Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014

Ωχ! έχω γενέθλια πάλι!

οδηγώντας τη μηχανή πέρασα από το δρομάκι που βγάζει στο περιφερειακο
και με μέθυσε η μυρουδιά  από τις τηγανίτες πατάτες με αυγά
πάτησα φρένο,
και   αφησα να κύλησε η μηχανή αργα
να μυρίσω  κι άλλο..

Ιούνης 
ένα μικρο σπίτι νησιτωτικο με αυλη, 
φτωχικό και νοικοκυρεμένο
ένας μικρός γύρω στα 16  τρώει  , διπλα στο κουζινάκι 
η μανα τηγανίζει κι άλλες πατάτες
και από το βάθος ακούγεται  η τηλεόραση

16 χρονω, και διαβάζει για τις εξετάσεις
16 χρονώ και έχει μια αμφιβολία αν είναι καλο παιδι
16 χρονώ  κρυφή μαλακια αγχωμένη 
16 χρονώ το πρώτο άγγιγμα ερωτικό

16 χρονών και γράφει ιστορίες τα βράδια
16 χρονώ καλοκαίρι σε κάτι βράχια  δύσβατα οι βουτιές

είσαι μονο 16 και σε θαυμάζω  για το θάρρος
σου ψιθυρίζω  στ αυτί
καθώς το βλεμα είναι καρφωμένο στις 
χρυσοκίτρινες τηγανητες πατάτες

είσαι γενναίο παιδι
θα αντεξεις
να δεις που κάτι δεκαετίες μετά
θα χεις ζήσει πολλά και καλα και άσχημα
θα χεις πάει εδώ κι εκεί και παραπέρα
για ένα ερωτα θα χεις κλάψει
και για  άλλον θα χεις πετάξει στα αστερια
θα χάσεις φίλο και γονιό
μα δε θα γονατίσεις μονο για λίγο
και αυτό που  θα σε πονάει μόνο
θα είναι η μοναξιά
αλλά θα την έχεις μελετήσει κι αυτή
θα σ έχουν νιώσει 
στο φως και στο σκοτάδι το βαθυ
μη μασάς
μια χαρα θα τα πας
πίστευε στον εαυτό σου
χρόνια πολλά 

είσαι 16 κι έχεις γενέθλια

και κάθε χρόνο τέτοια μερα θα μελαγχολείς
αλλα κάτι δεκαετίες μετά
θα χαίρεσαι γιατί τελικά η ζωη
είναι και ωραια
και όπως είπε η θεια Kristina 
σήμερα στο κινητό
υπάρχουν πάντα πολυ
χειρότερα
να λεμε φχαριστώ
άντε έχεις γενέθλια
ζηστο άλλη μια μερα




Τρίτη 27 Μαΐου 2014

μυρουδιά καλοκαιριού


και κάπου εδώ
δεν έχω τίποτα να "πω-στ"
θες η πολλή δουλειά που τρώει τον αφέντη
θες τα βράδια που ο ήχος του κύματος
με ηρεμεί και δε θέλω να γράψω τίποτα
θες που  νιώθω ότι τα έχω πει όλα
θες που τα τραγούδια τα λένε όλα
καλύτερα από μας
ας κάνω μια διακοπή
μικρή μεγάλη δε ξέρω
θα δείξει
θα σας διαβάζω όμως
α και κάτι άλλο
όταν χρειάζεστε βοήθεια
να προσεύχεστε
έμαθα να πιστεύω στη προσευχή
αυτά τα χρόνια που μεγάλωσα
"και αστό διάλο χάλασα.."

το καλοκαίρι λοιπόν θα ρθει
και  θα τρώμε καρπούζι
και θα κολλάνε τα δάχτυλα
και το βράδυ τα κουνούπια ζνννννν
και τα μεσημέρια, το πρόσωπο
θα έχει αλμύρα και ηλιοκούραση
και στις πόλεις και στα θάλασσες
το καλοκαίρι θα ρθει
και το παγωτο θα λιώνει γρήγορα


το παρακάτω τραγούδι
το αφιερωμένο  σ ένα παρλιακό
τύπο που αγαπώ πολύ




















Ελένη Τσαλιγοπούλου

Μυρωδιά καλοκαιριού
cd:Αλλάζει κάθε που βραδιάζει (1999)
Στίχοι: Μάνος Ξυδούς
Μουσική: Μάνος Ξυδούς

Πάνω στα χέρια σου ακούμπησα πετράδι
μια μυρωδιά καλοκαιριού απ' τις ακτές
που τόσα χρόνια σαν μαΐστρος με ταράζει
όταν ψαρεύω στα ρηχά κούφιες χαρές.

Έριξες άγκυρα σαν όλες τις φρεγάδες
ξέσπασε θύελλα απ' τον τρελό νοτιά
είσαι ουράνιο τόξο που μπερδεύτηκε στις λάσπες
αναζητούσες μια καινούρια πυρκαγιά.

Μα εδώ αρχίζει και τελειώνει η αγάπη
στον άλλο κόσμο τι θα βρεις
θα είσαι δεμένος με καινούριο εφιάλτη
εδώ αρχίζει και τελειώνει η ζωή.

Στοιχειά του ουρανού γλεντάνε το κορμί μου
και το ποτίζουν με ερμαφρόδιτη ηδονή,
με ένα κασόνι ταξιδεύουν την ψυχή μου
πάνω σε κύματα του πρέπει και του μη.

Λοιπόν το μόνο που μου μένει να σου δώσω
μια μυρωδιά καλοκαιριού απ' τις ακτές.
ήσουν παρένθεση που μ' έκανε να νιώσω
πως ό,τι φεύγει όλο γυρίζει από το χτε
ς.

Τρίτη 20 Μαΐου 2014

κάτι δικά μου

ἄστερες ,ὲν ἀμφὶ κάλαν σελάνναν ἂψ
ἀπυκρύπτοισι φάεννον εἶδος ὄπποτα
πλήθοισα μάλιστα λάμπηι γᾶν ~
ἀργυρία.

κι ὅσ' ἄστρα γύρω βρίσκονται στὴν ἔκπαγλη σελήνη

 παρευθὺς τὸ φωτεινὸ τους πρόσωπο 
κρύβουν κάθε φορὰ ποὺ ἐκείνη ὁλόγιο
μη καταλάμπει τὴ γῆ τὴ σκοτεινὴ ἀνεβαί
νοντας ~ ἀσημοκαπνισμένη



Στίχοι: Σαπφώ
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη


για τα μαγικά που κάνουν οι μουσικές
σου χω ξαναγράψει
μπορεί ένα τραγούδι 
να σε κάνει να ηρεμήσεις
να ονειρευτείς
αυτό που με γαληνεύει αφάνταστα είναι
να βάζω ένα τραγούδι να παίζει συνεχεια
και να κοιτάω μονο ένα σημείο
εδώ που είμαι  απόψε
είναι ένα σημείο στη θάλασσα
το κοίταξα μέχρι που σουρούπωσε
και να καΐκι τουριστικό διέκοψε την ηρεμία
έπαιζε το Ζορμπά στη διαπασών..
αυτό που ήθελα απόψε είναι
να ήταν εδώ το φιλαράκι μου 
ο κολλητός  μου
και να μη λέγαμε τίποτα
με τους κολλητούς δε χρειάζεται πάντα να μιλάς
οι σιωπές καμιά φορα είναι 
οι σημαντικές

να κοιτάζαμε  μαζι το σημείο αυτό
της θάλασσας

 το τραγούδι αφιερωμένο στο κολλητό μου Γιάννη