χαστουκι...

ένα από τα καλά των γιορτών  ΟΚ

 το παραδέχομαι είναι τα δώρα .

Δώρα από φίλους  που δε περίμενες και δώρα που περίμενες και δεν ήρθαν από φίλους που υπολόγιζες.

Ας μην επεκταθώ γιατί θα συγχυστώ, η μάλλον θα επεκταθώ...

Τι συμβαίνει με τους φίλους σήμερα; 

εγώ έχω το πρόβλημα η είναι μεταδοτικό και το έχουν και άλλοι

Φίλοι στο κόσμο τους, φίλοι χωρισμένοι που οκ το καταλαβαίνω ότι δεν μπορούν να είναι δοτικοί, φίλες που γκομενιάζουν από δω κι από κει και δεν ρισκάρουν να ρθουν στο φαγητό που τους κάλεσες γιατί...." έχει επεισόδια στο κέντρο"...

φίλοι που δουλεύουν ως αργά , οκ κι αυτό το καταλαβαίνω και φίλοι και φίλες που κανών σχέση και ζουν εγκλωβισμένοι στο "νέο τρόπο" ζωής -ένα σώμα μια ψυχή- και δε μπορούν να έρθουν ούτε για ένα καφέ...

Και γω που θεωρώ τους φίλους ... οικογένεια, μπορώ να τα καταλάβω όλα και να  μπω στη θέση του αλλου αλλά έχω δικαίωμα και να γκρινιάξω σα σκυλάκι που πεινάει  και δε του δοσες το κόκαλο τη στιγμή που το θελε…

Γουφ!

όπως και να έχει ένα από τα δώρα που έλαβα είναι ένα βιβλίο που ήθελα πολύ να αγοράσω γιατί είμαι φαν.

Σας εχω ξαναγραψει για τον Τσιολκα.
Ο Χρήστος Τσιόλκας είναι Αυστραλός ελληνικής καταγωγής,  ένας απο τους δημοφιλέστερους, σύγχρονους συγγραφείς της χώρας του. Το «Χαστούκι» είναι το έκτο μυθιστόρημά του. Κέρδισε το βραβείο της Βρετανικής Κοινοπολιτείας (2009) και ήταν υποψήφιο για το βραβείο Μπούκερ του 2010.  Θέλει κότσια για να γράψει κανείς μια τέτοια ιστορία στην «πολιτικά ορθή» εποχή μας – και διαβάζοντας το βιογραφικό του Τσιόλκα, που γεννήθηκε το 1965, είναι προφανές ότι δεν θέλει να έχει καμμία σχέση με κάθε είδους «πολιτική ορθότητα».
Κατά τη διάρκεια ενός οικογενειακού μπάρμπεκιου σε ένα προάστιο της Μελβούρνης, ένας ελληνικής καταγωγής άντρας χαστουκίζει το απελπιστικά κακομαθημένο αγοράκι ενός αντιπαθέστατου ζευγαριού Αυστραλών, δίνοντας το έναυσμα για μια σειρά ανατροπών στη ζωή οκτώ διαφορετικών χαρακτήρων, τους οποίους ο Τσιόλκας αναλύει με αξιοζήλευτη παρατηρητικότητα. 
Πολιτισμικά διχασμένοι Ελληνοαυστραλοι,  οριακά ψυχοπαθείς Αυστραλοι, μια γυναικοπαρέα που συνδιάζει το Sex and the City με τις Απελπισμένες Νοικοκυρές, ενας ιθαγενής Aboriginal που προσπαθεί να ξεπεράσει τον εαυτό του και δύο εφηβοι – ένα κορίτσι κι ένα γκέϊ αγόρι – που είναι τελικά οι πιο ειλικρινείς χαρακτήρες του βιβλίου,

Η μετάφραση του Βασίλη Κιμούλη, στελέχους των εκδόσεων «Ωκεανίδα», είναι απο τις καλύτερες που έχω διαβάσει και μακάρι να αποτελέσει πρότυπο για τους συναδέλφους του.
πηρα τις πληροφοριες απο την  σελιδα www.protagon.gr

χαρουμενα ζεστουγεννα

έβγαλε λίγο αεράκι και ελπίδες φτερούγισαν  ολόγυρα στις γειτονιές  σαν μεθυσμένες πυγολαμπίδες (σικ!) ότι ο χειμώνας μπορεί να έρθει αυτή τη χωρα, σαυτη  τη πόλη με τα στολισμένα μαγαζιά και στολισμένα σκουπίδια στους δρόμους.

Ναι έρχονται Χριστούγεννα το βλέπω στις βιτρίνες των μαγαζιών που απόμειναν ανοιχτα, και στα πολυκαταστήματα, δε το βλέπω όμως σαν ενέργεια στο κόσμο, δε το βλέπω στους δρόμους...

Θέλω να κάνει κρύο λίγο, να βάλουμε κάνα χειμωνιάτικο, να ανάψουν τα καλοριφέρ, να βάζω την απλώστρα με τα βρακιά και τις πετσέτες διπλά στο καλοριφέρ να μυρίζει όλο το σπίτι μαλακτικό

Έχω και γω τα φετίχ μου, ένα απ αυτά είναι να μυρίζει το σπίτι φρεσκάδα μαλακτικού , βέβαια μόνο η μάνα μου το καταφέρνει τελεία αυτό.

Το άλλο φετίχ είναι να μυρίζει το σπίτι κοτόπουλο στο φούρνο μεσημέρι Κυριακής πωπωπω!

Άντε  να χειμωνιάσει... αν υποψιαστώ πως θα λέμε καλή χρόνια με κοντομάνικο και κοκτέιλ καλοκαιρινά θα  εκνευριστώ!

Τώρα ακούω τον καιρό και λέει θα χαλάσει,,, άντε ντε μακάρι.

Άσε το άλλο πλησιάζει  ονομαστική εορτή, άλλος ένας τρόμος πάνω από την πόλη.

Ονομαστικές εορτές ένα πιστολά στο κρόταφο "γέλα γιορτάζεις, είσαι ευτυχισμένος".

Τις βαριέμαι, πρέπει να πάρω γλυκά πρέπει να λέω ευχαριστώ στο κάθε πικραμένο που επειδή βαριέται σου στέλνει τυπικό σμς, στη θεια Ευτέρπη που σε θυμήθηκε για πρώτη και τελευταία φορά μέσα στη χρονιά, στην διαχειρίστρια, στον τύπο από το γυμναστήριο που απλά ξέρει το όνομα σου.

Έχω θέμα το ξέρω ενώ όλοι πάτωνε τη σκούφια τους για λίγη σημασία και μια ευχή και γη βαριέμαι και δε θέλω να βγω για φαγητό με φίλους μέταλλα θα βγω για να το παίξω λίγο "νορμάλ" , να μου κάνουν δώρα και να λέω "...ευχαριστώ, να στε καλά, επίσης μονό υγεία όλα τα αλλά..."

 υγ δεν εχω στολισει ποτε δεντρο  χριστουγεννιατικο,και ουτε θελω,  ποσες συνεδριες χρειαζομαι γιατρε?

ραδιο αγαπη μου...(?!)

τον τελευταιο καιρο ολο και επιστρεφω στα παληα μου ακουσματα, στα ραδιοφωνα πια ακους μονο τα σουξε του  μηνα και οι playlists  εχουν αντικαταστησει τους μουσκους παραγωγους με αποψη.

θυμαμαι παληα τον περασμενο αιωνα ντε, ακουγαμε μουσικους παραγωγους θαυμαζαμε και οτι μας προτειναν, το ψαχναμε.

Σημερα στο ραδιο ακους αυτους που πιθανως εχεις δει στην τιβι και οι πιο πολλοι εχουν το τετριμμενο χιουμορ του γκεη της δεκαετιας τους 90, 

οπως καθιερωθηκε απο τις εκδοσεις τους Κωστοπουλου (NITRO & κλικ πιο παληα) η της αδερφομανας .

Ελπιζω να μην με βρισετε που ειμαι τοσο αυστηρος με το ραδιοφωνο αλλα ειναι ενα μεσο που αγαπω , 

 και οταν το υπηρετησα για λιγο  εστω και σε μικρο ραδιοφωνο

χτυπαγε η καρδια μου οταν εκανα εκπομπη σαν να πηγαινα στο πρωτο ραντεβου, 

αλλη εποχη , μιλαγε για 15 χρονια πριν ,, φυσικα.

Υπαρχουν φυσικα και 2-3 ραδιοφωνα εξαιρεσεις κρατικα και μη..

Επσιτρεφω λοιπον σε ακουσματα οπως αυτα που βλεπετε στις φωτογραφιες

αυτο ειναι το δικο μου best off, αλλα γνωστα τραγουδια αλλα οχι τοσο

και φυσικα οχι μονο οι δισκοι που βλεπετε, εχω πολλα  cds.

πια αγοραζω  μονο οτι "κατεβασω" και αξιζει

Μια ερμηνευτρια που μου λειψε

ειναι η Χριστιανα 

Kαι  μολις μου ρθε στο μυαλο και η Κανελλιδου.

αξεπεραστες φωνες ε

που & που ακουω στο love radio κανα τραγουδι τους

αφιερωμενο και καλο σ/κ