ήταν 17 Νοέμβρη... (αναμνήσεις)

Τι να γράψω για το πολυτεχνείο εγώ?
 ντρέπομαι να γράψω κάτι, νιώθω ασήμαντος να γράψω κάτι,
 δε συγκινούμαι πια όταν περνάω απ έξω με όλο αυτό το "ξεπούλημα" που γίνεται απ  όλα τα κόμματα, 
δε συγκινούμαι και  γιατί δίπλα κάθε στιγμή  τρυπιούνται με θάνατο , 
αυτά τα παιδιά.
Δε θέλω να γράψω τίποτα
 απλα θυμήθηκα κάτι σήμερα

Ζώντας στα εξαρχεια για  αρκετά χρονια έχω "φάει" πολύ δακρυγόνο, 
και έχω κυνηγηθεί χωρίς να ανήκα ποτε σε ομάδες, 
απλα γιατί τα μπατσάκια κυνηγούσαν τους 
 κάτω από 25 ντυμένο φοιτητικά.

Ηταν  17 Νοέμβρη, εμενα  τότε στο τέλος της Καλλιδρομιου, 
τα εξαρχεια είχαν γεμίσει μικρές φωτιές
 και κάτι ελικόπτερα πετούσαν ακριβώς από πάνω μας,

Έτρεχα  λοιπόν σπίτι γιατί τα μπατσάκια ήταν ξεχυμένα στους δρόμους και κυνηγούσαν  πάλι.
Βλέπω την Αρλετα μπρος μου έξω από το σπίτι της , ήρεμη  σα να ζούσε στο δικό της σύμπαν, με το σκυλάκι της, το χε βγάλει βόλτα, σουρούπωνε κιόλας.

Ο κόσμος γύρω , χαμός! 
Σταματάω εγώ η ψωνάρα, και της  λέω, αγαπητή Αρλετα σας θαυμάζω και ευχαριστώ για τα τραγούδια σας .

Μάλιστα αρκετά απ αυτά είχαν κρατήσει παρέα την εποχή που ζούσα τον πρώτο μου ερωτα με μια συμμαθήτρια μου στην Β λυκειου... της λέω
 "και πως τελιωσε ο ερωτας αυτός " με ρωτάει χαμογελώντας
"...Ε τελιωσε ψελιζω εγώ που πίστευα ότι οι έρωτες μπορεί και  να μην τελιωνουν , είμαστε φίλοι πια..."

Α ,  πολύ καλα κάνατε ..., μου απαντα

Με  ξανακοιτάει , η Αρλετα και μου  λέει  "...νεαρέ μου να ξέρεις  , ότι κάνω  ήρθε και με βρήκε , δε το κυνήγησα..."
Η  υπερυψωμένη γκαρσονιέρα του ισογειου , στην οποια εμενα ως φοιτητής έβλεπε στο σπίτι της Αρλετας .
Είχα αναψοκοκκινησει που μου έδωσε   λίγη σημασία, και ευτυχισμένος μπήκα σπίτι , έτρεξα στην μπαλκονόπορτα και την παρακολούθησα να μπαίνει στο δικό της σπίτι .
Εννοείται ότι έβαλα την κασέτα με τραγούδια της Αρλετας και ένα αφιέρωμα μέχρι αργά το βραδυ
Το τραγούδι που ακολουθεί δεν είναι  με την Αρλετα,
 αλλα με την απίστευτη απίθανη Βίκυ Μοσχολιου σ ένα τραγούδι επίκαιρο ,
 που μου φέρνει επίσης αναμνήσεις από τα χρονια του Λυκείου, 
το τραγούδησα μαζι με τον κολητο μου τον Κωστή, αυτός έπαιζε κιθάρα, σε μια γιορτή.

έκανα το κέφι μου (μονος μου τα έφαγα)

κέφι < τουρκική keyif < αραβική kayf كيف

κέφι ουδέτερο

1. η χαρούμενη και εύθυμη διάθεση
2. η όρεξη, η καλή διάθεση για να κάνει κάποιος μια εργασία

[]Εκφράσεις

• κάνω κέφι: ευθυμώ, διασκεδάζω
• κάνω κέφι κάτι: επιθυμώ κάτι, θα με ευχαριστούσε να το έχω

Χειμώνιασε αδέρφια, εμείς τα ελληνάκια ας μην χάσουμε το κέφι μας ε?

Εγώ σε πείσμα των  καιρών και των υστερικών αναλήψεων των Ελλήνων από τις τράπεζες 

τούτη τη βδομάδα, 

έκανα το κέφι μου, βγήκα έξω στην αγορά και έγινα η χαρα του Έλληνα καταστηματάρχη

ψώνισα ,ότι έκανα κέφι,
 και μάλιστα σκέφθηκα το πιο απλό, αφού μου ήρθε το χαράτσι  και θα ρθουν κι αλλα και μου τα παίρνουν άδικα γιατί να μην τα φάω από μονος μου.

Κανονικό σοπινκ-θεραπι ντε!

χουχουλιάσε τώρα μεσα στο ζεστό σπιτάκι σου , απόλαυσε την  υπεροχη χειμωνιάτικη εικόνα κει έξω

και καλη βδομάδα 

δυάρι

η αγαπημένη μου στιγμή είναι όταν έχει πέσει ο ηλιος, 

και η πολη έχει ανάψει τα φωτα της,

 και σουρουπώνει,

Συχνά φροντίζω να είμαι έξω εκείνες τις στιγμές, 

ακούγοντας μουσικές που έχω στο i-pod  μου,

έχω φτιάξει διαφορες  playlist

όπου μονο εγώ μπορώ να νιώσω τι σχέση έχει η μια μουσική διπλα στην άλλη.

Σήμερα αποφάσισα να πάω να δω το νέο καφέ ενός φίλου μου από τα πολύ παληα που είχαμε χαθεί και βρεθήκαμε

και πήγα , και χάρηκα γιατί μαρεσε.

Είναι στο γκάζι αλλα μην στραβομουτσουνιάζεις,

 δεν είναι από κείνα που πανε τα γκλαμουρατα αδεια παιδιά για να κάνουν περατζάδα , που είναι ιδια όλα μεταξύ τους,

 με αδιάφορες μουσικές και σερβις, 

οπου η ξανθιά γκαρσόνα μασάει αδιάφορα τη τσίχλα 

και αντί να κοιτάξει εσένα κοιτα τους περαστικούς.

Είναι σ ένα δρόμο  multi έθνικ, την μεγάλου Αλεξανδρου, οπου όταν την κατεβαίνεις από την ομονοια,συναντάς μικρά παληα καφενεία, θεατράκια, τσολια που εκδίδονται, πόρνες και γαμιάδες των 10 ευρω, μεροκαματιάρηδες, Κινέζους και  κατοικους της περιοχής.

Το Δυάρι είναι ένα καφέ με προσωπικότητα,

νιώθεις όντως σα να σαι σπίτι σου ,

ακούς  ωραίες μουσικές 

πίνεις μπυρες εγχώριες και αλλοδαπές

αμε! τι νόμιζες

δεν είμαστε  ρατσιστές εμείς

έχει και βρώσιμη τροφή

από Πάνο & Ιωακείμ

άσε που βρίσκεις όλα τα free press

από αθενς βοις μέχρι τα πολύ ψαγμένα

και το φαγκαζιν

καλες δουλειες

αη λαβ γιου