Σάββατο 16 Ιουνίου 2012

ξυπολητος..

Μεγάλωνα στην αμμουδιά , τα βράδια κοίταζα τα αστέρια και έδινα μάχες με τα κουνουπια, κάτι μεγάλα "στούκας" τα λέγαμε.
παίζαμε πόλεμο και φτιαχναμε κάτι μεγάλες τρυπες στην αμμο ήταν τα οχυρά μας και καλα, από πάνω πεταγαν τα τεραστια κουνουπια , για  μας ήταν πολεμικά ελικόπτερα και εγώ  έβρισκα κάτι παληα  φλιτ σπρεη και τα ριχνα στη φωτια, σε λίγο θα γινόταν μικρή έκρηξη
κάθε πόλεμος που σέβεται τον εαυτό του χρειαζόταν μια έκρηξη .
Μεγάλωνα ξυπολητος  στις αλάνες και παίζαμε πετροπόλεμο ακόμη έχω το σημάδι στο μέτωπο από μια ξαφνική πετρα, και μετά αίμα πολύ αίμα.
Μεγάλωνα στη βαρκα  και θυμάμαι τον πατερα να πιάνει τα χταπόδια και να τα ψήνουμε στο κηπο με τους Γάλλους φίλους μας.
Ο πατέρας  άναβε καβαλίνες από το γάιδαρο μας για να διώχνουμε τα κουνουπια, στην πραγματικότητα τα μαστούρωνε τα κουνουπια.
 Μεγάλωνα και έφυγες νωρίς  "...ρε μπαμπά..."
Το καλοκαίρι που χάθηκε στον χειμώνα μεγάλωσα απότομα,κατω από τη σκιά της βερικοκιάς.
Και μετά ήρθε η πολη και με βρήκε, ελευθερια ηδονή και όνειρα, ξενύχτια αλητείες νέοι φίλοι.
Ποτε δε φανταζόμουν ότι θα γινω τριανταπενταρης, και σαραντάρης.
Ποτε δε το σκέφτεσαι ότι θα σου συμβεί  και σένα... αλλα θα σου συμβεί
 Οταν είσαι είκοσι όλα είναι αλλιώς και ολα  κρατάνε για πάντα.
Μεγάλωσα και εγώ, μη με κοιτας πίσω από το πρόσωπο που δε προδίδει την ηλικία μου,
κι όμως μεγάλωσα...Fuck!
Δεν είμαι πια το κουταβάκι, δε με "τσεκάρεις" πια μανα, αν γύρισα νωρίς
εγώ σε "τσεκάρω"  αν πηρες για τη πίεση το  χάπι...
Να μαι εδώ απόψε που έχω γενέθλια "ξυπόλυτος" πάλι,
 σου γραφω να με προσέξεις...
πάντα θέλουμε λίγη προσοχή στα γενέθλια μας ,
 κι ας κάνουμε πως δε θέλουμε
και τώρα θ ακούσω δυνατά αυτό.
Tsin-tsin
φυλαω το καλο  κοκκινο κρασι τον  "μελα παυσίλυπο οίνο"
για οταν ερθεις
ξερεις εσυ.



Κυριακή 10 Ιουνίου 2012

η θαλλασσα εντος σου

αυτό το τραγούδι είναι για σένα, υπαρχουν ανθρωποι
 που ζουν μοναχοι μα οχι μονοι, ειχες πει.

θυμάμαι αγαπούσες πολύ την φωνή της αλεξιου αν και Άγγλος ένιωθες περισσότερο παρα καταλάβαινες τα τραγούδια της
Κάθε χρόνο ερχόσουν στο νησι και μου λεγες απιστeυτες ιστορίες από τη πολυτάραχη ζωη σου
Ένα πρωινό ήρθες και μου πες, χτες το βραδυ έπινα ούζο με την Αλεξιου
Λέω   φιλε μου το πιο πιθανό είναι ότι ήπιες πολλά ούζα χτες το βράδυ
Νοοοο! δες τη φωτογραφία, έπεσε πολύ γέλιο, ήσουν όντως στο ίδιο μπαράκι
και έτυχε να είναι η Αλεξιου στο νησι για λίγες μέρες
Στις φλέβες σου, έλεγες κυλάει ελληνική θαλασσα και γέλαγες βροντερά,
another ouzo plizzz!
Είχες το αιγαίο μεσα σου,  το βλέπαμε στους πινακες που ζωγραφιζες... 
 Από χτες  σ έχει και το αιγαίο μεσα του, όπως ακριβώς το θελες.
Την ώρα που έδυε ο ηλιος, σε μια βαρκα η  γυναικα της ζωης σου και μεις, 
 δωσαμε ενα κοματι σου στο άνεμο και στη θαλασσα .
Γιατι το πιο γλυκο το δυνατο το πιο σημαντικο το εχουμε μεσα μας 
και κανεις δε μπορει να το παρει.
 Περίεργο που το γραφω έτσι αλλα είμαι σίγουρος
 ότι καπου κει πάνω  θα χαμογέλαγες με ένα ποτήρι ούζο και παγο.
Και τώρα να σαι σίγουρος είσαι στη θαλασσα, στο αεράκι την ώρα που δύει ο ηλιος,
 είσαι  εδώ που αγάπησες πολύ και σε αγάπησε πολύ.