτε και σε ποια πόλη?
Εδω και χρόνια φωνάζουμε και στο κέντρο και αλλού αλλά  μας λέγον ρατσιστές.
Κύρια μου θα γίνω και "ρατσιστής" αλλά πρωτίστως με τους βλακες μα πάνω από όλα ντρέπομαι που είμαι έλληνας και ζω  σε μια χωρά που δε σέβεται ούτε μένα ούτε τους ξένους ούτε τις γιαγιάδες  των 250 ευρώ σύνταξη και όλα αυτά που τα ξέρουμε όλοι.
Κι αφού λείπω αυτό το καιρό απ την Αθήνα και έξω έχει αυτό το υπέροχο φεγγάρι  σας αφήνω τα γνωστά θέματα να συγχυστείτε εσείς , κλείνω και τιβι και βάζω αη-pod ( το άγιο ποντ δηλαδή) και ακούω όλα τα κλασσικά των ήμερων , τα  δικά μου κλασσικά δηλαδή είναι Χατζιδάκις, λίγο θοδωρακης,μαραμης, κβητα και παλαμίδας και Ελένη δήμου και  Μίνα  και λίγο κραουνακης από τα παλιά.
Και από το παράθυρο  με γεύση μαυροδάφνη σκάφτομαι αυτά που θέλω να θρουν
καλές και οι αναμνήσεις μα δε σου δίνουν λύσεις και πάω και ρυθμίσεις στις επανεκκινήσεις 
 κι από το σκληρό μου δίσκο σβήνω αυτές τις εμμονές του μυαλού που πάντα μου Βύζαν φρένο.
Τα βλέφαρα  βάρια .
Σε λίγες μέρες ο χριστός , the soldier of love που τα λόγια του ερμηνευτήκαν ανάλογα με το ΙQ της εποχής θα ξαναστρωθεί , τόσες ταινίες της  μεγάλης εβδομάδας μας το δείχνουν άρα έγινε  έχε και όχι μονό θα σταυρωθεί αλλά θα αναστηθεί αναστατώνοντας πολλούς
Κάθε μεγάλη παρασκευή ψιχαλίζει στο νησί και αυτό τώρα είναι σύμπτωση? 
Πάντως εγώ πιστεύω στις αναστάσεις και σ όλα τα παραμύθια που έχουν καλό τέλος
Καλή ανάσταση σε κάθε διάσταση 
υστερογραφο  : το εναλακτικο soundtrack  ειναι
Ελενη δημου ΤΑ ΠΑΘΗ (1991) σε διασκευη ΠΑΠΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
μια δισκογραφικη δουλεια πολυ προχωρημενη για την εποχη της