το κοριτσι με την γατα στον ωμο

Κορίτσι με τα μαύρα μακριά μαλλιά κοτσίδα, σε συναντώ συχνά την ώρα που σου σουρουπώνει, κει στο γωνιακό τυροπιτάδικο λες και περιμένεις κάποιον.

Το βλέμμα σου  ασυνηθιστα κουρασμενο για την ηλικια σου  και άδειο, συχνά ρίχνεις ματιές στον  μεγαλο ουρανό η στους πάνω ορόφους της πολυκατοικίας , δεν εχω καταλάβει...

Φοράς πάντα  αυτά τα μακριά φουστάνια και μάλλινη μακρια  ζακέτα, έχει να πλυθεί καιρό στα σίγουρα.

Κι αυτα τα ασυνηθιστα παπουτσια..., ενα νουμερο πιο μεγαλα στα ποδια σου.

Έχεις κόκκινο κραγιόν στα χείλια και στον ωμό σου  ένα γατάκι σου κάνει πάντα συντρόφια.

Μοιάζεις σαν ηρωίδα από ταινία μιας αλλης  εποχής αλλά ζεις σημερα

Καμία φορά αναρωτιέμαι αν σε βλέπω μονο εγώ και δεν μπορούν οι άλλοι.

Μια φορά  από περιέργεια αγόρασα μια αθλία τυροπιτα κι ένα ακόμη πιο άθλιο εσπρέσο και κάθισα διπλά σα να περιμένω και γη κάποιον, σου εγνέψα ένα γεια αλλά δε με ειδές καν.

Κορίτσι παράξενο και όμορφο, θλιμμένο και μοναχικό, άραγε τι μυστικά κρύβεις μέσα σου? ποια παιδικά χρόνια ειναι η πατρίδα σου?

Κι αυτή η πιστή ήρεμη γάτα πως κάθεται πάντα στον ωμό σου  έτσι ασάλευτα? 

Σαν να ειναι φύλακας σου, σαν να ειναι η μονη που ξέρει την ιστορία σου..

Κι ουρανός εκεί ψηλά η ο εκτός όροφος της πολυκατοικιας  τι σου ψιθυρίζει που δε μπορώ εγώ να ακούσω?

γυναικες στα προθυρα νευρικης κρισης

Γυναίκα χρόνια πολλά, 
φίλη , μητέρα , αδελφή, ξαδέρφη, σύζυγε, γιαγιά , θεια , άγνωστη μπλογκερ.
Ξερω σημερα ειναι η μέρα σου και καλά και όλοι μέσα στη καλή χαρα, 
έξω μαγαζια σου  δίνουν λουλουδια στους δρόμους , 
το βραδυ θα έχει  βραδιές για κορίτσια μονο και αλλα τέτοια  χαριτωμένα.
Έχεις μπερδευτεί λίγο έτσι?
 θα σου πω τη γνώμη μου ως άντρας με 3 κολητες εκεί γύρω στα σαράντα ανύπαντρες και οι τρεις..."νέες ωραίες και ευτυχείς (????)".
Και φυσικά δε σημαίνει ότι έχω και δίκιο.
Μα καλά τι σου συμβαίνει εκεί-γύρω-στα 35-plus-φιλες μου? 
Μη μου πεις πως δεν υπάρχουν άντρες 
Και πως όλοι τον παίρνουν και δεν στον δίνουν 
γιατί αυτό δεν φταει γι τη μοναξιά σου, το ξέρεις.
Και καλα κάνουν και τον παίρνουν αφού έτσι νιώθουν.
Υπάρχουν άντρες και το ξέρεις, 
Καραστρεητ μια χαρα αντρες που ονειρεύονται πολύ να σε κάνουν δική τους,
να σου κάνουν ερώτα πιστά  να σε προσέχουν, να σε αγαπανε, να σου κάνουν μωράκι, να το μεγαλώσετε μαζι, να είστε μια χαρα.
Πως δεν υπάρχουν ...
απλά το χεις χάσει λίγο, κι εσύ γιατί άλλο θες, άλλο προβάλεις  απ αυτό που εισαι,άλλο ψάχνεις και άλλον παντρεύεσαι η κάνεις γκόμενο.
Μήπως η καριέρα σε αποροφησε? 
Μήπως τα τεκνα σε παρέσυραν και σου φαγανε τα χρονια?
Άφησες τον εαυτό σου και μοιάζεις με νταλικιέρη?
η μήπως πάντα έμπλεκες με λάθος ανθρώπους και καταστρεφόσουν γιατί οι γονείς δε σε μάθαν να εκτιμάς τον εαυτό σου?
τίποτα απ όλα αυτά ?
και είσαι  ακόμη μονη? 
δεν ξέρεις δεν απαντάς?
Θα μου πεις μονο εσύ?
 Ολος ο κόσμος, το χει χάσει.
Κι έχεις έρθει  φιλενάδα, γύρω στα σαράντα και ο ενας σου βρωμάει,
 ο άλλος έτσι , ο τρίτος γιουβέτσι και στο τέλος  συζητάς με  τον γκέι φίλο σου να κάνεις παιδί μαζι του γιατί είσαι πια 45 και δεν βρήκες αυτόν που ονειρεύτηκες, 
η παντρεύεσαι ένα "καλό παιδί" και ζεις μια ζωούλα που κορόιδευες, η χωρίζεις μετά το παιδί.

Σε βλέπω έξω στα μπαρ με τις φίλες σου , πολλές μαζι, οι γυναικοπαρεες ειναι στάνταρ πιο πολλές από τις αντροπαρέες.

κατι γίνεται έτσι? κατι πάει λάθος...
Στην λέω άσχημα ναι το ξερω αλλά σορρυ αν δε στα πω εγώ που  σ αγαπώ 
ποιος θα στα πει?
Κι αν εχω άδικο να μου την πεις κι εσύ, γι αυτό είμαστε εδώ.
όπως και να έχει σας αγαπώ και σας αφιερώνω αυτό το τραγούδι
μπορείς να με βρίσεις άνετα χαχαχα!

bring Μελινα back to life

Να! σα τώρα τη θυμάμαι
 Είχε έρθει στο νησι να εγκαινιάσει τον θεσμό των Ελεθερων ανοιχτών Πανεπιστημιων.

Ήταν καλοκαιρι η σχεδόν καλοκαίρι δε θυμάμαι..

Το μονο που θυμάμαι καλα είναι ότι ήταν ξυπολητη...
στην εξεδρα που ειχαν στησει για την ομιλια της

 Φορουσε  ένα τζιν σε στυλ ψαράδικο.

Είχε μαγέψει όλο το κόσμο ακόμη
 και τους αντιπαλους της...

Μελινα  (Αθήνα, 18 Οκτωβρίου 1920 –  
Νέα Υόρκη, 6 Μαρτίου 1994)
εμπευστηκα το τιτλο απο την αναρτηση του Νικατσου