Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010

δεν υπαρχει σωτηρια που να κοβεται στα 3



καλά πως γίνεται να ζαλίζομαι μονο με 2 κρασιά
ίσως φταίνε και τα τραγούδια
καληνύχτα μη φοβάσαι
είσαι  ο δικός μου απομηχανης θεός που δίνει λύσεις στις τραγωδίες
όχι ότι ζούσα τραγωδία αλλά παρωδία σίγουρα ζούσα
αρέσει ο πλανήτης σου
δεν ήξερα ότι υπήρχε πλανήτης με την ιδία ατμόσφαιρα
ατμόσφαιρα για ασώτους
τώρα το ξέρω ότι υπάρχεις, κάτι που πάντα υποψιαζόμουν αλλά δεν είχα στοιχεια. 
Είχα μονό στοιχειά..
και γω ο καημένος ο άσωτος , έχω διαπράξει ένα σωρό ασωτίες στην μικρή ζωή μου και κει που ήμουν άπιστος  και δεν είχα θεό στα δικά μου μετρα να με αντέχει
, είδα ένα φως να κατεβαίνει "οχ το βουνό", δηλαδή πιο βουνό,,, σ ένα πεζόδρομο ήταν διπλά στο βοξ στα Εξάρχεια,..
και έχω  πληρώσει  ακριβά όλα αυτά που με κατηγόρησαν οι "συγχωρεμένοι" και είχαν και δίκιο κάποιες φόρες, και δε χρωστώ σε κανένα, μονo σε μένα χρωστώ αυτά που δεν έζησα

δεν υπάρχει σωτηρία που να κόβεται στα 3 στο λέω αν πας με "άλλοι"θα σου σπάσω το κεφάλι.
τελικά τα τραγούδια λένε πάντα την αλήθεια  χεχε!


Σβήνουνε οι πόλεις κι οι σταθμοί
Κι οι φίλοι που δεν είχαν προκοπή
Παράξενα τοπία μεθύσι κι αγωνία
Κανένας μας δεν ξέρει πού θα βγει...

Σ'αυτή την πόλη κανένας πια
δεν είχε τι να πει
Κι οι δυο δραπέτες φεύγουν
δίχως τύψεις και ντροπή..."




Τρίτη 9 Μαρτίου 2010

run τζουλια run



Δε ξέρω ποιος είναι πιο υποκριτής σ αυτή τη χώρα
Η απόλυτη πλαστική υπέρ ξανθιά με το best seller dvd  η μια χώρα που τη σνομπάρει και κατακρίνει ενώ το χει αγοράσει  το dvd  ητο χει κανει  download αμέσως
Καλά η κοπελιά το χει χάσει λίγο , είναι και 23, όλοι ασχολιούνται μαζί της, εκτος απο τους γονεις της που το μονο που ηθελαν απο παληα οταν  ηταν μικρο κοριτσακι ηταν να τα κονομανε  και την βγαλανε στο μοντελινκ απο τα 5
Κάπου την δικαιολογώ και σίγουρα δε την κρίνω  γιατί αν έβγαλε λεφτά πολλά  και μετά το μετάνιωσε ,και τρέχει και δε φτανει   με δικηγόρους, ε στο κάτω κάτω 23-24 είναι ρε  αλάθητοι έλληνες, σιγά το θέμα
Εκείνο που με κάνει πραγματικά να γέλαω είναι όλοι αυτοί οι ηθικοί έλληνες και αλάθητες ελληνίδες που κατακρίνουν τη κοπελιά, την τηλεόραση που ασχολήθηκε.
Αν κάποιος τα βλέπει  και ασχολείται η τηλεόραση, κάποιοι καυλώνουν με το  dvd για να γίνει ανάρπαστο

Διάβαζα χτες κάπου ότι δυστυχώς δε ξέρουμε τον Έλληνα που βραβεύτηκε με oscar για το  ντοκιμαντέρ  του , αλλά ασχοληθήκαμε με την σαμπάνια της Τζούλιας
Μα καλά πλακa "με" κάνετε κύρια μου, εννοείται  ότι όλοι ξέρουμε τη Τζούλια, την απόλυτη βασίλισσα της ελληνικής στύσης και όχι κρίσης.
Μήπως εσείς τον ξέρατε  μέχρι χτες?
Και όταν διαβάζω ακούω βλέπω κριτικές εναντίον της Τζούλιας , σκέφτομαι ότι είναι σα τα μπουρδέλα :
όλοι δε τα θέλουν στη γειτονια τους, όλοι θέλουν να κλείσουν  και όλοι παν κρυφά και γαμανε η κάνουν πράξη αυτά που δεν τολμούν με τη γυναίκα τους , και στο τέλος όλα τα μπουρδέλα είναι ανοιχτα και κάνουν  χρυσές δουλειες
Εγώ είμαι με την Τζούλια μονο αν υπερασπιζόταν αυτό που έκανε και μας έγραφε κανονικά   αλλα μην ανησυχεις κοπελια σε μισο χρονο κανεις δε θα θυμαται αυτο που εγινε, θα χουμε βρει αλλο θυμα να κατακρινουμε για να αντεχουμε τις "αλαθητες" ζωες  μας
p.s  α και τζουλια κοριτσι μου οταν δουλευεις βαλε και καμια καποτα...τοσα κυκλοφορουν


Κυριακή 7 Μαρτίου 2010

Η μοναξια της Μελινας


Στο μετρό "Ακρόπολη" η Μέλινα γεμάτη χαρά μας χαιρετά...
έξω βροχή νωχελική .
Το μουσείο, κόσμος , ουρά έλληνες και τουρίστες, οι κλασσικοί αμερικανοί, κάποιοι άγγλοι, ιταλοί και γιαπωνέζοι
Το δικό μας Μουσείο, αγέρωχο σύγχρονο  και γη περήφανος για αυτά που βλέπω και εκνευρισμένος ακόμη μια φορά γι αυτά που λείπουν
Θέλω να πιάσω ένα τον τουρίστα να τους εξηγήσω και γελάω με την σκέψη που έκανα
Τι να μας πουν κι αυτοί από τη ζωή τους,
Η βροχή δυναμώνει έξω,  και θυμήθηκα την μέρα που έφυγε η Μέλινα , που περιμέναμε με τις ώρες έξω από τη Μητρόπολη σαν να θέλαμε να πούμε αντίο σε κάποιο δικό μας, τόσος κόσμος , και τελικά μπήκαμε από την πίσω πόρτα με "μέσο".
Ένιωσα δέος από το κλάμα των άγνωστων , δε το περίμενα ότι θα συνέβαινε αυτό για την Μέλινα.
Είναι μια τεράστια γυναίκα, και χαίρομαι όταν σκάφτομαι ότι το μουσείο  είναι έτοιμο πια ,και ενώ οι καιροί είναι δύσκολοι  και οι διάφοροι ευρωπαίοι "μας την λένε", εύχομαι σε λίγο καιρό να αξιωθούμε να δούμε τα υπόλοιπα κλεμμένα  να ναι δω στο τόπο τους, αυτό το τόπο, ενα παραδεισο που κατοικείται από "διαβόλους" όπως θα λέγε  κι ο Παπαδιαμάντης  αλλά τελικά πιστεύω πως μ όλα αυτά που συμβαίνουν  θα επαναπροσδιορίσουμε αξίες και προτεραιότητες.
Τα μάρμαρα που λείπουν ανήκουν στο φως της χωρας αυτής
Η βρoχη συνεχίζει και νυχτώνει μέσα στην άνοιξη σα να ναι χειμώνας 
Μέλινα μας λείπεις και αυτή η εθνική μοναξιά γίνεται πιο βάρια όταν σκάφτομαι ότι οι "μεγάλοι" έλληνες έχουν φύγει και πρέπει εμείς να γίνουμε μεγάλοι με κάποιο τρόπο,,
Γίνεται?