Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

επ! δρακοκουβαλητη...το δεντρο σου



Μου δείχνε περήφανος το χριστουγεννιάτικο δέντρο...
Ωραίο απλό δέντρο   με την Δαλιδά να παίρνει πόζες κάτω στο μέρος  φάτνης.
αυτό το δέντρο είχε μια φάτνη μια καλοζωισμένη γάτα πασπαλισμένη από ψεύτικο χιόνι. όχι δε περισσέψαμε λαμπιόνια για την γάτα, έξαλλου έπρεπε να χει ευχέρεια κινήσεων στο σπίτι.
Φαντάζεσαι τη Δαλιδά με λαμπιόνια να τρέχει στο τριάρι?
Εσύ στόλισες με ρώτησε?
Τότε συνειδητοποίησα ότι δεν έχουμε στολίσει ποτέ δέντρο, η τέλος πάντων δε θυμάμαι να χαμε στολίσει.
this sucks οπως θα λεγε και η κορινα.
Χριστούγεννα χωρίς δέντρο.
από μικρός είχα κάτι εναντίον των Χριστουγέννων, τώρα πια καταλαβαίνω γιατί.
Άραγε κεινα τα λαμπιόνια που χα πάρει πριν χρονια αναβουν ακομη ?
Μπηκα στην αποθηκη τα βρικα στο κουτί τους
Τα βαλα σε μια πρίζα πρόχειρα
Τσούπ! δούλευαν και όχι μονό αναβόσβηναν όπως είχαν προγραμματιστεί αλλά είχαν και ένα ήχο αστείο χριστουγιαντικο βραχνό.
Τα άλλαξα θέση, στο καθιστικό .. τ άπλωσα στο πάτωμα γύρω
Έβαλα μια βότκα σκέτη με πάγο, 
Fuck ! δε καπνιζω κιολας αλλα το χιονονερο εξω ομως συμπληρωνει το σκηνικο.
Ναι τελικα τα χριστουγεννα ειν ομορφα,,
Ειχα προγραματιστει να αδιαφορω γι αυτα "και καλα".
Εκανα download  μια τριπλη συλλογη απο χριστουγενιατικα ρεμιξαρισμενα  τραγουδια.
all i want for christmas is you  βρε~!

ε δρακοκουβαλητη? εχω και γω λαμπονια
καθε λαμπιονι και πληγη π αναβοσβηνει
νταξ το γαμησα παλι ε !

καλα χριστουγεννα


Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

fog and rain, tears and pain (δυστυχο διστιχο)


Πάτησα το  play  δυνάμωσα την ένταση , όσο πιο πολύ.
Η θάλασσα έφτανε μέχρι την άκρη, τα αθλητικά μου γίνονταν μούσκεμα , το χιονόνερο έπεφτε με τσαμπουκά στο πρόσωπο.
Ήταν το τέλειο soundtrack αυτό το τραγούδι.
Ήταν το τέλειο μέρος η αμμουδιά  για να μη δει κάνεις τα δάκρυα μου.
Αυτή τη μαλάκια έχω, μπορώ να συγκρατήσω μέσα μου άπειρες θλίψεις αλλά μια στιγμή  θα έρθει  , κι ενώ θα τα κάνω τα πάντα να μην, θα ανοίξει σα χείμαρρος και δε μπορώ να σταματήσω.
Είναι μαλάκια , το ξέρω
Μονό εσύ το ξέρεις, δηλαδή είναι  γελοίο τόσο μεγάλος πια να μην μπορείς να τα συγκρατήσεις και να χάνεται η φωνή μέσα στους λυγμούς
Έλεος
Το ξέρω έχω πολύ πλακα
Όλο επιστρέφω εδω, όχι δε το κάνω για σένα όπως λέω  για να αποσπάσω το βλήμα συμπαθείας των μεγάλων ,το κάνω για μένα, εγώ έχω την αδυναμία και επιστρέφω.
Κάποια στιγμή πρέπει να επιστρέψω  αλλά διαφορετικός, δυνατός και  να πετάξω όλο αυτό μέσα στη θάλασσα, να πάρω το αμάξι  να πατήσω φρένο να βάλω  στη διαπασών  το ραδιόφωνο της επαρχίας  και να  κάνω την βόλτα μου .